Een glimlach

Dag 23: Een glimlach

Blij met haar vogeltjes!

Ze mag er nog even mee spelen voor ze gaat slapen.

Deze foto heb ik niet vandaag genomen.

Het is niet zo makkelijk om een glimlach te fotograferen!

Deze foto is niet zo duidelijk,

maar wel grappig dat de lichtflits precies op haar glimlach valt!

Baden in zonlicht

Dag 22: De maan

Vorige week, op een winterse dag met een prachtige blauwe lucht, alles baadde in het zonlicht... Echt goed tot zijn recht kwam hij niet, eerder leek zijn aanwezigheid een beetje overbodig, en toch stond hij daar om een uur of drie in de middag te stralen alsof het nacht was!
Gisteravond was het een ander verhaal, fel stak zijn licht af tegen de donkere hemel!
Maar zou die maan nou zelf het verschil opmerken? Die baadt zo'n beetje altijd in het zonlicht, precies waar die voor gemaakt is.

‪#‎sestraforyou‬

grote blote tienervoeten

Dag 21: Blote voeten

Gelukkig hebben we nog één klein paartje in huis, want om nou van die grote blote tienervoeten op m'n blog te zetten...

Zolang ze nog op haar tenen moet staat

terwijl ze al op een stoel staat

zijn ze nog schattig genoeg om op de foto te zetten!

Het stoeltje is misschien ook wel retro...

Retro

Dag 20: Iets retro's

Wat erg, zolang het woord al bestaat weet ik niet precies wat het nou is. En als ik het anderen vraag zijn de meningen verdeeld. 'Vintage' is ook zo'n woord waar ik de vinger niet op kan leggen. En heeft 'retro' en 'vintage' met elkaar te maken of is het heel iets anders? Ik kom er niet zo uit, maar moest ondertussen toch vandaag een plaatje van 'iets retro's' schieten.

M'n zusje was hier gelukkig en zocht met me mee en vond dat m'n schoolbord wel iets retro's heeft.

Nou, dat vind ik leuk! Ik kreeg 'm eens van mijn man voor m'n verjaardag. Het leek me leuk en dat is het ook, iedereen schrijft er weleens wat op en de kinderen die komen vinden het ook altijd leuk om erop te tekenen. Die leuke bordjes erboven hebben we allemaal gekregen. 'Prijs de Heer' kreeg K van onze Chinese buren voor zijn verjaardag, dus dat doen we nu elke dag!!:-))

Terug naar het bord, het is een joekel van een ding. K. is hem wezen halen in Moordrecht en heeft 'm in ons Alto'tje gefrommeld, levensgevaarlijk! Hij hing in de keuken van een mevrouw, maar komt uiteindelijk uit een basisschooltje. Ik ben er nog steeds blij mee!

Buitenlandse toko's

Dag 19: Een winkel

Wat ben ik blij met die Turkse winkels en andere buitenlandse toko's! Superhandig als je eens iets anders wilt uitproberen. Morgen krijgen we veel eters, we vieren Mar d'r verjaardag! Had ik dat nog niet gezegd? Die gekke foto's ook:( Mar is gisteren 14 jaar geworden!! Zondag kwamen er vriendinnen en morgen familie en nog meer. De moeder van m'n oppaskindje helpt me met het eten maken, Dat worden een soort van Chinese loempia's, maar dan anders, Daar had ik dus het deeg voor nodig, waar je ook loempia's van maakt. Geen filodeeg, maar anders, er zitten er 40 van in een doosje

en die hadden ze hier! Handig tegenover de supermarkt waar ik de meeste boodschappen haal. En verder maak ik nog een grote pan Chinese tomatensoep, dat probeer ik tenminste...

Hebben jullie ook zulke winkeltjes in je buurt?
En koop je daar weleens wat? 

Turks brood vind ik ook zo lekker!;p

#sestraforyou

In een goede bui

Dag 18: Een zebrapad

Als je op een kruispunt komt, 

moet je anderen weleens voor laten gaan.

Dat kwam bij me op, diep he?!:P

Zoiets denk ik alleen maar als ik een rondje hard gelopen heb.

Ik had, terwijl ik stond te wachten, dat pakje op de stoep kunnen pakken en in een prullenbak kunnen gooien. Maar ik was zo druk bezig met die foto (ik probeerde er een auto bij te krijgen, die langsreed, niet gelukt), dat ik het hele pakje niet eens gezien heb. 

