LOVE

Één van de boeken die ik aan het lezen ben is ´A love that multiplies´.

Het is een inspirerend boek. Ik dacht dat ik al eens eerder had geblogd over het goede idee om eens een taart te bakken en dat naar het politiebureau te brengen of naar de brandweerkazerne als dank voor wat deze mensen doen in de wijk. Dat is er nog niet van gekomen, maar M heeft het idee wel meegenomen naar de tienerclub en die gaan binnenkort met een groepje van vier meiden drie taarten bakken en naar het politiebureau brengen. Zo zie je maar, dat je niet alle goede ideeën zelf hoeft uit te voeren! 

Vanochtend las ik een ook iets wat ik graag doorgeef. Het is de gewoonte van Michelle om op deze manier gastvrij te zijn en mensen uit te nodigen:

'If you're coming to see us, come anytime. 

If you're coming to see the house, please give us two weeks' notice.'

Ik ben al veel te lang bezig in dit boek en wil het in februari uitlezen, dan kan het weer naar de eigenares. 

Tot slot... ik bladerde door de rest van dit boek, om te kijken of ik het echt nog uit zou gaan lezen of het alvast terug zou geven. Maar ik kwam toch nog mooie dingen tegen. Zoals dit gedicht. Ik weet niet van wie het oorspronkelijk is, maar het staat op blz 219 van dit boek. De ultieme oorspronkelijke versie komt natuurlijk uit 1 Cor. 13. Ik denk dat ik het uitprint en ergens op ga hangen. 

Love

If I live in a house of spotless beauty with everything in its place,

but have not love - I am a housekeeper, not a homemaker.

If I have time for waxing, polishing, and decorative achievements,

but have not love - my children learn of cleanliness, not godliness.

love leaves the dust in search of a child's laugh.

Love smiles at the tiny fingerprints on a newly cleaned window.

Love wipes away the tears before it wipes up the spilled milk.

Love picks up the child before it picks up the toys.

Love is present through trials.

Love reprimands, reproves, and is responsive.

As a mother there is much I must teach my child,

but the greatest of all is... LOVE

Het gebed om een zakdoek

Prachtige foto op Pinterest

Elke avond is er in een van de vele kerken die onze wijk rijk is drie kwartier tijd voor gebed. Wel erg kort, maar het is maar een richtlijn, het mag ook langer. Gisteren stapte ik het gebouw binnen van een spaan sprekende gemeente. We hebben er jaren tegenover gewoond, maar was er nog nooit binnen geweest. Het was een fijn uur, ik voelde me er thuis en keek nieuwsgierig naar m'n nieuw gevonden broeders en zusters. Veel gezongen en er werd hartstochtelijk gebeden voor een opwekking in onze stad, land, wereld. Ik was er erg blij mee. Er word al zo lang gebeden voor de mensen die Jezus nog niet kennen. Zou God dan al die gebeden maar zomaar naast zich neer leggen en er niks mee doen? Dat kan ik me niet voorstellen. 

Vanochtend las ik een mooi stukje uit een boekje van Corrie ten Boom, ook over gebed:

'Ik vertel altijd graag van een ervaring die ik heb gehad toen ik een gevangene was. Ik was verkouden en had geen zakdoek. Ik vertelde het aan mijn zuster Betsie, en die zei: "Bid dan om een zakdoek". Ik begon te lachen. Betsie bad: "Vader, ik bid U in Jezus' naam dat U Corrie een zakdoek geeft, want ze is verkouden." Even later hoorde ik mijn naam roepen. Ik ging naar het venster, waar ik een vriendin van me zag, die ook een gevangene was en in het hospitaal werkte. "Hier", zei ze, "pak aan, ik breng je een cadeautje." Ik opende het pakje en het was een zakdoek! "Hoe wist je dat ik een zakdoek nodig had? Wist je dat ik verkouden was?" "Nee", zei ze, "ik naaide zakdoeken van een oud stuk laken, en toen was er een stem in mijn hart die zei, "Breng een zakdoek naar Corrie ten Boom".

Kunt u begrijpen, wat op zo'n ogenblik een dakdoekje me zei? Dat zakdoekje, gemaakt van een oud stuk laken, was een boodschap uit de hemel  voor mij. Het vertelde me dat er een hemelse Vader is, die het hoort als er op de kleine planeet aarde een van Zijn kinderen bidt om een onmogelijk klein ding: een zakdoek. En die hemelse Vader zegt tegen een van Zijn andere kinderen, "Breng een zakdoek aan Corrie ten Boom". Is dat niet heerlijk? Dat is iets van wat Paulus noemde 'de dwaasheid Gods', die zoveel wijzer is dan de wijsheid van de mensen.

Verhoort God al onze gebeden? Wel dikwijls, maar niet altijd. Waarom? Omdat Hij weet wat wij niet weten. Hij weet alles. Als we in de hemel komen zullen we God danken voor alle verhoorde gebeden en Hem misschien nog meer danken voor alle onverhoorde gebeden. Want dan zien we alles vanuit Gods gezichtshoek. Dan zullen we zien dat God nooit fouten maakte. 

Ledigheid...

