Ontzettend stil in huis

Wat een drukke week was het met Pasen. Er moest veel gebakken worden. Mar maakte 4 taarten voor de 1ste verjaardag van onze oppasdreumes. En R maakte 6 plaatpizza's voor in de kerk. Zelf heb ik  me op alle zomer/winterkleding gestort en konden er uiteindelijk 8 vuilniszakken de deur uit! Opgeruimd staat netjes! L was twee dagen voor Goede Vrijdag ziek en alle meiden hadden dinsdag ook nog vrij. En zoals altijd is S op woensdag vrij en omdat ze vannacht flinke buikgriep kreeg, blijft ze vandaag en ik denk ook morgen ook nog maar thuis.

Maar nu is het zo ontzettend stil in huis en ik geniet ervan! S ligt al een poos te slapen op de bank. 

Ik hoef helemaal niks vandaag. En mooie momenten van de afgelopen week komen bij me boven. Bijvoorbeeld die van goede vrijdag. Er werden tijdens de preek verschillende situaties geschetst, waarop we als gemeente antwoordden: 'It is finished!' Anders dan alle andere keren dat we iets hardop uit 'moeten' spreken, klonk het ontzettend hard! En toch, ondanks dat het hard klonk zag iemand kans om daar nog ver bovenuit te komen wat volume betreft. Achteraf bleek het een (iets) oudere, stille, rustige man te zijn, waardoor het nog meer indruk op me maakte. Zo af en toe hoor ik het nog steeds en het doet me goed: 'IT IS FINISHED!!!'

En op eerste Paasdag werd ons schoolbord bij de ingang van het gebouw gezet en mocht iedereen in zijn eigen taal 'Hij is opgestaan' of 'Jezus leeft' opschrijven. Dit was nog niet alles, maar al heel leuk!

Een ander mooi moment was op tweede paasdag, we ontbeten met het gezin en maakten samen een woordgedicht. Deze kun je lezen op mijn andere blog!

Ondertussen lees ik veel en schrijf ik er over, maar misschien heb je dat wel gemist.

Daarom nog een paar boekrecensies die ik jullie wil aanbevelen:

'Blijf in Mij' van Ron van der Spoel

Een leuk kleuterboekje: 

'De koning wacht op jou!' van Tanneke Dorgelo en Maaike van den Akker

En een heel mooi Bijbelstudieboekje die ik samen met L aan het doornemen ben, over het eerste hoofdstuk vertel ik in deze blog. Het boekje heet: 'Je Bijbel ontdekken, leidraad voor een tienermeisje' en is geschreven door Elizabeth George.

Inmiddels is mijn meisje wakker geworden en ga ik even wat eten voor haar klaar maken!

Fijne dag allemaal!

Nieuwe periode?

'Ik heb een boekje dat ik je graag wil voorlezen, L!'

'Oh... wat is de titel?'

'Jim Elliot'

knip knip, doen haar vingers 'die kén ik, wat was dat ook al weer....Jaa, die man ging met zijn vrienden de zending in en op het strand werd hij neergeschoten!'

Nou ja, 'neergeschoten'...ja, eigenlijk wel, alleen dan met pijl en bogen. Maar blij verrast was ik dat ze dit verhaal al eerder gehoord had en blijkbaar ook onthouden heeft. Het staat in het boekje 'Picknick' waar ze weleens uit leest voordat ze gaat slapen. Nu heb ik een langere versie van het verhaal en ze vind het gelukkig nog heel leuk als ik voorlees. De grotere meiden trouwens ook! Dus daar gaan we eens lekker voor zitten in de herfstvakantie!

Wat heb ik er zin in! Sommige dingen slaan een weekje over, zoals de Nederlandse lessen, de Bijbelstudie, en daarmee ook het voorbereiden, het overblijven. Even wat meer tijd kunnen besteden aan de kids en andere dingen. Daar komt bij dat mijn mobiel kapot is. Iets met het aan - en uitknopje, want hij doet niets anders dan achter elkaar aan en uit gaan. Een paar seconde heb ik om te zien of ik wat mis op whatsapp. Want dat doe ik graag, whatsappen! Foto's sturen, gesprekjes voeren met fijne vriendinnen, m'n moeder, m'n zusjes enz. Soms wilde ik wel even een dagje zonder, maar dat lukte niet zo goed. Dus eigenlijk is het misschien maar goed, dat ik eens even een poosje zonder doe. Daarom doe ik er vooralsnog ook maar even niks aan om 'm te (laten) repareren. Na de vakantie misschien. Genoeg telefoons in huis om het nodige mee te communiceren!

Vanmiddag even naar de bieb, om een nieuw voorraadje kinderboeken te halen. 

Vanochtend ontbeten Mar, S en ik bij de Hema, gezellig! We kochten wat warme pyjama's, inkt voor stempels, afwasmiddel en nog wat knutselspulletjes. Vanavond is er kijkavond op school. De laatste keer voor L.

Gisteravond zat ik met mijn grote zoons in de huiskamer en praatten wat over 'op kamers gaan' en 'zendeling worden'. Langzaam maar zeker dringt het tot me door dat er een nieuwe periode in ons gezin aan zit te komen. Het duurt nog wel even, maar toch staat voor R de datum al vast.

R. heeft op zijn facebookpagina de volgende tekst staan, dat zag ik gisteren en dat hielp me weer een beetje om het los te laten. En H zal vooralsnog wel een beetje in de buurt blijven denk ik...

De nieuwste recensie al gelezen over 'Adem de stilte' van Martha Osborn? Lees 'm hier!

'Bidden brengt je hart tot rust' van Elizabeth George

Pas zei iemand tegen me (en ik heb het als een soort vermaning tot me genomen):

Vaak voelen we ons schuldig als we geen (of niet genoeg) tijd nemen om te bidden. Maar schuld is helemaal niet aan de orde. Het is gewoon heel dom dat we geen gebruik maken van gebed! God is onze Vader, Hij wil ons geven wat we nodig hebben. In plaats daarvan blijven we maar doorrennen en haasten en stressen en tobben.

En dat is precies wat dit boekje je laat doen. In plaats van je zorgen te maken, alles bij God brengen!

