Ik vindt de God van de bijbel alles behalve moreel volmaakt. Hij is een heethoofd en maakt tegenstrijdig regels en beslissingen. Hij vermoord terwijl hij de verbod maakt om niet te vermoorden. Hij keurt slavernij goed, veroorloofd buit inhalen vanuit oorlogen, veroorloofd en maakt zelf kinderen en babies dood, zegt zelf dat hij zijn schepselen maakt voor goed of kwaad en rekent ze dan ook erop. Het ergste van alles is dat hij een God van mensen offers is, hij smakt naar bloed, zodanig zo dat hij zijn eigen zoon naar het slachtbank leid. Ik kan niet aan iets ergers denken dan dat. :-|
Daar heb je 'm weer! Nee, ik bedoel niet de schrijver van deze reaktie op mijn blog, ik bedoel de vraag die erachter ligt. De vraag waar ieder mens op z'n tijd mee worstelt, christen of niet.
Waarom?
Waarom verbergt God zich?
Waarom zwijgt Hij?
Waarom grijpt Hij niet in?
Deze drie vragen vormen een rode draad in het boek 'teleurgesteld in God' van Philip Yancey, die ik iedereen aan zou willen raden te lezen, of je nu gelooft of niet! Ik heb er veel van geleerd, maar straks daar meer over.
Deze reaktie van iemand die me na aan het hart ligt doet wat met me. Was ik voorheen altijd een beetje huiverig voor deze confrontatie, bang dat mijn geloof toch niet zo stevig zou zijn als ik hoopte, ik merk dat het nu iets heel anders bij me los maakt. Gisteren reed ik in de auto, ik zei: 'God, denken mensen écht zó over U? Terwijl Uw hart vol liefde naar hen uit gaat? Het zijn leugens en ik weet precies bij wie ze vandaan komen!' Ik was boos, maar ook verdrietig. Ik wilde Hem wel verdedigen!
Maar er was meer: 'God, vergeef het hem, Hij heeft U na een jarenlange zoektocht niet gevonden, niet echt gezien Wie U bent. Wees geduldig met hem, spreek in zijn hart en leven, laat zien wie U bent!' Ik wilde hem verdedigen!
Helaas is het in dit geval zo dat het geen vragen meer zijn. Ze zijn omgeslagen in een conclusie: De God van de Bijbel is alles behalve moreel volmaakt! In deze God geloof ik niet! Er is geen God!
Dat ik toch op deze manier een reactie terug mag plaatsen, daar ben ik hem dankbaar voor!
Natuurlijk heb ook ik geen antwoorden en komen dezelfde vragen boven na een ramp in de Filipijnen of na een moord hier om de hoek of als blijkt dat iemand in deze plaats al 10 jaar dood in haar huis ligt...
Mede dankzij het boek dat ik net noemde, heb ik nu een paar punten waar ik me aan vast houd. Die wil ik hier noemen.
1. Er gebeurt helemaal niets zonder dat God daar toestemming voor geeft! Dit kun je met name in het eerste hoofdstuk van Job lezen, maar Jezus Zelf bevestigd dit in de Bergrede: Er valt nog geen musje van het dak zonder de wil van Mijn Vader! Ondanks het feit dat dit misschien alleen maar meer vragen oproept, geeft het me rust. God is goed en laat niet zomaar dingen toe, er zit een plan achter en wel één die mijn gedachten en plannen vèr te boven gaan. Hoe ik er op reageer en hoe ik ermee omga lijkt van belang te zijn. Ik ben als mens zo beperkt in wat ik zie en ervaar en weet... God is dat niet! Durf ik het aan om in het duister te tasten? Om me vast te houden aan Iemand die ik niet zie?
2. Job spreekt zijn hart eerlijk uit en dat lijkt soms erg onbetamelijk. Toch kan God het van hem hebben. God lijkt de oprechtheid, rauw en onopgesmukt van iemand meer te waarderen, dan een hart vol vragen en twijfels en een mond vol vroom gepraat!
3. Uiteindelijk geeft God geen antwoord aan Job, maar stelt Hij een wedervraag. Maar het belangrijkste is: God spréékt! En nog vóór dat er ook maar één verandering komt in de situatie van Job, verandert zijn houding, zijn hart, zijn spreken en bidt hij zelfs voor zijn vrienden! Nogmaals, er was nog helemaal niéts veranderd!! Alleen één ding: God had gesproken, God had zich laten zien! Ik geloof dat Hij dat nog steeds wil doen. Ik weet niet hoelang het bij Job duurde.
4. Na dit laatste gesprek met Job komt er een keer in zijn leven, alles wordt hem veelvuldig teruggegeven. Dit is iets wat uiteindelijk bij elk kind van God zal gebeuren, maar het leven leert ons dat het lang niet altijd in dit leven is. En ook bij Job heeft het niet die diepe, blijvende bevrediging gegeven, aan het eind van zijn leven is hij zijn dagen zat, het is genoeg.
Dit helpt mij om over de grenzen van de dood heen te kijken, op dat wat ons te wachten staat, waarvan gezegd wordt: Het lijden van deze tegenwoordige tijd, staat in geen verhouding met de heerlijkheid die ons te wachten staat!
Ik kom nu op dat wat het ergste genoemd word in de reactie:
Het ergste van alles is dat hij een God van mensen offers is, hij smakt naar bloed, zodanig zo dat hij zijn eigen zoon naar het slachtbank leid. Ik kan niet aan iets ergers denken dan dat.
Daar bleef het niet bij! Jezus stond na drie dagen op uit de dood!
Het lijkt een principe te zijn in het geestelijke en natuurlijke leven, ook in de natuur zien we het elk jaar gebeuren. De dood heeft níet het laatste woord. Ik kan niet aan iets beters denken dan aan dit!!
Nogmaals, dit zijn geen antwoorden, ik deel alleen wat mijn houvast is mijn leven hier op aarde.
Nogmaals, ik ben dankbaar voor je eerlijkheid en je openheid, dat maakt je een mooi mens!
Tot slot:
Ik ben eerlijk gezegd geschrokken van wat mensen die zich atheïst noemen en God en het leven van Jezus op aarde zo belachelijk maken! Ongetwijfeld hebben mensen die zich christen noemen hieraan bijgedragen. Maar ik hoop zo dat het gesprek open en eerlijk kan blijven tussen deze twee! Daarom wil ik vragen als je wilt reageren doe het zonder vooroordeel en uit liefde!
Nu écht tot slot... gewoon nog een lied dat ik heel mooi vind. Hopelijk niet teveel van het goede, maar ik wilde gewoon wel dat iedereen dit met zijn of haar hart kon zingen!
