Alle naties, volken, stammen en talen

Als je tijd hebt, ga deze aanbiddingsliederen eens luisteren, al is het maar een klein stukje van elk filmpje! En verwonder je over de veelkleurigheid, grootheid, diversiteit en creativiteit van God!

Elke knie zal Hem aanbidden en elke tong zal belijden dat Jezus Heer is! Maar hoe verschillend zal dat uit elke mond komen. Samen met mensen uit alle naties, volken, stammen en talen zullen we onze God aanbidden. Ik vind het echt mooi om naar te luisteren! En als ik dat dan  hoor, denk ik: ik zou er een paar uit mijn hoofd moeten leren, leuke uitdaging! De Iraanse (Farsi) versie ken ik al een beetje.

Zouden jullie in een reactie een link naar (een van) jullie mooiste anderstalige liederen willen plaatsen? Misschien ook met een beschrijving waarom je het mooi vind en als het kan waar het lied over gaat! Dan zal ik daar nog eens een blog aan wijden!
Die van mij vind je helemaal onderaan!

Arabisch:

Afrikaans:

Chinees:

Farsi:

Zuid Amerikaans:

Dit lied is in het Indonesisch en is een gebed aan de Vader, de laatste zin betekent: Jezus ik houd van U! Ik leerde het van een Indonesische jonge vrouw. Ik leerde haar wat gitaar spelen en zij leerde mij een paar liederen. Zo'n lied vergeet je niet zo gauw meer (als je het heel, heel vaak gezongen hebt)!

M'n lied op Youtube

Ooit schreef ik een lied en ik vind het leuk jullie te vertellen dat deze nu ook op Youtube staat!

O praise the Name

Wat een mooi lied is dit!

Vooral het refrein kan ik wel blijven zingen.

Zing je mee?

Een boodschap die ik weleens nodig heb

Waar zal ik vanavond naar toe gaan?

Gisteren appte ik een groep en vroeg wat er allemaal op kerstavond te doen was.

De ene kerk na de andere kwam voorbij.

Van Pinkstergemeente, hervormd, Evangelisch, vrijgemaakt enz. enz.

'Misschien blijf ik wel thuis' dacht ik tijdens m'n wandeling naar de bibliotheek.

Maar het 'samen met anderen' trekt me toch altijd wel erg aan.

Voor L zou het leuk zijn als we weer naar de kerk van haar vriendin zouden gaan.

En er waren meer mensen die ik ook kende en die ik niet zo vaak zie.

Mijn keus was gemaakt.

Even terug naar de bieb!

Deze boekjes had ik aangevraagd toen ik er een blog over gelezen had.

Het zijn er vier, maar de vierde was er nog niet.

Gisteren kregen we onverwachts een kist vol met heerlijk, vers fruit.

Toen ik terug kwam van de bieb, zette ik eerst een lekker bakje koffie

en maakte wat fruit klaar.

S is nog steeds ziek en het was gezellig om ze even wat nieuwe boekjes voor te lezen.

De tekeningen zijn ook erg leuk.

Nu iets wat helemaal niet leuk is.

Het glas van de ovendeur is in ik weet niet hoeveel stukjes gebarsten!

Daar komt bij dat ik de frituurpan heb uitgeleend aan twee jongens die oliebollen gaan bakken voor het goede doel (hun reis naar Malawi van de zomer)

Maar we redden het wel!

Eigenlijk zijn we helemaal niet veel thuis de komende dagen.

Vanavond zijn we dus naar de kerstnachtdienst geweest.

Het was mooi!

We zongen het lied

'Welkom in Gods huis'

En de boodschap was:

Je kunt niet echt kerst vieren,

als jij zelf niet Jezus in je hart ontvangt

en Zijn liefde.

Als je het lied hoort, zul je je meteen kunnen verplaatsen in de vluchteling die in jouw kerk komt.

Maar het verhaal achter het lied is, hoorde ik vanavond,

dat vluchtelingen in een kerk waren waar ze asiel zochten,

dagelijks kwamen er politici en hoge ambtenaren naar hen toe.

Enkele vluchtelingen stonden bij de deur en zeiden tegen iedereen: 

'Welkom met open armen!'