'Zorg brengt je ertoe te bidden, te handelen en voorbereidingen te treffen. Maar bezorgdheid en angst verlammen je.'

Lees hier meer over het boekje 'Bidden brengt je hart tot rust' van Elizabeth George. En vergeet niet je aan te melden als 'volger', zodat je niet één boekrecensies mist!

'Stervende vrijheid...' van Japke de Kraker

Het duurt altijd even, maar dit boek heb ik nu uit. Ik las het omdat ik binnen een paar maanden tijd in contact kwam met 3 vrouwen uit Iran. En ik ben blij dat ik het gelezen heb. Dit boek gaat over een man, Hassan die samen met zijn vriend Koorosh op zoek is naar de Waarheid. Ze vinden het niet in de Islam waarbij ze allebei zijn opgegroeid en komen via verschillende wegen steeds meer te horen over Jezus. Hassan moet uiteindelijk vluchten, wat een aardig beeld geeft van hoe dat er aan toe gaat. Het achtervolgt worden, de spanning ontdekt te worden en de gevaren die het reizen met zich meebrengt. Uiteindelijk komt hij in Nederland terecht, wat beslist niet betekent dat hij zich veilig voelt, integendeel! Hij hoort van een landgenoot die Christen werd en uiteindelijk in Nederland op rituele wijze om het leven is gebracht. En ook in het azc waar Hassan verblijft zijn moslims die van hem verwachten dat hij naar de bijeenkomsten van de Imam komt. 

Het is confronterend! De prijs kan zo beangstigend hoog zijn en dat word in dit boek niet onder stoelen of banken geschoven. Toch laat de schrijfster de heerlijke waarheid, vrijheid en liefde schitteren, die alleen in Jezus te vinden is.

Een citaat dat mij raakte en me aan het denken zet:

Wees eerlijk naar jezelf: de barst van Gods beeld zit in ons allemaal, ook in mij. Wanneer we tegen de moord in Alphen ad Rijn door Tristan, het fascistisch gedachtegoed van een Wilders of de schietpartij door Anders Breivik aanlopen, leggen wij de schuld bij hen. De monetaire crisis ligt of aan Griekenland, of aan Frankrijk, of aan... Niet snel, misschien nooit, hoor je: het is ook mijn schuld.

It's me, It's me oh Lord!
Een lied dat ik als kind leerde op school

De schrijfster Japke de Kraker geeft Bijbelstudies en pastorale zorg o.a. voor asielzoekers.

Nu het toch over boeken gaat...

Binnenkort ga ik iets officiëler recensies schrijven voor verschillende boeken. Lezen ís gewoon mijn ding en schrijven vind ik ook ontzettend leuk. Nu zijn er op deze weblog al heel veel boeken langs gekomen. Die heb ik alvast op mijn nieuwe weblog geplaatst. En ook de recensies die ik zal schrijven zullen daar op verschijnen! De eerste twee boekjes waar ik over zal schrijven zijn

1. 'Christenen ontmoeten moslims' van Ds. H. veldhuizen
2. 'Bidden brengt je hart tot rust' van Elizabeth George

 Neem er eens een kijkje!

´Villa Rosa´ van Nicky Pellegrino

Met de zomer in aantocht kreeg ik ineens zin om een ontspannende roman te lezen. En misschien wel meer dan 1. Ergens in een tijdschrift gaven mensen tips en ´Villa Rosa´ was er daar één van. Het klonk voor mij veelbelovend: 'Een mooi boek over vriendschap, gelardeerd met de heerlijkste culinaire beschrijvingen.' En dat allemaal in Londense en Italiaanse sferen. Nou, dat is niets teveel gezegd en dat vond ik er ook zo leuk aan!
De schrijfster kreeg eens een afwijzing op haar sollicitatie met de volgende inspirerende woorden:

Je tijd is beperkt, verspil die dus niet door het leven van iemand anders te leiden. Laat je niet insluiten door een dogma; dat is leven met de uitkomst van het denken van iemand anders. Laat je innerlijke stem niet overstemmen door de mening van iemand anders. En het belangrijkste: heb de moed om je hart en je intuïtie te volgen, want zij weten eigenlijk al wat jij echt wilt worden. De rest is onbelangrijk.

Vervolgens begon ze zichzelf allemaal vragen te stellen en langzaam maar zeker kreeg het verhaal van Babette en Alice steeds meer vorm en taal.
Het is vrij luchtig en beslist geen zware kost!

Echter één minpuntje, misschien ben ik de enige die daar moeilijk over doe... maar het gemak waarmee hoofdpersonen van de ene partner naar de andere gaan vind ik niet prettig. Er wordt niet ingegaan op de impact die dat heeft op je hart en leven. Ik heb daar behoorlijk moeite mee... in het 'echt' keuren we het af, maar moet het dan allemaal maar wel kunnen in een boek dat je leest? Of doe ik nu te ingewikkeld? Ik kan me zomaar voorstellen dat als je tientallen van dergelijke romans leest, je eigen fantasie een loopje met je gaat nemen. Nogmaals, misschien neem ik dit te serieus, maar ik zie en hoor om me heen van zoveel huwelijken die op een scheiding uitlopen. Dit kan er, naar mijn mening, geen goed aan doen.

Om toch nog even positief te eindigen, de schrijfster besteedt veel aandacht aan het bereiden van maaltijden en moestuinieren van de hoofdpersonen. Dat vind ik zo leuk, dan krijg ik zelf ook zin om lekker aan de slag te gaan!
Nog iets heel moois, Babette is al een oude vrouw en haar man gaat aan het begin van het boek erg achteruit. Hij zegt helemaal niets meer en zit maar in zijn stoel. Later pakt hij wel weer wat tuinwerkzaamheden op, maar helemaal de oude wordt hij niet meer. In het begin is Babette daar boos over en blijft gewoon haar ding doen. Maar later zoekt ze naar manieren om haar man te bereiken en liefde te geven, door extra lekker voor hem te koken, zoals ze dat vroeger zo vaak deed. En wat geniet hij daarvan. Dat was vertederend!

