Een nieuwe weblog!

Misschien heb je 'm vandaag al voorbij zien komen. Ik dacht: Als ik 40 ben, stop ik met mijn 'opliefdesjacht-blog' en begin ik een nieuwe blog, een nieuw seizoen van m'n leven begint dan, zo voelt dat een beetje. Dat gaat niet van de een op de andere dag, dus bij deze een aanloopje!

In oktober hoop ik 40 te worden en tot dan zal ik nog blogs posten op dit weblog, daarna ga ik helemaal verder op dit weblog! Neem er alvast een kijkje, want ik ben begonnen met een serie over Psalmteksten!

Nu kan ik even rustig bloggen!

C, ons buurjongetje en vriendje kwam een potje schaken met L. en omdat ik net op dat moment bedacht dat ik vandaag pannenkoeken zou gaan bakken, werden zijn broertje en zus ook gelijk maar opgehaald. Er staat hier een hele doos met appels in de keuken, dus vroeg ik of ze appelpannenkoeken lustten. Jazeker lustten ze dat en kaaspannenkoeken zijn ook altijd zo lekker!

Zo gezegd, zo gedaan, er kon gekozen worden voor een appel-, een kaas- of een naturel pannenkoek.

Waren die even gauw op!
Maak ik even een foto, gaat er hier links onderin iets te veel uit de fles met stroop!

Na het eten heb ik ze gauw allemaal naar huis gestuurd! Het was een gezellige drukte en het werd nog maar steeds gezelliger en drukker!

Gauw even die boel afwassen. Toen de dames weer terug waren, hebben ze allemaal geholpen.

Nog even een verhaaltje voorlezen uit 'Barones van Stippeltje' en 'S, doe eens even net alsof je slaapt?!'

Koffie zetten

En inschenken

Nu kan ik even rustig bloggen!

Zwaardgevechten, onkruid en kinderen die bloggen

Vorige week werden er zwaardgevechten gevoerd in de tuin. De zwaarden zijn niet van ons, we hebben zulk speelgoed altijd een beetje uit ons huis gehouden. Ook pistolen hebben we de kids nooit gegeven. Het was daarom ook een beetje ironisch dat juist onze oudste koos voor een legeropleiding! Maar dat is inmiddels van de baan en voor hem zelf blijkt het een opluchting te zijn. En voor onze ouderharten ook, al hadden we hem niet tegengehouden als het iets was wat hij graag zou doen.

De moestuin, ik heb het de laatste week een beetje ontweken. Maar onze trampoline staat daar ook en de meiden vroegen elke dag wel of we er heen gingen. Ik wilde niet omdat het me echt een beetje moedeloos maakt. Heb ik een poos terug al het onkruid eruit getrokken, zit het nu alweer helemaal vol! Dat is natuurlijk heel normaal, maar op het stukje waar we vorig jaar zaten, groeide bijna geen onkruid. Gisteren ben ik toch gegaan met een vriendin die precies naast ons stukje ook een tuintje heeft. Al kletsend schoot het best lekker op. Het was nog lang niet klaar, maar de lucht werd al aardig grijs en donker. Ik had er geen idee van wanneer ik de aardappels eruit kon halen. Dat was het experiment van dit jaar. Ik had al heel lang krieltjes in de keukenla liggen die al wortel schoten en die heb ik toen in de grond gestopt. Gisteren kon ik mijn nieuwsgierigheid niet langer bedwingen en heb ik een kijkje onder de grond genomen. Ik was aangenaam verrast, zo leuk is dit, hier doe ik het voor! En toen ook maar gelijk wat wortels uit de grond gehaald en wat sla. En m'n 'buurvrouw' maakt me attent op de radijs die ook al goed was. Daar heb ik er ook nog van uit gehaald, maar ben ze vergeten mee naar huis te nemen. En dit is nog niet alles. Er zijn nog meer aardappels, wortels en sla. Er groeit ook nog andijvie, en er zijn al 3 mooie pompoenen zichtbaar. Als ik vanmiddag nog tijd heb, ga ik er misschien nog even heen. Maar of ik het volgend jaar (als het kan) nog een keer doe... ik weet het nog niet.

De frambozen in de tuin doen het niet goed. De blaadjes worden helemaal opgevreten, ik denk door slakken. Weet niet zo goed wat ik er mee moet. Laat het maar even een wintertje staan en kijken of er in het voorjaar nog iets van over is.

Nu ga ik nog even binnen wat experimenteren. Heb in een grote glazen pot komkommerzaadjes gedaan. Ik denk en hoop dat het minikomkommertjes zijn. En ik hoop ook dat het wat gaat worden. Als er maar niet zo'n grote boom uit komt!

Tot slot, er zijn een heel aantal kids en jongeren die ook bloggen. Ik vind het leuk om elke week één van hen aan jullie door te geven. Neem eens een kijkje en geef ze wat bemoediging in blogland!