Vergeef me als ik het niet helemaal goed heb begrepen.*

Maar het raakte me heel erg...

We zijn zo gefocust op 'de vluchtelingen',

maar de boodschap van kerst,

het hele Evangelie is er ook voor jou!

Je hoort er helemaal bij!

Ook als je geen grote problemen hebt,

of als je leven niet helemaal op z'n kop staat!

Deze boodschap heb ik weleens nodig!

* Hier meer over de achtergrond van het lied!

Vergeving

Gisteren mocht ik tijdens de Dota-les het Evangelie uitleggen.
Ik blijf het zó mooi vinden!
Het feit dat het voor de mens onmogelijk is om ooit weer terug bij God te komen en dat God zegt:
Ik kom naar jullie!
Als dat geen kerst vieren is!

Volgende week gaan we de documentaire 'A cry from Iran' bekijken. Dit gaat over de Evangelist Haik Hovsepian. Op een dag wordt hij ontvoerd en dagenlang wordt hij vermist, dan blijkt dat hij om het leven is gebracht. Een van zijn zoons was toen 17, is inmiddels een volwassen man geworden en heeft dit lied geschreven en gezongen. Heel indrukwekkend!
Kennen jullie dit verhaal?

Daarom wil ik Nederlands leren!

Die stoofpeertjes gisteren, die waren toch lekker!! Als ik eerlijk ben, ik heb ze nog nooit zo lekker gegeten zonder te overdrijven.

1 1/2 kg stoofpeertjes
100 gr suiker
1 ltr glühwein
3 kaneelstokjes
1 1/2 - 2 uur laten stoven

Ik wilde eigenlijk zelf glühwein maken 5 december. Maar toen we de wekelijkse boodschappen deden, zagen we gelijk bij de ingang al flessen glühwein liggen. Aangezien ik het nog nooit op heb, dacht ik, het kan geen kwaad om het eerst maar eens zo te proberen. Lekker makkelijk! We zijn aan het aanbreken van de fles niet eens toegekomen, dus die stond maar in de keuken. Eigenlijk houd ik helemaal niet van wijn!

Maar glühwein wilde ik wel eens proberen, met al die lekkere, winterse kruiden erin... En toch kostte het me geen moeite die fles avond aan avond onaangebroken op het aanrecht te laten staan. Gelukkig maar, want ik googlede even en kwam dit recept voor stoofpeertjes in de glühwein tegen. Iedereen vond het lekker!!

En verder was het heel gezellig. We vertelden om beurten hoe we tot geloof waren gekomen. Een Nigeriaanse vrouw vertelde dat ze zo graag met mensen in gesprek gaat om met hen het Evangelie te delen, maar daarbij loopt ze vaak tegen de taalbarrière aan. Dat is één van de belangrijkste redenen waarom zij Nederlands wil leren! Ik vond dat heel bijzonder om te horen en het maakte me ook blij!
We zongen spontaan een paar liederen met elkaar en genoten van het lekkere eten dat iedereen mee had genomen. En we luisterden naar deze mooie uitvoering van ´Mary did you know?'

Haar ogen worden zachter

Erbij was ik er niet, maar toch zit ik naast Jezus op het bankje.

Het is zo'n bankje dat je buiten kunt vinden, in het park, in de 21ste eeuw.

Het uitzicht is betoverend, een heuvellandschap met prachtige zonnestralen.

Ongelooflijk, maar de Schepper ervan zit naast me!

Ik zou foto's willen maken, maar besluit te genieten van het vredige samenzijn.

Er komt een vrouw aanlopen, ze loopt naar de put.

En terwijl ze daar zo bezig is, knoopt Jezus een gesprek met haar aan. 

Ik luister...begrijp niet alles, maar één ding is duidelijk

Jezus is ontzettend vriendelijk en respectvol naar deze vrouw,

het maakt me gewoon warm van binnen.

Zoveel liefde klinkt er in Zijn stem.

Terwijl Zijn woorden toch wel een beetje verwarrend en confronterend voor haar moeten zijn.

Ik zie dat het haar ook iets doet,

haar ogen worden zachter, 

haar stem ook...

Ze laat de put voor wat het is en hoewel er nog plek genoeg op het bankje is,

(ik was al iets opgeschoven),

knielt ze neer aan Jezus' voeten.

Zo onopvallend mogelijk probeer ik weer dichter bij Hem te zitten.

Ik was er niet bij

en toch zit Hij hier naast mij!

Dit schreef ik vanochtend in het dagboek 'Onderweg met Jezus' als antwoord op één van de vragen.
Het doet echt iets met je om zo in een verhaal te 'duiken'...

Dit lied is prachtig! Het past mooi bij dit verhaal.

Ik zing het denk ik zondag tijdens het avondmaal als luisterlied.

Ik vond nog een mooi kerstlied, dat ik nooit eerder hoorde. Misschien vind je het ook mooi!

Afscheid van de dirigent

Voor het eerst een filmpje!

Zaterdag hadden we (opnieuw) een afscheidsavond. Deze keer van de dirigent van het koor en zijn vrouw. Het koor gaf een laatste uitvoering en daar heb ik ontzettend van genoten! Met het laatste lied mochten alle oud-leden ook nog eens meezingen en zongen we 'Soon and very soon'. Zelf heb ik ook nog een poosje op het koor gezeten en mocht dus ook meezingen. Dat was eigenlijk best wel fijn, als een goed afscheid. We hopen ontzettend dat er een nieuwe dirigent komt. Voor het koor zelf, maar ook voor onze gemeente. Het is zo mooi als we met elkaar zingen en je hoort het koor er dan meerstemmig bovenuit klinken. Daar houd ik wel van.

Hier een heel klein stukje van deze avond, dan kun je een beetje meeproeven. 

Dit is een Afrikaans lied, maar stukken uit 'The Messiah' werden ook gezongen. En dat maakt het ook echt een koor waar ik een beetje trots op ben, ze zingen van alles, echt internationaal, zo zal het in de hemel ook wel een beetje gaan klinken.

Nog even geduld:

Soon and very soon we will going to see the King!

Eeuwige vreugde

Vandaag en ook al eerder, zongen we een heel eenvoudig lied, het is geschreven door Jedi Noordergraaf. Je kunt het lied hier luisteren: 

http://hierdoorheen.bandcamp.com/track/tot-je-me-ziet

Zo mooi om een week na Pasen te zingen!

Blijf niet bij mijn graf

Met je verdriet

Sta hier niet stil 

Blijf hier niet

Ik ben niet dood

Kijk om je heen

Tot je Me ziet

De laatste regels dagen me uit om de opwekkingskracht van Jezus om me heen te zoeken en te zien en te blijven hopen waar situaties uitzichtloos lijken.

Wat een eeuwige vreugde is het elke keer weer om Jezus Zelf te ontmoeten!

Een diepe zucht

Deze ochtend is speciaal voor mij. In die zin dat het 'speciaal' is. Maar ook in de zin dat het 'voor mij' is! 

Bijna iedereen is weer naar school. Alleen de oudste ligt nog in bed, die begint morgen weer. En de jongste mocht ik even bij m'n vriendin brengen. Nu heb ik dus alle tijd voor mezelf. En dat is speciaal na een 8 weken durende zomervakantie. 

Het is altijd even lastig om een keuze te maken over wat ik dan ga doen met die paar uurtjes. Ga ik hardlopen of huishouden of lezen. Gisteren had ik al genoeg van die eerste twee gedaan, dus koos ik voor het laatste. Eerst m'n Bijbel en toen nog een studie van Beth Moore en daarna nog wat blogjes gelezen. 

Nu heb ik nog een klein kwartiertje over om zelf een blogje te schrijven.

Als je nu bij me in de kamer was, dan zou je me diep horen zuchten. Een tevreden zucht, gewoon omdat het leven goed kan zijn. Vanochtend las ik 1 Koningen, het ging over David die, oud geworden, in zijn bed ligt. En na een heel leven vol strijd in zijn eigen gezin, dreigt het ook nu nog weer fout te gaan. Een andere zoon dan Salomo besluit koning te worden, maar dat wordt uiteindelijk verhindert door een krachtig optreden van de oude David. En zo wordt, zoals God beloofd had, Salomo koning. 

En dan probeer ik het voor me te zien. Een oude man, liggend in bed...