Een citaat:

Toen ze klaar was met haar werk in de tuin liep Babetta terug naar haar eigen huis. Daar moest ze de vloeren nog dweilen en de paden vegen. Maar eerst wilde ze iets lekkers klaarmaken voor Nunzio. Ze liep al dagen rond met dat idee. Ze had een paar oude hennen geslacht die allang geen eieren meer legden en hun botten pruttelden al uren in een kookpot op het fornuis. Toen ze met een houten lepel een beetje bouillon opschepte en die proefde, vroeg ze zich af of mensen net zo waren als bouillon: na verloop van tijd kwam de smaak van hun karakter vrij en werd sterker (...). Babetta had besloten haar man gerechten voor te zetten waar hij troost uit kon putten of die hem in elk geval plezier zouden doen. (...) Uitgebreid koken leek overdreven als ze maar met z'n tweeën waren. En Nunzio leek het niet uit te maken wat ze hem voorzette. Maar nu wilde Babetta iets bijzonders bereiden, een maaltijd om van te genieten en aan terug te denken... Ze wilde haar man met smaken uit zijn verleden proberen te herinneren aan de man die hij was geweest.

Maar goed... het boek is al uit en de zomervakantie is nog niet eens begonnen. Ik ben op zoek naar nog meer boeken dus. Hebben jullie tips?

´De liefde van God´ van Oswald Chambers

Alweer een boek gelezen. Het lijkt of ik niets anders doe. Maar het zijn allemaal maar dunne boekjes en zo heerlijk om na een drukke dag nog even wat in bed te lezen! Ik vind het jammer dat ze zo dun zijn, zou er nog veel meer van willen lezen. Ook dit boek stond weer vol bemoedigende woorden.

Ik laat jullie graag een beetje meelezen:

'Woorden en emoties gaan voorbij. Hoe kostbaar hun invloed tijdelijk ook mag zijn. Wanneer de saaie momenten komen en de geest iets nodig heeft dat zekerder en betrouwbaarder is, denk dan aan meer dan aan de herinnering van emoties en opwekkende gevoelens, overdenk dan deze openbaring - het eeuwige feit dat God liefde is, en niet maar alleen dat God liefheeft. God en liefde zijn synoniemen. Liefde is geen eigenschap van God, maar het is God. Alles wat God is, is liefde. Als je idee van liefde niet overeenkomt met rechtvaardigheid, oordeel, reinheid en heiligheid, dan is je idee van liefde onjuist. Het is niet de liefde die je in je hoofd hebt, maar een vage oneindige dwaasheid, niets dan tranen, zachtheid en een oneindige zwakheid.' 

'De wilde, wilde troosteloosheid van zonde, ongehoorzaamheid, trots en egoïsme deed haar entree en sloeg een diepe kloof tussen God en Zijn kinderen. Maar, zoals steeds, de liefde vond een weg; God kwam bij ons en voor ons.Wij zeggen vandaag met gereinigde harten, trillende lippen, glanzende ogen, weer met diepe en sterke liefde in onze harten, opnieuw met diepe aanbidding: God is liefde. Als God zo'n glorieuze liefde ten toon spreidt in zijn natuur, wat zullen we dan zeggen van de heerlijkheid van de uitdeling van Zijn genade? Het is zeer waarschijnlijk dat God op deze aarde gewandeld zou hebben wanneer de zonde haar entree nooit in de wereld gemaakt zou hebben, maar de zonde weerhield Hem er niet van om genadig te wandelen en zich te openbaren in gemeenschap met mensen. Nee, Hij kwam toch. Maar de mensen waren zo verblind door hun zonden dat ze Hem niet zagen, ze kenden Hem niet, terwijl Hij door het harde gezicht van de zonde een weg terug hakte naar hemelse stranden.'

 

'We zullen ontdekken dat de sfeer waarin God ons brengt niet bedoeld is om ons iets te leren, maar om iets van ons te maken.' 

'De manier waarop Gods leven zichtbaar wordt in vreugde is in een vrede die geen behoefte heeft aan waardering. Wanneer iemand een boodschap doorgeeft waarvan hij weet dat het Gods boodschap is, wordt het bewijs van het vervullen van zijn geschapen doel direct gegeven. De vrede van God neemt zijn intrek en de man maakt zich niet meer druk om complimenten of kritiek van wie dan ook. Dat is de vreugde van het leven van God. Het is een onvernietigbaar leven, dat nooit zonder vreugde is. 

 

'Jezus Christus is de vleesgeworden liefde van God. De liefde van God moet niet gezocht worden in rechtvaardigheid, recht, waarheid en reinheid. De liefde van God is Jezus Christus.' 

 

'Laat je niet ontmoedigen' van David Wilkerson

Zomaar om dat het een beetje anders liep dan ik dacht, kreeg ik dit boekje in handen. Ik besloot het maar te lezen, de titel sprak me wel aan.

Het is een heel fijn boekje om te lezen, het moedigt je enorm aan om op God te blijven vertrouwen en alles van Hem te blijven verwachten. Het begint eigenlijk met een nadrukkelijke aanmoediging om als vrouw of man je geluk niet te laten afhangen van je partner of van je kinderen, maar om je geluk en je vreugde alleen in God te vinden. Alleen als je daarin (en in alles!) volkomen afhankelijk bent van God, kun je aan gezonde relaties werken.

Een paar citaten:

'Wat een bevrijding als je geloof alleen op Jezus is gericht en niet op de resultaten!'

'Onze sterfelijke lichamen zijn als een eierschaal. Die schaal dient slechts om de steeds groeiende, steeds vernieuwende levenskracht te huisvesten. De schaal is onbelangrijk vergeleken bij het eeuwig leven dat het bevat. Iedere ware christen zit vol eeuwig leven, als een voortdurend groeiend zaad in een sterfelijk lichaam. Er is een steeds groeiend, zich ontwikkelend proces. Eens zal het uitbreken uit de schaal, om een nieuwe levensvorm te vinden. Dit glorieuze leven van God van binnen oefent een druk op de schaal uit en op het moment dat het opstandingsleven volwassen is geworden, breekt de schaal open. De tijdelijke banden zijn verbroken en als een pasgeboren kuiken wordt de ziel bevrijd uit de eierschaal - van de gevangenis. Prijst de Heer! De dood is slechts het breken van die uiterlijke schaal. Op het moment waarop de Heer zegt dat die schaal zijn doel heeft bereikt, komt er een plotselinge stroom van eeuwig leven in de ziel en God opent de schaal, zodat de nieuwe schepping tot volle ontplooiing komt. Zoals het leven zelf de schaal verlaat, nadat het zijn doel heeft vervuld, zo moeten Gods kinderen hun oude vergankelijke lichamen verlaten. Lichamen die uit het stof voortkwamen, keren weer tot stof. Wie denkt er nu aan om een pasgeboren kuikentje terug te duwen in de gebroken schaal?'

De inhoud van het boekje doet me eigenlijk denken aan een lied dat we vaak in de kerk zingen:

´Onder Gods vleugels´ van John Piper

Wat een mooi, bemoedigend boekje is dit! 

De kern van het boekje zit ook al in de titel: Het schuilen onder Gods vleugels. 

Ruth, de moabitische vond genade in de ogen van Boaz en in de ogen van God. Niet omdat ze zo'n geweldige vrouw was en omdat ze zo goed en trouw voor haar schoonmoeder zorgde. Maar omdat ze haar toevlucht zocht onder Gods vleugels. Daar vond ze genade, kracht, zegen en alles wat ze nodig had om de dingen te doen waarvoor wij haar bewonderen! 

Dat vind ik de mooiste les uit het hele boekje. 

Ik laat jullie meelezen met 3 citaten:

God is geen werkgever die op zoek is naar werknemers. Hij is een Arend Die op zoek is naar mensen die onder Zijn vleugels willen schuilen. Hij is op zoek naar mensen die bereid zijn om alles te verlaten wat hen zou kunnen weerhouden van een leven van liefde onder de vleugels van Jezus.

Als een middel om het doel te bereiken - en alles is een middel om Christus te verheerlijken - laat het boek Ruth Gods verborgen hand zien in de bittere ervaringen van Zijn volk. Dit boek laat ons niet alleen zien dat God de weg bereidt voor de komst van de Koning der Heerlijkheid, maar ook dat Hij dit op zo'n manier doet dat wij alles moeten leren dat donkere tijden in geen geval verspilde tijden zijn. Als je denkt dat Hij het verste bij je vandaan is of Zich zelfs tegen je heeft gekeerd, is Hij in feite bezig om, terwijl je Hem aankleeft, het fundament te leggen voor een nog grotere vreugde in je leven.

O bange christenen, houd moed,

Die zware wolkenluchten

bevatten voor u niets dan goed,

geen reden om te zuchten!

Neem de toevlucht onder Gods vleugels, ook als het lijkt dat u daar slechts duisternis wacht. Op Zijn tijd zal God u vanuit Zijn adelaarsnest een schitterende zonsopgang doen zien.

'Vreemdeling in het paradijs' van Henri Nouwen

'De grootste, best verborgen illusie is misschien wel geweest dat ik na zeven maanden trappistenleven een ander mens zou zijn, meer geïntegreerd, spiritueler, deugdzamer, meedogender, zachtmoediger, blijer, en met meer begrip. Ergens had ik verwacht dat mijn rusteloosheid in rust zou veranderen, mijn spanningen in een verstilde levenswijze en al mijn halfslachtigheid en twijfel in een volledig gericht-zijn op God.
Dat is allemaal niet gebeurd. Als ik me over mijn zeven maanden in het klooster de vraag zou stellen: 'Heeft het gewerkt, heb ik mijn problemen opgelost?', dan zou het antwoord eenvoudig zijn: 'Het heeft niet gewerkt, het heeft mijn problemen niet opgelost.' En ik weet dat een jaar, of twee jaar, of zelfs een heel leven als trappist ook niet 'gewerkt' zou hebben. Want een klooster wordt niet gebouwd om problemen op te lossen, maar om God midden in de problemen te loven.'

Aldus Henri Nouwen in het nawoord van zijn boek 'Vreemdeling in het paradijs', een dagboek van zijn verblijf van 7 maanden in een trappistenklooster. Henri Nouwen schrijft heel open en eenvoudig over zijn innerlijke strijd, worsteling en verlangens. Dat maakt dat dit boek zo fijn leest. Het is de tweede keer dat ik het uit heb gelezen. Ik denk dat het een iets minder bekend boek van hem is, daarom wil ik het je aanbevelen.
Nog een citaat:

'Toen ik nog heel jong was heeft mijn moeder mij een eenvoudig gebed geleerd: 'Alles voor U, lieve Jezus.' Dat is een eenvoudig gebed, maar het is erg moeilijk te verwezenlijken. Ik heb ontdekt dat mijn leven eigenlijk meer op het volgende gebed leek: 'Laten we delen, Jezus, een deel voor u en een deel voor mij.'  

 

LOVE

Één van de boeken die ik aan het lezen ben is ´A love that multiplies´.

Het is een inspirerend boek. Ik dacht dat ik al eens eerder had geblogd over het goede idee om eens een taart te bakken en dat naar het politiebureau te brengen of naar de brandweerkazerne als dank voor wat deze mensen doen in de wijk. Dat is er nog niet van gekomen, maar M heeft het idee wel meegenomen naar de tienerclub en die gaan binnenkort met een groepje van vier meiden drie taarten bakken en naar het politiebureau brengen. Zo zie je maar, dat je niet alle goede ideeën zelf hoeft uit te voeren! 

Vanochtend las ik een ook iets wat ik graag doorgeef. Het is de gewoonte van Michelle om op deze manier gastvrij te zijn en mensen uit te nodigen:

'If you're coming to see us, come anytime. 

If you're coming to see the house, please give us two weeks' notice.'

Ik ben al veel te lang bezig in dit boek en wil het in februari uitlezen, dan kan het weer naar de eigenares. 

Tot slot... ik bladerde door de rest van dit boek, om te kijken of ik het echt nog uit zou gaan lezen of het alvast terug zou geven. Maar ik kwam toch nog mooie dingen tegen. Zoals dit gedicht. Ik weet niet van wie het oorspronkelijk is, maar het staat op blz 219 van dit boek. De ultieme oorspronkelijke versie komt natuurlijk uit 1 Cor. 13. Ik denk dat ik het uitprint en ergens op ga hangen. 

Love

If I live in a house of spotless beauty with everything in its place,

but have not love - I am a housekeeper, not a homemaker.

If I have time for waxing, polishing, and decorative achievements,

but have not love - my children learn of cleanliness, not godliness.

love leaves the dust in search of a child's laugh.

Love smiles at the tiny fingerprints on a newly cleaned window.

Love wipes away the tears before it wipes up the spilled milk.

Love picks up the child before it picks up the toys.

Love is present through trials.

Love reprimands, reproves, and is responsive.

As a mother there is much I must teach my child,

but the greatest of all is... LOVE

Mogelijkheden

Een mooi citaat:

'Een poosje geleden kreeg ik een brief van een man, waarin hij mij in niet mis te verstane bewoordingen vertelde dat ik er maar eens een poosje tussenuit moest om met God alleen te kunnen zijn. Hij was bang dat ik overspannen zou raken als ik dat niet zou doen. En toen ik mijn huisarts vertelde dat ik zo moe was, zei ze dat ik depressief was en gaf ze me een recept voor een antidepressivum. Maar ik weet het niet. Alles wat ik meemaak, zelfs het in de put zitten, zie ik als een mogelijkheid om God beter te leren kennen, niet als een probleem dat met een geestelijke retraite of een pil moet worden opgelost.' (Larry Crabb in  'Recht uit je ziel')

Wat een uitdaging klinkt hier doorheen! Een die het waard is ook. We lijken God niet nodig te hebben, omdat overal wel een (surrogaat)oplossing voor te vinden is. Ondertussen lopen we de kans mis, om onze Schepper beter te leren kennen. Zonde! Tot in de diepste betekenis van het woord.

Zelf kan ik er ook wat van. Daarom ben ik blij met wat ik las. Niet denken in termen van 'problemen die (liefst zo snel mogelijk) opgelost moeten worden, maar in termen van 'mogelijkheden om God beter te leren kennen'.
Zo wil ik graag aan een nieuw jaar beginnen.

Zomaar een krabbel

Morgen hebben we 22 jaar verkering! We waren allebei 16 jaar. 

Wat hebben we veel van God ontvangen door mooie en moeilijke tijden heen.

Elk jaar proberen we dat op de één of andere manier wel te vieren. 

Morgen ook, 

we hebben er zin in. 

En de kids ook!

Nog een citaat:

'Mijn vader vertelde mij eens dat hij dankbaar was voor de mogelijkheid om Gods Woord te geloven terwijl niets van wat hij voelde of zag hem steunde in dat geloof. Hij had na een openhart-operatie net een lijdensweg van tien dagen achter de rug.
Onderweg van het ziekenhuis naar huis zei hij: 'Er zijn op die afschuwelijke dagen heel wat goede vrienden op bezoek geweest, maar God heb ik niet gezien. Degene die ik het meest nodig had, kwam niet opdagen. Toen ik daar in dat ziekenhuisbed lag, heb ik zelfs niet één keer gevoeld dat Hij bij mij was.'
En toen hoorde ik hoe zijn stem stokte:
'Te bedenken dat Hij erop vertrouwde dat ik in Zijn aanwezigheid zou geloven gewoon omdat Hij gezegd heeft er te zullen zijn, zonder me enig ander bewijs te hoeven geven - ik ben toch zo dankbaar!' '(Recht uit je ziel' van Larry Crabb)

'U bent altijd bij mij' van Aukje en Wilkin van de Kamp

Dit boek stond al een paar weken in de boekenkast. Ik wilde eerst een paar andere boeken uit hebben, voordat ik met een nieuwe begon. En daarbij, op het moment dat ik er aan zou beginnen, zou het moment met rasse schreden dichterbij komen dat ik op de laatste bladzijde terecht zou komen. En dat is precies wat ik niet wilde.

Elk hoofdstuk is gewoon heel mooi, ik schreef een poosje terug over 'het leplam', dat had ik uit een beschrijving van dit boek, toen ik dat had gelezen, wilde ik het graag helemaal lezen en heb ik het voor m'n verjaardagsgeld gekocht. De verhalen over hoe een goede herder met zijn schapen omgaat zijn ontroerend, en dat is het beeld dat David schetst over hoe God met ons om gaat! 

Ook het hele proces wat Aukje beschrijft over de periode dat zij borstkanker had, sluit daar heel mooi op aan en laat zien dat God een Goede Herder is, die altijd bij ons is!

Pinterest

Er is toch wel een hoofdstuk dat er voor mij uitspringt. Het citaat wat ik overneem is eigenlijk niet genoeg, want de bedoeling van dat 'dal van diepe duisternis' maakt het nog veel mooier.

'Sommige mensen denken nog steeds dat God Zijn best moet doen om ons te beschermen tegen gevaren, ziekten, lijden en een vroege dood. Zij zijn God gaan zien als iemand die er is om hun leven gelukkig en aangenaam te maken. Zij vergeten echter dat wij in de 'tussentijd' leven: de tijd tussen de hemelvaart en de wederkomst van Jezus. In deze 'tussentijd' heeft Jezus ons opgedragen om het Evangelie tot aan de uiteinden van de wereld te verkondigen. Jezus heeft niet gezegd dat ons in de 'tussentijd' niets zal overkomen. Hij beloofde: 'Houd dit voor ogen: Ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld' (Mat. 28: 20)
(...)
In de 'tussentijd' houden we ons vast aan deze en andere beloften uit het Woord van God. In de 'tussentijd' zullen we 'de krachten van de toekomende eeuw smaken' (Hebr. 6: 5 NBG). Bovennatuurlijke genezing, bevrijding, tekenen en wonderen zullen de gelovigen volgen in de Naam van Jezus. Door de Heilige Geest mogen we hier nu al iets van proeven. Het is een heerlijke voorsmaak voor wat ons te wachten staat als Jezus terugkomt. Het betekent echter niet dat het leven van Gods kinderen in de 'tussentijd' zonder gevaar, ziekte of lijden is. Tot Jezus terugkomt leven we in een gebroken wereld die de liefde en nabijheid van de Goede Herder hard nodig heeft.'

Give Away dagboek

Gisterenavond was een bijzondere avond. Met 4 andere vrouwen heb ik gewerkt aan een dagboek voor vrouwen. 100 stukjes, ieder 20 stukjes geschreven. Met heel veel plezier en enthousiasme hebben we hier aan gewerkt. Niet iedereen kende elkaar en we vonden het leuk om elkaar een keer te ontmoeten. Gisteren was het zover en kregen we de eerste exemplaren in ontvangst van de redacteur vanuit uitgeverij Jongbloed. 

Er zitten 5 mooie ansichtkaarten bij:

Het lijkt me heel leuk om dit boek aan één van jullie cadeau te geven! Als je mee wilt doen met de verloting, laat dan een berichtje achter. Dat kan onder deze blog, maar ook op mijn facebookpagina (hiervoor maak ik even een uitzondering in mijn facebookloze periode!) en voor degene dichterbij kan het ook in een mailtje of whatsappje!:). Voor nog weer anderen die anoniem willen blijven op het web: cjvanvuuren76@gmail.com

Maandag 24 november maak ik de uitslag bekend. 

Dan nog even een foto van mijn beginnende adventsslinger, de eerste 5 zakjes zijn klaar. Ik heb nog geen idee wat ik er in moet doen, jullie? In elk geval een briefje met daarop het Bijbelgedeelte van die dag. Maar ik wil er ook wel een kleine verrassing in doen, maar weet niet zo goed waar ik aan denken moet.

Nog een leuk ideetje gehaakt! Klik op het plaatje en je komt bij het patroon.

Nog iets over deze blog. Ik ga bovenin een paar labels plaatsen met verschillende onderwerpen. Deze labels verander ik af en toe, zodat je makkelijker eens bij een onderwerp kunt kijken wat je aanspreekt. 

Fijn weekend allemaal!

'Onderweg met Jozua' van Henk Stoorvogel

Dit mooie boekje vond ik in de bieb. Er staan hele praktische lessen in. Bijv. over hoe je een lang, gelukkig en gezond leven kunt hebben! Daar zijn wel 9 regels voor:

1. Doe aan natuurlijke beweging, niks geen dure sportschool of trainen voor een marathon, maar veel wandelen, veel huishoudelijke klussen en lekker in de tuin werken.

2. Doelgericht leven. Een reden om je bed uit te komen, het kan zomaar 7 jaar aan je levensverwachting toevoegen.

3. De pauzeknop dagelijks indrukken. Meditatie, gebed en dutjes doen wonderen!

4. De 80%-regel bij voedselinname. Eet tot je voor 80% verzadigd bent. Juist de laatste 20 % maken je dik en vadsig!

5. Laten bonen, linzen, sojabonen, tuinbonen en zwarte bonen de basis vormen voor je dieet. Eet vlees gemiddels vijf keer per maand in kleine hoeveelheden.

6. Wijn. De oudsten van onze planeet drinken vrijwel dagelijks één glas wijn, het liefst met vrienden.

7. Geloof.

8. Investeer veel in familierelaties en in goede vriendschappen, laat trouw hoog in het vaandel staan!

9. Goede gewoonten zijn ook besmettelijk. Leef in een kleine sociale gemeenschap die gezond gedrag stimuleren.

Pinterest

Deze regels zijn naar aanleiding van een onderzoek in de 'blue zones' op deze aarde. Gebieden waar mensen een lang, gezond en gelukkig leven hebben.

Doe er je voordeel mee!

Gisterenavond las ik nog een hoofdstukje en viel bemoedigd in slaap met nog één zinnetje in mijn hoofd:

'God beproefd je geloof, niet je gaven!'

Jozua krijgt de opdracht om rondjes te lopen om Jericho. Jozua, een generaal, hij wil vechten, hij wil een strategie uitstippelen, orders geven en overwinningen behalen. Maar Gods plan doet geen beroep op Jozua's vaardigheden, daagt hem niet uit op zijn ervaring of kwaliteiten en biedt hem geen perspectief op een eervolle triomf.

Maar: niets van dat alles maakt Jozua iets uit! Jozua wil gehoorzamen. God vraagt Jozua's vertrouwen en gaat voorbij aan zijn vaardigheden. Jozua was niet uit op eigen ambitie of gewin. Jozua wilde God!

Pinterest

Er staat nog veel meer, wat ik zou willen delen, soms wil ik hele hoofdstukken en boeken overtypen, maar dat kan niet. Ik sluit af met het hartelijk aanbevelen van dit boekje. Als je het ergens ziet of tegenkomt, leen het of koop het! Aan het eind van elk hoofdstukje staat een vraag en een gebed.

Vooruit, nog één citaat:

'God staat niet aan onze kant, noch aan de kant van onze tegenstander. De vraag is verkeerd ingestoken. Het gaat er niet om aan wiens kant God staat, het gaat erom of wij aan Gods kant staan. God laat zich niet in onze oorlogen of strijdvragen meesleuren. Hij verlaagt zich niet tot ons gekonkel. Hij wil ons opheffen tot Zijn strijdtoneel. En daar draait het niet om de kracht van legers en de aantallen manschappen, noch om de hoeveelheden geld of de menselijke mogelijkheden. Wanneer wij aansluiten bij God, is onze bereidheid tot onvoorwaardelijke overgave aan Zijn wil het enige dat telt.'

Pinterest

´Binnen geroepen´ Henri Nouwen

Het is me weer niet gelukt om maar met één boek tegelijk bezig te zijn. Toch heb ik er wel een soort van systeempje ingebracht. Overdag lees ik alleen het boek dat beneden ligt en ´s avonds het boek of de boeken die boven liggen. En zo probeer ik ook een beetje invloed uit te oefenen op wat ik net voor het slapen binnen krijg. ´Binnen geroepen´ is zo´n boek dat je goed kunt lezen in bed.

Pinterest

Als iemand er goed in is om niet naar zichzelf te luisteren, maar tegen zichzelf te praten, dan is het Henri Nouwen! Elk hoofdstuk is een stukje wat hij tegen zichzelf zegt. Tegelijk zijn het onderwerpen waar iedereen zich wel min of meer in kan herkennen. Dat maakt dat je beseft dat je niet enige bent die kan worstelen met onzekerheid en angst. De gedachte die door het hele boekje heenloopt als een rode draad is dat God je diep bemind en zal geven wat je nodig hebt! Een heel mooie gedachte vind ik!

Pinterest

Een citaat waarin ik mezelf herken. In de loop der jaren leer ik het steeds beter. Dit is een prettig stukje met een mooi voorbeeld om het weer eens scherp voor ogen te hebben:

'Je moet voor jezelf helder maken wie je toegang wilt geven tot je innerlijk leven en wanneer. Jarenlang heb je anderen bij je in en uit laten lopen al naar gelang zij dat wensten en nodig hadden. Op die manier was je niet langer baas in eigen huis, en je voelde je in toenemende mate gebruikt. En daardoor werd je gauw moe, geïrriteerd, boos en lichtgeraakt.
Stel je een middeleeuws kasteel voor, met een slotgracht. Je kunt alleen via de ophaalbrug het kasteel binnen. De kasteelheer moet kunnen beslissen wanneer de brug opgehaald en neergelaten wordt. Als hij dat niet kan, wordt hij mogelijk het slachtoffer van vijanden, vreemde snoeshanen en zwervers. Hij blijft zich onveilig voelen in zijn eigen kasteel.
Het is belangrijk voor je om je ophaalbrug onder controle te houden. Je moet van tijd tot tijd je brug ophalen en de gelegenheid hebben om alleen te zijn of alleen met mensen die je na staan. Laat het nooit zover komen dat je publiek domein wordt, waar iedereen naar believen in en uit kan lopen. Je denkt misschien dat je edelmoedig bent als je iedereen maar laat komen en gaan. Het kost je evenwel je ziel, dat zul je spoedig merken.
Als je zelf de beschikking houdt over je ophaalbrug, zul je nieuwe vreugde en vrede in je hart vinden, en in staat zijn die met anderen te delen.'

 

Pinterest

´Vrouwen van ver, vrouwen in mijn hart´ van Carla van Weelie

Al struinend door de bibliotheek viel mijn oog op dit boek. Ik pakte het verrast op, met sommige boeken heb je meteen ´een klik´ en wéét je, nog voordat je er iets van gelezen hebt, dat het een boek is dat je moet lezen! 

Het is een heftig boek. Al lezend reis ik naar Liberia, Nicaraqua, Georgiè, Armeniè, Albaniè, Kenia, Ethiopiè, Kenia, Afghanistan, Oeganda, Zuid-Afrika, Rwanda, Nepal, Bolivia, Rusland, Thailand, Israël, Myanmar, Irak, Zuid-Soedan, Kongo, India en Indonesië. En al lezend ontmoet ik vrouwen en meisjes die moeten vechten om te (over)leven.
De meest schrijnende situaties, het lukt me niet om alle verhalen met droge ogen te lezen.
Gebeuren deze dingen echt op dit moment?

Twee citaten:

'En dan zie ik ineens een baby, gewikkeld in doeken. Aan de rozige kleding te zien denk ik dat het een meisje is. Ze ligt alleen te slapen op de stoep voor een lantaarnpaal, die op een rare manier toch een beetje bescherming in de rug lijkt te geven. Het oorverdovende verkeer raast voorbij, maar lijkt haar niet te storen. Naast haar staat een ijzeren bakje voor bedelgeld, er liggen een paar briefjes in met een waarde van een paar eurocent. Voor haar ligt een kleurige plastic rammelaar die meteen schreeuwerig de aandacht vraagt. (...) De eenzaamheid en de kwetsbaarheid van het kleine meisje daar op de stoep grijpen me aan. Ik kan er niet zomaar langslopen en eraan voorbijgaan. Ik treuzel wat en voel me verdrietig worden. Ik heb het gevoel dat ik even op haar moet passen. In neem plaats op een randje van een vensterbank, een paar meter verderop. Een halfuur zit ik naar dit kleine meisje zonder naam te kijken. Haar kwetsbaarheid, het gevaar, de eenzaamheid, het grijpt me naar de keel. Op de heenweg naar het restaurant heb ik haar al gezien, toen zat haar moeder naast haar. Ze rammelde met haar bedelbakje naar iedere voorbijganger. Ze is nu in geen velden of wegen te bekennen. De straten zijn gevaarlijk hier. Wat beweegt een moeder om haar kind zo alleen achter te laten? Ze moet toch weten dat misbruik en kinderhandel van de allerkleinsten aan de orde van de dag zijn. Scharrelt ze intussen ergens eten bij elkaar? Verkoopt ze haar lichaam aan een toerist? Of heeft ze de moed opgegeven en hoopt ze dat een ander zich ontfermt over haar kindje als het zo wakker wordt en gaat huilen? De zwerfjochies komen langs en storten zich enthousiast op haar bedelbakje. Vechtend lopen ze verder, de schamele buit verdelend onder luid triomfgeroep. Het naamloze meisje keuren ze geen blik waardig. Behalve ik heeft niemand iets gemerkt.'

 

'G. leeft elke dag met het onvoorstelbaar grote verdriet en gemis van haar dochtertje, dat op haar twaalfde jaar ontvoerd werd door rebellen. Dat is nu twee jaar geleden. E. heet ze, 'hoop' betekent dat. En dat is wat G. op de been houdt, de hoop en het geloof dat God wonderen kan verrichten en haar dochtertje weer bij haar terug kan brengen. Ze heeft geen wraakgevoelens. Alles zal goed zijn, als E. maar terugkomt. Met een zachte stem en tranen in haar ogen vertelt ze: 'Iedereen in Kongo weet wat ontvoering betekent.' Iedereen in Kongo wel, maar ik kan er alleen maar naar raden. Op mijn verzoek legt ze het me uit. 'Dat betekent dat zij dezelfde dag nog aan een van de ontvoerders is gegeven als seksslavin. Dat ze waarschijnlijk elke dag door meerdere mannen verkracht wordt. Dat ze aan een boom gebonden in de openlucht in het oerwoud leeft, met een zweep geslagen wordt als ze niet lief genoeg is, vodden aan haar lijf heeft, te weinig te eten krijgt en waarschijnlijk ziek is.'  

Later krijgt Carla een mailtje met het ongelofelijke nieuws dat het leger een groep rebellen heeft opgepakt en tientallen kinderen heeft bevrijdt, waaronder E. Ze heeft een lange weg te gaan en de vraag is of het haar lukt om alles te verwerken en een 'gewoon' leven op te pakken.

Carla schrijft op een heel prettige, niet op sensatie-beluste, eerlijke, eigen manier, waardoor je een blik kunt werpen op haar mooie hart voor dit werk en voor deze mensen. Dwars door de grote tragedies die onder je aandacht worden gebracht, schittert toch af en toe hoop door.

Terwijl ik dit boek lees, begin ik met andere ogen naar mijn dochters te kijken. Ben ik zo ontzettend dankbaar dat we ze tot op zekere hoogte en in zekere zin kunnen geven wat ze nodig hebben en vaak meer dan dat. Het geeft me zoveel vreugde om leuke dingen met ze te doen!

Nog één stukje

Wat kun je door het lezen van alles en nog wat bemoedigd worden! Ik wil graag het een en ander met jullie delen, in de hoop dat het je ook bemoedigen zal.

Het eerste stukje las ik in een artikel in het blad 'Vrij-zijn', je kunt het hier gratis aanvragen.
Het is een stukje uit een nieuw boek van Aukje en Wilkin v.d. Kamp: 'U bent altijd bij mij'.

'De herder weet dat er lammetjes zullen sterven bij de geboorte. Maar ook sommige moederschapen sterven als zij hun jong ter wereld brengen. Zonder adoptiemoeder zal een moederloos lam het niet redden. Daarom legt de schaapherder zo'n lammetje bij een moederschaap dat net zelf haar eigen jong verloren heeft. Zo'n lammetje wordt een 'leplam' genoemd. Er is echter een probleem: geen enkel moederschaap zal een leplam - dat niet van haarzelf is - accepteren. Daarom vilt de schaapherder het gestorven lam van het moederschaap en hult het leplam in de huid van het dode lam om het bij de adoptiemoeder te plaatsen. Als het moederschaap de huid van het lam dat zij ter wereld bracht ruikt, zal zij het leplam aannemen, voeden en grootbrengen als haar eigen.
Misschien had Paulus zo'n moederschaap voor ogen toen hij zei dat je, als jij in Christus gedoopt bent, je met Christus bekleed hebt en dat God jou in Christus heeft aangenomen als Zijn geliefde kind (Galaten 3:27). Bekleed met het Lam kijkt God nu met ogen vol van liefde naar jou. Hij heeft jou in Zijn armen geborgen. Hij heeft onverdeelde aandacht voor jou. Hij hoort je stem en luistert naar jou. Jij bent Zijn prachtigste kind. Laat de liefde van de Goede Herder je angst wegnemen, zodat je rust vindt in het offer dat Hij bracht.'

 

In hetzelfde blad staat een korte beschrijving van een cd die je hier kunt bestellen met een preek. Er staat bij:

'Als het leven een groot schaakspel is en je het gevoel hebt dat de omstandigheden of zelfs de tegenstander je schaakmat heeft gezet, dan laat Wilkin je zien dat je nooit moet opgeven omdat de Koning altijd nog een zet kan doen! Een inspirerende boodschap die je het onmogelijke van de Koning der koningen zal doen verwachten.'

 

'De Koning kan nog een zet doen!' Over dit ene zinnetje kan ik heerlijk lang nadenken. Nooit zal in een schaakspel de koning nog een zet doen als je schaakmat bent. Maar Koning Jezus deed het wel!

Nog één stukje van Henri Nouwen, uit zijn boek 'Binnen geroepen'. Wat heb ik vaak gedacht: 'oh, ik ben weer hélemaal terug bij af'. In de loop der jaren heb ik geleerd dat dat niet waar is en je na een terugslag, altijd weer verder kunt gaan waar je was gebleven. Mooi om dat dan in dit stukje bevestigd te zien.

'Wanhoop niet, wanneer plotseling alles uit je handen lijkt te vallen wat je dacht te hebben gewonnen. Genezing is niet een rechte weg. Wees voorbereid op inzinkingen en terugslagen. Zeg niet tegen jezelf: 'Nu is alles verloren. Ik moet helemaal opnieuw beginnen.' Dat is niet waar. Wat je gewonnen had, blijft gewonnen.
Soms komen vele kleine dingen bij elkaar en verlies je een ogenblik grond onder je voeten. Vermoeidheid, een opmerking die koel aandoet, het onvermogen van iemand om jou goed te verstaan, vergeetachtigheid van iemand die dat niet kwaad bedoelde, maar het voelt aan als een afwijzing - als al die kleine dingen bij elkaar komen, kunnen ze jou het gevoel geven dat je weer helemaal terug bij af bent. Probeer het je eerder voor te stellen alsof je even langs de kant van de weg terechtgekomen bent. Als je de weg weer opzoekt, kom je terug op het punt waar je hem verlaten hebt, niet waar je begon.
Het is belangrijk niet lang stil te staan bij die kleine momenten waarop je voortgang even onderbroken wordt. Probeer terug te keren naar die stevige vaste plek in je, meteen. Anders gaan deze momenten verbindingen aan met andere momenten, en worden ze sterk genoeg om je ver van de weg af te sleuren. Probeer alert te blijven op ogenschijnlijk onschuldige dingen die je afleiden. Het is makkelijker om naar de weg terug te keren vanaf de berm, dan wanneer je weggezogen bent in een moeras daar in de buurt.
Wat er ook gebeurt, blijf erop vertrouwen dat God bij je is, en dat God je reisgenoten heeft gegeven. Keer steeds terug op de weg die naar vrijheid leidt.'