Deze blog is van Roos. Ze is 9 jaar en blogt veel over de natuur en andere dingen die ze meemaakt. Het is nu een speciale tijd voor haar familie, heel leuk om te lezen!

En dan ook maar gelijk de blog van haar moeder erbij:)

Ken je zelf ook kinderen/jongeren die bloggen, wil je me de link geven? Ik vind het leuk om er een kijkje te nemen!

Hun honger en dorst naar God is groot!

‘Ik herinner me dat mama altijd zei dat God de enige is die je aan het eind nog echt hebt. Ik ben nu in een stadium waar ik, in elke betekenis van het woord, mezelf heb overgegeven aan onze schepper omdat er letterlijk niemand anders was… en door God en door jullie gebeden heb ik me teder geborgen gevoeld in een vrije val.
Ik heb in het donker het licht gezien en ik heb geleerd dat je zelfs in de gevangenis vrij kunt zijn. Ik ben dankbaar. Ik heb gezien dat er goeds schuilt in elke situatie, soms moeten we er alleen naar zoeken. Ik bid elke dag dat jullie in ieder geval iets van nabijheid en ook van overgave aan God voelen, en er een band van liefde en steun tussen jullie gevormd is...´

Nog zo´n citaat, geschreven in gevangenschap. Één waar ik stil van wordt, wat m´n binnenste diep raakt. Ik wil jullie heel graag de hele bijbehorende blog laten lezen van Leenard Kanselaar. Wat een indrukwekkend getuigenis!

In mijn vorige blog beloofde ik een blog over Chinezen.

mijn naam in het Chinees

De komende tijd zullen er een paar keer per week twee Chinese jongens van 10 en 12 uit school naar ons toekomen. Het is de bedoeling dat we met elkaar optrekken en ze gewoon 'mee laten leven' met ons gezin. Het idee is dat ze op deze manier de Nederlandse taal goed onder de knie krijgen. Nu mankeert daar niet zo heel veel meer aan, deze jongens vertalen de preek elke zondag voor hun moeder in het Chinees! Maar net even voor een extra zetje. Onze kids konden niet wachten tot het helemaal zeker was en tot ze zouden komen. Inmiddels is de oudste al een paar keer geweest en komt morgen zijn broertje ook mee. Het is een drukke, gezellige boel, waar ik erg van geniet. Ze komen nog niet zo lang in onze gemeente en hun honger en dorst naar God is groot!

Vrijdagavond sprak ik een hele andere Chinese vrouw, die me vertelde dat zij en haar gezin bezig zijn met het huis dat grenst aan onze achtertuin. Dat zou ik echt heel erg leuk vinden! 

Zaterdagavond kregen we visite van een echtpaar. Hij Nederlands, Zij Chinees. Ze verwachten hun eerste kindje. Ik kreeg een mooie plant, nog vol met prachtige knoppen. 

Van de zendelinge waar ik al vaker iets over heb verteld, kreeg ik voor mijn verjaardag in oktober een heel oud boek. Het origineel van Hudson Taylor, in het engels. Zij heeft dit boek zelf toen zij nog maar net op het zendingsveld was, en dat is inmiddels ook al zo'n 60 jaar geleden, gelezen, zich erdoorheen geworsteld. Nu ben ik in dit boek begonnen. Het voelt als een heel kostbaar bezit.

Ik kan niet anders dan de diepe liefde van God ervaren voor Chinezen!

Nog een krabbel

Oeps, opletten mama!! 

Hoewel het maar een klein plukje lijkt, kun je het resultaat wel zien!;)

Gisteren scheen de zon zo heerlijk en waren we naar de kinderboerderij geweest. We fietsen dan altijd langs een tuincentrum. Ik kon het niet laten en heb een paar takken met katjes gekocht.

En vandaag: eindelijk hebben we gemberkoekmannetjes gebakken. 

En gemberkoekbeertjes, sterren, tractors, konijnen, paraplu's, eendjes en nog meer!

Twijfelachtig moederschap

Pinterest

Heerlijk woensdagje! Eindelijk mijn naaimachine erbij gepakt. Ik weet nu ook waarom dat er maar steeds niet van komt. Ik heb vier dochters die alle vier dolgraag iets willen naaien of zelfs alleen maar even een hendeltje omhoog en omlaag willen doen! Zodra ik m'n naaimachine tevoorschijn haal zijn ze helemaal enthousiast en hopen ze dat ze er ook iets mee mogen doen. Vervolgens voel ik me schuldig als dat niet mag. Het is niet zozeer dat ik ze dat pleziertje niet gun, maar ik voel me zelf gewoon te onkundig met dat ding. Maar vandaag heb ik 'm toch gepakt, twee dochters waren thuis, ik ben weer een ervaring rijker. Nl. dat als je zelf helemaal ergens verdiept in bent, je kinderen zich vaak ook helemaal ergens mee vermaken. Het is goed om dan niet steeds maar naar ze te kijken, maar gewoon lekker te laten gaan. Vanochtend gingen ze aan de haal met de verbanddoos, het meeste is nu niet meer bruikbaar, maar ze hebben zich heerlijk vermaakt!
Bovendien heb ik iemand in onze gemeente gevonden die veel kundiger is in het bedienen van de naaimachine, zij komt een keer een donkere, druilerige wintermiddag omtoveren in een groot naaifestijn!:))

Pinterest

Na het in elkaar flansen van 5 zakjes voor de adventsslinger hebben we alle verbandrommel opgeruimd en heb ik poffertjes gebakken. Ook al weer zoiets waar ze altijd mee mee willen helpen. Maar ik doe het liever maar gewoon zelf, dan ontstaat er al troep genoeg! Natuurlijk opnieuw lichtelijk schuldig bevonden en twijfelachtig over mijn moeder-zijn. Vandaag weet ik er goed raad mee, ik schuif het allemaal netjes aan de kant, ze kunnen maar beter blij en tevreden zijn dat ik poffertjes bak! Ik had het er pas nog met mijn moeder over, dat ze ook altijd liever maar alles zelf deed in de keuken. Ik herinner me nog dat ik op de geur van gebraden gehaktballen afkwam en zo de kunst van het koken af heb gekeken. (Overigens mochten degene die pas later uit school kwamen wel zelf hun poffertjes nog bakken.)

Pinterest

Net heb ik nog even een vergadering van de zendingscommissie voorbereid, nu ff lekker bloggen en straks nog even wat haakwerk oppakken. Ik ben een deken aan het haken en denk dat ik nu eerst een heleboel draadjes af ga werken voordat ik weer verder ga!

Pinterest

Nog even geen foto's van het naairesultaat deze keer, maar heus, het komt!

Een nieuwe weblog

Soms krijg ik de kriebels, dan wil ik iets nieuws beginnen. 

Deze keer kon ik de verleiding niet weerstaan en ben een nieuwe weblog beginnen.

Neem maar eens een kijkje, ik hoop dat je het leuk vind!

http://thuisgenietenvanhetseizoen.blogspot.com/  

Kom!

Omdat ik deze weblog een beetje als m'n 'huiskamer' beschouw, wil ik jullie vanaf nu ook steeds even 'meenemen' naar één van de andere 'kamers'.

Vandaag schreef ik een blogje op mijn zendingsweblog. Laat je er door bemoedigen!



Inspiratieloos?

Vanochtend bedacht ik een grappige omschrijving van het woord 'typisch':

Je rammelt wat letters uit een toetsenbord en er verschijnen op het scherm dat er met een boel ingewikkelde draadjes aan vast zit, woorden en zinnen die iets weergeven van wat er in je omgaat.

Tot zover de omschrijving, je hoeft het niet persé ook grappig te vinden. Ik wil nog wel even verder gaan op de inhoud van die omschrijving. Want elke blog die je schrijft is maar een ontzettend klein deeltje van jezelf. Er zijn vaak tal van onderwerpen die door je hoofd gaan, een paar bewust, maar de meeste onbewust. Hier een greep uit wat er deze dagen in mijn gedachten opkomt:

• Zondagochtend, geen ochtenddienst, eigenlijk wel lekker om zo rustig op te starten!
• Voorjaarsvakantie, er staan wat leuke, gezellige dingen op het programma.
• Ik ben bezig met 2 dekentjes te haken, maar moet eerst gauw de polswarmers afmaken.
• Wat is het toch een mooi boek wat ik aan het lezen ben.
• Zal ik het huishouden ooit écht goed onder controle krijgen?
• Het schoolbord moet nodig eens schoongeveegd worden, ik zou er wel weer eens een leuke tekening op willen krijten.
• M'n schoenen moeten gepoetst!
• Al die prachtige kindertekeningen... waar laat ik die?
• Heb ik pas alle cd's uitgezocht en opgeruimd, liggen ze weer overal en nergens.
• Spierpijn van het hardlopen.
• Lekker zonnetje, even op de bank genieten van een kopje thee.
• Jeremia... zucht.

Zomaar een kleine opsomming, lang niet alles is gezegd, gesproken, beschreven.
En nu vraag ik me gewoon af hoe het toch komt dat ik gewoon even niet weet waar ik over moet bloggen!
Maar het is weer gelukt!:)

Blogje nr. 100

Dit is voor deze weblog de 100ste blog! Wel een mijlpaaltje. Toen ik ermee begon had ik niet gedacht dat er al gauw nog 3 weblogs bij zouden komen. Ik vind het erg leuk om te doen. Het is ook goed om op deze manier iets van mezelf kwijt te kunnen, even op 'papier' zetten wat er allemaal in mijn hoofd zit zorgt  voor wat orde en rust en daar houd ik van, al is het soms een ware worsteling om het te praktiseren!
Zomaar wat weetjes over me(en ons)zelf in deze blog.