zondag 12 mei 2013

Een hart dat sneller klopt...

Wat kijk ik er naar uit om jou straks voor de troon van God te zien staan... de plek waar je diepste verlangens liggen, wat zul je dán stralen!!
Een uitspraak die mijn kant op kwam, waar ik me verbazend bij afvroeg: 'wie zégt nou zoiets!', waar ik verrast over ben. Bij het vooruitzicht alleen al begint mijn hart sneller te kloppen! En wat ben ik eigenlijk dankbaar dat er mensen zijn die zoiets gewoon zéggen. Heb je ooit iets dergelijks tegen een ander gezegd? Als ik eerlijk ben, ik niet! Maar het maakte wel heel wat bij me los, vooral het besef dat dát moment er écht gaat komen! Ik zál daar staan, oog in oog met de grootste Liefde van mijn leven! Hoe zou dat zijn?

Vanochtend was er weer zo'n moment dat ik dacht: 'dat vráág je toch niet waar zóveel mensen bij zijn?!'
Waarom heb je God lief, mevrouw van Vuuren?
Begin dan maar eens binnen 5 seconde een eerlijk antwoord te formuleren! Opnieuw was ik verrast en opnieuw dankbaar dat er mensen zijn die zulke dingen gewoon vragen.  

Het ging vanochtend over de vraag 'waar gaan we heen' nav het boek Openbaring 21: 1- 22: 6. Het boek Openbaring roept bij mij een herinnering op, die lijnrecht lijkt te staan tegenover wat ik vanochtend hoorde en waar ik dus nog wel wat vernieuwing van denken kan gebruiken. 
Ik ga even terug in de tijd:

Ik loop samen met mijn vader, moeder en broers de kerk binnen, we gaan niet gewoon beneden zitten, want mijn vader zit het liefst niet zo tussen de mensen. We gaan naar de zijkant, de trap op en zitten op het uiterste hoekje achterin. Ik vind het altijd een prima plekje, kan alles goed zien! Mijn ogen glijden automatisch naar de borden waar de psalmen op staan en het schriftgedeelte. Mijn hart begint te bonken als ik daar 'Openbaring' zie staan...dat betekent niet veel goeds. Als ik wat groter ben weet ik dat er nogal wat verschil kan zitten in de hoofdstukken en zoek ik eerst op waar we zitten. Als blijkt dat het over 'de nieuwe hemel en de nieuwe aarde gaat', ben ik wat gerustgesteld, maar zie ik een hoofdstuk met '7 horens en rode en witte paarden', dan komt er een onbestemd gevoel over me heen en wil ik het liefst direkt naar huis.

En, zo hoorde ik vanochtend, ik ben niet de enige. Mensen uit China, India en eigenlijk misschien wel over de hele wereld, vertelden deze zendeling, waar we les van kregen, dat zij het boek Openbaring nooit lezen, ze begrijpen er niets van en het staat vol enge dingen! 

Maar God Zelf, de Auteur, denkt daar anders over, zo laat Johannes ons weten in het derde vers van het eerste hoofdstuk: 
'Gezegend ben je als je de woorden van deze profetie voorleest, en gezegend degenen die er naar luisteren en in acht nemen wat daarin geschreven staat; want de tijd is nabij.'
 Dat is andere taal! De kernboodschap van het boek Openbaring is:
Wij zijn meer dan overwinnaars, door Hem die ons heeft lief gehad!
En dat wekt mijn nieuwsgierigheid en misschien ook wel de jouwe. Ik ga het boek Openbaring niet uitleggen. Als je engels geen probleem vind kun je op deze site heel wat leesstof hierover vinden.

Vanochtend werd eerstgenoemde uitspraak bevestigd, door niemand anders dan God Zelf:
Zij zullen Zijn gelaat aanschouwen!  
(Openbaring 22: 4a) 
Mijn hart gaat sneller kloppen... niet het angstige bonken omdat het niet veel goeds voorspelt.
Nee, dit is een heel andere klop, één met een dans, met een aanbiddingslied, met een hartstochtelijk verlangen. En tot die dag, wat wordt dat mooi verwoord (ongeveer) in een lied: 

tot aan die dag 
wil ik weten wie U bent,
Wil ik leven dicht bij U 
en mij geven in aanbidding
Tot aan die dag
Wil ik horen wat U zegt
en Uw woorden tot mij nemen
als een kostbaar geschenk
Tot aan die dag


1 opmerking: