zondag 8 november 2015

Eeuwige troost en goede hoop

Het was dankdag afgelopen woensdag. We hebben er geen aparte kerkdienst voor in onze gemeente. Het schijnt echt iets te zijn, wat veel culturen niet kennen. Wat natuurlijk niet betekent dat je niet dankbaar bent! Ik bezocht die dag mijn zieke tante, voor wie de toekomst erg onzeker is. Er waren twee dingen die ik mee naar huis nam en vast wil houden:
  1. Leven bij de dag
  2. Genieten van alles wat je (nog) kan en mag doen.
Dat was mijn dankdag en ik was dankbaar dat ik ben gegaan. Die drempel die ik dan even  over moet 'omdat ik nooit bij haar op visite ga', was de moeite waard. Een andere drempel is, dat ik 'bang' ben dat ik moet huilen, als de situatie ernstig is en ook eigenlijk om te huilen...

Beatrix Ost : The Coveteur on Tumblr:
Pinterest

En Hij, onze Here Jezus Christus,
en God, onze Vader,
die ons heeft liefgehad
en ons eeuwige troost en goede hoop
door Zijn genade verleend heeft,
trooste uw harten
en make ze sterk
in alle goed werk en woord.

2 Thess. 2: 16-17

Ik wil niet meer naar de drempels kijken die er zijn om naar een ander toe te gaan. Maar naar Jezus die me liefheeft, eeuwige troost en goede hoop geeft, mijn hart troost en sterk maakt! 



2 opmerkingen:

  1. Goed dat je gegaan bent!
    Ik zit nu al een aantal dagen een uurtje per dag aan het bed van een hele zieke mw, en wat je dan allemaal ziet op zo'n afdeling in het ziekenhuis maakt dat je wel heel dankbaar moet zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Over je angst heen kijken naar Jezus! Dat is een mooie blog, dank je wel!

    BeantwoordenVerwijderen