Soms (in een goede bui), bid ik voor alle mensen in al die auto's die langs me rijden, waar ik op moet wachten...zou ik vaker kunnen doen, maar het ontbreekt me soms aan geloof dat het daadwerkelijk iets uit zal werken. En toch, in een goede bui, geloof ik het echt, ben ik er van overtuigd en dan doe ik het ook!

Een genietmomentje

Dag 17: Een genietmomentje

Daar zijn er wel meerdere van op een dag. 

Zoals deze foto, mijn schoonzus op haar knieën met twee kleinkinderen. Voor haarzelf een moment van genieten en ik vond het mooi om te zien!

Hier zitten L en S samen op de leuning van de bank duckies te lezen, allebei met een lollie en allebei met 1 oortje in hun oor. 

En toen maakten K en ik nog een heerlijke wandeling. Daar genoot ik met volle teugen van!

#sestraforyou

Dat ik val en iets breek

Dag 16: Iets winters

Een paar jaar geleden kocht ik nieuwe schaatsen,

omdat ik het zo ontzettend leuk vind.

Een beetje bang dat ik val en iets zal breken ben ik dan wel.

In het verleden ben ik al wel eens hard op m'n knieën gevallen,

terwijl ik al een gescheurde meniscus had,

wat er niet beter van werd.

Na een operatie is dat gelukkig helemaal genezen en verleden tijd.

Nu schaats ik lekker op m'n gemakje het ene rondje na het andere,

niet zo hard, maar ik geniet met volle teugen!

Even iets anders

Ondertussen ben ik boven flink bezig met opruimen. 4 van de 5 slaapkamers zijn nu helemaal uitgemest, opgeruimd, schoongemaakt. Heerlijk! Ik begin het gevoel te krijgen, dat ik iets onder controle krijg en dat daar niks mis mee is!:)

Ondertussen heb ik een leuke nieuwe challenge voor februari, waardoor ook deze maand elke dag een blogje verschijnt! Het is een 'weggeefchallenge'. Het is eigenlijk 33 dagen en misschien doe ik dat ook wel, maar ik kan me voorstellen dat ik er 29 dagen van maak. Nu is het natuurlijk helemaal niet handig om een weg-geef-challenge te gaan doen als je net je huis hebt uitgeruimd. Maar, zo heb begrepen, het hoeft geen product te zijn, het kan ook tijd, energie of een glimlach zijn. Ik ben benieuwd, het begint al te borrelen...

mooi groen nieuw leven

Dag 15: Iets groens

Woensdag kreeg ik gezellig visite en ze nam mooi groen nieuw leven mee!

Al hoopten we allebei dat het nog een even echt winter zal worden dit jaar,

we kijken toch ook al uit naar de lente.

In elk seizoen is het eigenlijk mooi

en blijft het een wonder!

Een selfie

Dag 14: Een selfie

Eigenlijk houd ik niet zo van selfies,

maar als het dan toch moet...

dan met de 7 van de 8 mensen die mijn leven het meest beïnvloeden:)

Eigenlijk

Dag 13: Je lunch

Een boterham met humus, zalm en komkommer.

Eigenlijk doe ik het nooit op een boterham,

maar op een cracker

en eigenlijk hebben we ook nooit wit brood.

Ik las pas dat in de Bijbel nérgens ´eigenlijk´ staat

en dat dat maar goed is ook:)

Soms een mok thee, soms een glas melk.

Beschuit met muisjes is na alle kraamtijden,

die we hier in huis beleefd hebben,

bij tijden favoriet!

Probleem opgelost!

Dag 11: De sokken die je vandaag draagt

Daar kom ik weer goed mee weg.

Er hangen er twee aan de waslijn en ze zijn heel!:)

Ken je het probleem van sokken die kwijt raken, waardoor je er maar één over houdt?

Misschien is dit een leuk idee om de sokken die overblijven nuttig te maken.

Sokken kunnen ook echt heel leuk zijn. Kijk maar eens op Pinterest. Ik zou er bijna een bord van maken! Bijna!

 

 

#sestraforyou

Brandend hart!

Dag 10: Kaarslicht

Een klein vlammetje eigenlijk maar, maar zeker niet onschuldig!

Ben jij ooit in aanwezigheid geweest van iemand met een hart dat brandde voor God?

Ik wel! 

En het is moeilijk te omschrijven, maar mooi om te laten zien wat er dan gebeurt:

Houd mijn hart brandend, God!
Ik kan me geen koud of lauw hart veroorloven.

 in deze tijd!

#sestraforyou

Ons huizenleven

Dag 9: Een huis

Samen deden we vandaag boodschappen én reden we even langs alle huizen waar we inmiddels gewoond hebben!

Huis 1: Op de derde verdieping vestigde wij ons na onze huwelijksdag, inmiddels al bijna 20 jaar geleden. Na 10 maanden waren we niet meer samen, maar deelden onze 2-kamerwoning met onze eerste zoon H. Tijd om naar een ander huisje uit te kijken!

Huis 2: Eenzelfde soort flat, maar nu aan de begane grond, met nog een kelderruimte, waar we een slaapkamer van maakten. Zo konden we weer even vooruit toen R zich aankondigde.

Huis 3: Weer een zelfde soort flat, maar ook de tweede verdieping hoorde erbij! Dat was nou eens een fijn huis. Piepklein speeltuintje voor de deur, 4 ruime kamers boven, fijne tuin! Hier werden M en Mar geboren. En hier waren we zeker nog een poos langer gebleven, ware het niet dat we een enorm verlangen hadden om ons hart en leven te delen met nog meer mensen.

Ja, erg he, die tralies! Die waren er nog niet toen wij er woonden, hoor...die mensen hebben waarschijnlijk het een en ander meegemaakt.

Huis 4: Een groot huis met 5 lagen, ook onder de begane grond is nog een laag, waaraan een flinke tuin grenst... in stadstermen dan he?!:) Hier woonden we met 4 kinderen, 2 singles, 4 mensen die nog maar jong christen waren en 2 plaatsen voor mensen die anders op straat zouden moeten slapen, noodopvang noemden we dat. Daarnaast mocht iedereen uit de kerk en de buurt vrijwel elke dag langskomen en blijven eten. We zaten vaak met 20 man aan tafel. Ik weet niet hoeveel mensen we in die tijd voorbij hebben zien komen, het waren er heel veel uit verschillende landen. Ruim 2 jaar hebben we hier gewoond. Toen werd ik zwanger van L en was ik helemaal op. Ondanks ik niets liever wilde, was het erg moeilijk om afscheid te nemen! Maar ook nu is het nog steeds een huis met een soortgelijke doelstelling, dat vind ik wel heel mooi, dat God doorgaat!

Huis 5: Het grappige is, dat we nu nog maar ruim 8 jaar verder zijn en alle huizen bevinden zich in een straal van 2 km, waardoor we in 10 minuten klaar waren met de foto's:)! L werd 3 weken na onze verhuizing geboren. En 7 1/2 jaar later kwam S er ook nog gezellig bij. We wonen hier al bijna 12 jaar, wat voor ons doen dus heel lang is! We hebben nog geen plannen om te verhuizen, maar ben toch weleens benieuwd wat er hierna zal komen...

#sestraforyou

Argwanend keek ik er elke dag naar

Dag 8: Een stuk fruit

Al een poos ligt deze kaki in de fruitschaal.

Argwanend keek ik er elke dag naar...

Wat is dat? Hoe zou het smaken? Vind ik dit lekker?

Vandaag vond ik een goede reden om er het mes in te zetten.

Hebben jullie dit wel eens op?

Ik weet nog dat ik voor het eerst een granaatappel openmaakte en opat,

heerlijk, heerlijk, heerlijk!
Dat is een jaar of 3 geleden.

Nou...

Dat smaakt naar meer!

En dat vonden de meiden ook,

dus was deze kaki snel op!

#sestraforyou

Dieptreurige verhalen!

Dag 7: Een fiets

Daar zou ik dieptreurige verhalen over kunnen vertellen! Maar omdat de opdracht was deze sobere januarimaand wat op te vrolijken, zal ik jullie dit besparen. Vandaag moest ik even met S naar de dokter en dan kijk je, al fietsend, toch steeds om je heen, op zoek naar een fiets die leuk genoeg is om een plaatje van te schieten.

Hela, dat is leuk! Op de heenweg had ik al een roze fiets gezien, nu hier in de straat bij de dokter zie ik een leuk blauw fietsje. Dus stapte ik even af...

En op de terugweg hoopte ik dat het roze exemplaartje er ook nog zou staan. En al regende het behoorlijk hard en was mijn broek bijna doorweekt en voelde ik me nog niet fit, stapte ik toch nog een keer van m'n fiets.

Terwijl ik mijn fiets weer in beweging probeer te brengen, krap ik mezelf achter m'n oor en denk:

Waar ben ik eigenlijk mee bezig?

#sestraforyou

Lief toch?!

Dag 6: Iets liefs

Vandaag ben ik ziek, zoals zoveel mensen hier in de omgeving.

Ons oppaskindje is ook nog steeds een beetje ziek.

Dus lagen we samen op de bank een beetje ziek te zijn.

Zo lief als ze met haar hoofdje tegen me aan ligt!

S is niet ziek, maar heeft waarschijnlijk krentenbaard.

Beetje sneu wel, want nu is ze twee dagen naar school geweest en moet gelijk alweer thuis blijven. Terwijl ze zich niet ziek voelt. En vanmiddag zouden we naar de verjaardag van haar vriendje gaan, dat ging ook niet door. Daar was ze wel erg verdrietig over.

Lief toch, bij haar grote zus?!

#sestraforyou

Een brief van L

Dag 5: Een brief

Eerlijk gezegd, wist ik niet zo gauw wat ik hiermee moest. Het is lang geleden dat ik een brief heb gekregen. En om nou zomaar de een of andere brief van bijv de belasting op m'n blog te zetten, vond ik ook niet zo aantrekkelijk. Daarom was de verrassing des te groter toen er eergisterenavond een brief op mijn bed lag! Geschreven op blauw papier, van L. Heel lief! Dat doet ze wel vaker en ik weet dat ik ze eigenlijk zou moeten bewaren! Maar terwijl ik de brief las, kwam ik er al gauw achter dat het geen brief voor in het openbaar was. En een vage, onleesbare brief vond ik ook niet leuk. Ik zei er niets over tegen L. Gisterenavond ging ik naar bed en lag er weer een brief! Zo leuk! En daar mogen jullie even in mee kijken:)

L heeft ook een blog, maar ze mag van mij niet zomaar van alles posten, ik wil het altijd eerst even zelf lezen.

De blog zelf kunnen jullie denk ik aan het eind van de middag lezen, ze moest eerst naar school.

Maar deze blog is ook leuk!

#sestraforyou

Gauw weer in de kast

Dag 3: Een zelfgehaakte sjaal of muts

Kleine wijziging, het zou een gebreide sjaal of muts moeten zijn, maar een gehaakte is natuurlijk net zo leuk. Deze prachtige sjaal haakte ik in een paar avonden. Ik weet helaas niet meer waar ik het patroon vandaan heb gehaald.

Helemaal voor deze foto uit de kast gehaald en op de kapstok gehangen!

Mooie, oudroze wol van de Zeeman. Ik heb nu ook nog 'oudgroene' wol liggen, maar weet nog niet wat ik daarvan ga maken. In de kerstvakantie heb ik er geen tijd voor gemaakt.

Nu leg ik 'm gauw weer in de kast, want het is helemaal geen winterweer! 

Zijn jullie nog iets aan het haken, breien of naaien?

Voor wie dat leuk vinden, morgen start er op facebook een boekbespreking!

Een jaar lang gaan we met elkaar het boek 'Een vrouw naar Gods hart' lezen en bespreken.

Enige voorwaarden is dat je het boek in huis hebt:)
Hier kun je het vinden!

Er werd ook nog een ei naar me gegooid!

 Dag 2: Een hond

Het makkelijkste zou natuurlijk zijn als we zelf een hond hadden gehad.

Maar dat is verleden tijd.

Ik fietste langs een huis waar een hond heel schattig voor het raam zat,

maar net toen ik stopte en m'n mobiel wilde pakken,

gingen ineens alle deuren van de buren open.

Laat ook maar, ik kom er nog wel een tegen.

Er werd ook nog een ei naar me gegooid door twee leuke jongens,

hartstikke mis (al scheelde het niet veel)!

Ik had nog een foto van het ei op de straat willen maken,

maar dat was niet de challenge voor vandaag.

Ik heb het me nog heel even afgevraagd,

maar weet werkelijk niet hoe ik had gereageerd als ie raak was!

S. en ik gingen even een tas voor glazen potten wegbrengen

en deden een rondje waar we vroeger de hond uitlieten.

Het moest wel heel gek gaan wilde ik daar geen hond vinden.

En ja hoor!

'Mevrouw... zou ik een foto van uw hond mogen nemen?'

Leuk, om zomaar een vreemde aan te spreken:)

En het mocht!

S vind alle honden geweldig, beetje spannend ook af en toe,

maar ze wil ze maar wat graag aaien!

#sestraforyou