Van de week had ik het er nog met iemand over. Zoveel oude mensen die verbitterd zijn en veel zeuren en mopperen. Zo vaak begrijpelijk gezien wat ze allemaal meegemaakt en gezien hebben. En toch... nu zie ik David, door schade en schande wijs geworden:

'Hierop boog de koning diep voorover op zijn bed. Ook zei hij: Geprezen zij de HEER, de God van Israël, dat ik zelf nog heb mogen meemaken dat hij mij een troonopvolger geeft.'

Zo wil ik ook oud worden. Oog hebbend voor de genade, de barmhartigheid en de vrede van God, de Vader van onze Redder Jezus Christus. Hem prijzend voor Wie Hij altijd is geweest en zal zijn, voor wat Hij voor mij gedaan heeft en doet. Voor Zijn onwrikbare (wat een mooi oud woord!) trouw en liefde.

Dat is soms niet eenvoudig. Niet in het leven en in de wereld waarin David leefde. Ook niet in het leven en in de wereld waar wij nu leven. Maar God blijft Dezelfde!

Een lied dat steeds maar in mijn hoofd zit: 

Een mooi lied over 'mama'!

Even de onderste bak van de koelkast eruit gehaald. Ik wil dat het nu op gaat, voordat ik dingen weg moet gooien. Maar wat moet ik hier toch mee? Ik dacht er aan om alles maar in stukjes te snijden en het als nasi groenten te gebruiken. Toch had ik daar niet echt vrede mee, bang dat het een mislukking zou worden en alsnog alles in de container zou belanden. Totdat iemand de meest voor de hand liggende optie noemde: Groentesoep! Dat ik daar niet eerder op was gekomen!

Onder het snijden liet R, mijn zoon van 15 me een mooi lied horen. Écht heel mooi. Het bleek dat hij het me al 3 keer eerder had geprobeerd te laten luisteren, maar ik had het elke keer te druk:(

Neem even de tijd om het te luisteren, ik moest echt moeite doen om m'n tranen binnen te houden!

40 dagen huishouden, dag 7

We gaan nog een verdieping hoger vandaag. Daar zijn 2 jongenskamers, waar ik veel over zou kunnen schrijven, maar waar ik voorlopig niks in kan doen. Het zijn kamers waarvan je de deur open doet, de verwarming uitdraait en de deur gauw weer achter je dicht doet. En niet eens omdat ze zo’n rommel maken, maar het zijn kleine kamertjes waar veel spullen staan. Ik bedoel, als je in een kleine kamer een voetbaltafel zet, dan is het vol. En als je dan ook nog met een of andere ruilaktie 2 oude printers en een computer scoort, dan wordt het nog voller. We gaan daar gauw een keer goed naar kijken, maar vandaag volsta ik met een stofzuiger en een dweil er doorheen te gaan (voor zover mogelijk), ik zet een raam open en sluit de deuren.

Er is nog een kamer, daar slaapt onze dochter van 12, die ene waarmee ik samen over de vloer kroop om te dweilen. Ze ligt nu ziek op de bank. Ik durf het één niet zo goed in verband te brengen met het ander…
Deze kamer wordt helemaal uitgezocht, opgeruimd en schoongemaakt, zelfs het bed wordt opzij geschoven en de kleren komen weer in nette stapeltjes op de planken van de kast terecht.

Pinterest :-)

Ik ben deze dag vooral boven te vinden. Alles wordt grondig schoongemaakt (met ‘grondig’ bedoel ik de vloeren, de trappen enz.) De badkamer, welja, die kan ook best nog wel weer voor een tweede keer deze week een beurtje krijgen, ik heb tijd genoeg!

En voor ik het goed en wel besef is er al een week om en tijd voor een rustdag, wat zal ik daar van genieten!

Deze week was het nog redelijk makkelijk te doen allemaal, omdat er altijd wel iemand was om op de jongste te letten of even met haar buiten te spelen. Volgende week dinsdag zijn ze allemaal weer naar school en zal het allemaal wat langzamer gaan verwacht ik, en ligt er een nieuwe uitdaging om het samen gezellig te maken!

Vandaag luisterde ik dit lied, wat een vriendin me gisteren stuurde. Ik vind het zo mooi. Het maakt het altijd aanwezige, maar soms sluimerende, verlangen in me weer helemaal wakker…

Worstelen

Vandaag, en eigenlijk de laatste twee weken worstel ik met een kwestie, waar ik inhoudelijk niet over kan bloggen. Misschien is dat juist wel goed zo, omdat het voor anderen makkelijker wordt om er iets uit te herkennen. Ik ben er in ieder geval een beetje door van slag, kom er niet echt uit, alleen heel, heel langzaam, stapje voor stapje, wordt het beetje bij beetje duidelijker welke stap ik moet nemen. Ik moet er bij zeggen dat dat elke keer precies op tijd is. En ondertussen zeg ik wel 1000 keer tegen mezelf: ik wéét het gewoon niet en ik heb zóveel wijsheid nodig!

Het zorgt er voor dat ik dwars door alle werkzaamheden door en de afleiding die ik soms bewust zoek, mijn hart toch richt op God om ook maar een glimp van Hem op te vangen. 

Vandaag ving ik zo'n glimp... of is dat te zacht uitgedrukt? Ik heb het al vaker opgemerkt, maar het werd me weer zó duidelijk dat een mooi lied mijn hart kan raken.

De volgende drie liederen raakte me in het bijzonder. De eerste vormt de schreeuw in mijn hart.
De tweede raakt de onwrikbare zekerheid die diep in mijn hart geworteld en gegrond is.

Bij de derde stroomden de tranen over m'n wangen terwijl ik soepballetjes aan het draaien was, omdat het precies verwoordt waar ik en waar we allemaal zo'n behoefte aan hebben.

Als je de tijd neemt om te luisteren, ik bid dat het een zegen voor je zal zijn!

Speak, o Lord

Na het stukje van gisteren (30 mei), hoorde ik vandaag dit lied en het sluit er zo mooi op aan. Daarbij heb ik deze maand nog geen 'beautiful song' geplaatst, dus de keuze was gauw gemaakt.

Vanochtend wilde ik het maar gelijk in praktijk brengen. Ik kon niet de hele ochtend met een Bijbel op m'n schoot op de bank zitten, had het gevoel dat ik dat nodig zou hebben,

Volkomen toegewijd

Een nieuw lied. Wat is dat eigenlijk? In de Psalmen vind je vaak: 'Zing een nieuw lied!' Zijn dat altijd maar weer nieuwe liederen en nieuwe melodieën?

Hoewel ik daar niets op tegen heb, heb ik eens een mooie uitleg daarover gehoord. Het zijn niet langer meer de woorden van het leven onder de wet, maar nieuwe liederen van een leven van vergeving, genade, liefde en vooral een leven door geloof.
 

Een nieuw lied. Het kan ook zijn dat je een lied kent, maar zoals het ook met Bijbelteksten gebeurt, dan komt er een moment dat je het hoort of leest en het lijkt wel een compleet nieuw lied, het lééft in je, het zijn geen dode woorden die je hoort, er klinkt een echo tot diep in je ziel.

Zo ook dit lied. In het engels vind ik 'm mooier dan in onze eigen taal. 

Vooral de woorden van het refrein. Als ik 's nachts wakker lig, dan júbelt het in mijn geest: God, U bént mijn God! 

Het komt denk ik mede doordat ik afgelopen zondag iets 'nieuws' hoorde. Het ging over het feit dat God heilig is. En hoevaak denken we dan niet aan 'afgezonderd zijn'? Afgezonderd van zondige zaken, van het kwaad' Maar dat is nog maar de helft. De andere kant is dat God met ál Zijn liefde, zorg en aandacht volkomen toégewijd is aan het goede werk dat Hij is begonnen. Niet af en toe even, maar voortdurend, constant actief betrokken! Ook vandaag! Wat bijzonder te bedenken dat ik ook zélf Zijn goede werk ben! 

Dit is mijn God en deze God is vóór mij! In deze God ligt de vervulling van al mijn wensen en verlangens.

Is het daarom niet goed om even 'stil' te zijn en te rusten?

O... Arise!!

Bless the Lord o my soul

Dit prachtige lied kwam ik al een paar keer tegen op facebook. Daarna zelfs ook nog in onze gemeente, maar toen ik er thuis eens rustig voor ging zitten

I desire Jesus