Ik lag 's ochtends in bed en was al een poosje wakker. Had nog niet zoveel zin om uit bed te gaan. Maar hoe langer ik in bed lag, hoe negatiever mijn gedachten werden. Over mezelf, over anderen. Zou dat bedoeld worden met de tekst 'Ledigheid is de duivels oor kussen'?? Ik zou het zomaar geloven. En dat terwijl de volgende opdracht was om eens een dagje te turven bij elke veroordelende gedachte. Om die 's avonds bij God te brengen. Ik koos er meteen voor om maar helemaal niet af te turven, het zou weleens een hele lange lijst kunnen worden, maar om het meteen maar bij God te brengen en dat was een goed besluit!

Ooit ergens in mijn geloofsleven heb ik de keus gemaakt om niet meer te oordelen. Anderen niet, maar ook mezelf niet meer. Dat lukt met veel vallen en opstaan, maar vooral door de hulp van de Heilige Geest. Ik merkte dat bij een eerste opwelling diep in mijn hart, om iets te gaan doen, er soms wel 20 onzuivere bijbedoelingen bij me opkwamen. Ik denk dat dit een van de tactieken van de duivel is om iets goeds wat God door ons heen wil en kan doen, tegen te houden. Het twintigste vers uit 1 Johannes 3 speelt voor mij (nog steeds) een belangrijke rol in de keuze om al die 'stemmen' tot zwijgen te brengen en ervoor te kiezen het goede te doen:

Dat, indien ons hart (ons) veroordeelt, 

God meerder is dan ons hart 

en kennis heeft van alle dingen.

Ik heb de volgende stiltetip daarom voor mezelf wat aangepast. Halverwege de ochtend las ik de dagtekst en vond het zo mooi, dat ik er voor koos om dit voor ogen te houden. 

En Hij heeft u, 

toen u dood was in de overtredingen en het onbesneden zijn van uw vlees, 

samen met Hem levend gemaakt door u al uw overtredingen te vergeven, 

en het handschrift dat tegen ons getuigde, uit te wissen. 

Dit handschrift was met zijn bepalingen tegen ons gericht, 

en Hij heeft dat uit het midden weggenomen door het aan het kruis te nagelen. 

Hij heeft de overheden en de machten ontwapend, die openlijk te schande gemaakt 

en daardoor over hen getriomfeerd. 

Kolosenzen 2: 14-15

Wanneer ik dit voor ogen houd, voor mezelf, wordt het al een stuk makkelijker om ook niet over anderen te oordelen. En dat geeft heel veel rust!

Zomaar een krabbel

Wanneer ik 's avonds eten ga koken, is dat ook het tijdstip waarop mijn peutertje het liefst lekker op schoot wil zitten en aandacht wil. Omdat ze 's middags niet meer slaapt, is dit het moment dat ze moe wordt. Soms is er een grote broer of zus die haar wil voorlezen, maar dat is ook niet altijd zo. Van de week kwam ze in de keuken terwijl ik met het eten bezig was en zei ze heel zielig: 'niemand wil met me spelen!' Ik heb haar toen lekker bij me in de keuken 'geïnstalleerd' en ze vond het helemaal heerlijk!

Op haar tafeltje heb ik wat gekleurde lampjes gelegd, 

het nodigt haar uit om daar lekker bezig te zijn.

We zijn wat aan het oefenen met de tulband, ik gebruikte hem nooit, omdat ik dacht dat het toch niet zou lukken de cake er mooi uit te krijgen, maar het lukt best goed! 

Aan één woord genoeg!

Het is zo´n dag waarop ik heen en weer fiets naar van alles en nog wat. Wat is dan het moment dat je even een lekker bakje koffie zet en dat rustig op kan drinken op de bank en er wat bij kan lezen, een kostbaar moment! 

Ik blog deze maand over mijn tijd met God. Soms doordat een mooi stukje heb gelezen. Andere keren door de aanwezigheid van God in de alledaagse dingen op te merken. 

Als ik eerlijk ben, ontbreekt het me deze jaren (!) aan een vaste plek en een vast tijdstip om rustig de Bijbel te kunnen bestuderen en uitgebreid en liefst hardop te (aan)bidden. En hoewel ik dat soms wel mis, ben ik erg dankbaar dat het daar niet vanaf hangt! God is zoveel groter dan mijn hart en kent mij door en door, Hij heeft vaak al aan één woord genoeg, en er zijn zelfs ook genoeg momenten dat ik denk, 'ik was daar in gedachten mee bezig en Hij wist het!'. 

God kan aan één woord genoeg hebben wat mij betreft, andersom is dat nog niet het geval. En omdat ik geen moeite heb met lezen, lees ik elke ochtend en avond een paar hoofdstukken uit de Bijbel. Gewoon om de hele Bijbel te lezen en te blijven lezen en Hem daardoor beter te leren kennen. Nu ben ik met Exodus bezig en het verhaal van Mozes is altijd indrukwekkend. In het dagboek 'Ontmoetingen met de Bijbel' waaruit ik af en toe eens een stukje lees, ging het over Abraham (klinkt logisch:)

Een tekst en een vraag blijven me al poosje bij en brengen Mozes en Abraham als broeders in het geloof heel dicht bij elkaar. Het maakt een diep verlangen in me wakker om me, net als zij, meer en meer in Hem te verliezen en me aan Hem over te geven. Tegelijk confronteert me dat (juist) in deze maand met mijn eigen ideeën over waar ik recht op heb, mijn wensen en verlangens.

'Omdat hij uitzag naar de beloning, waardeerde hij de smaad van Christus hoger dan de schatten van Egypte.' (Hebr. 11: 26)

(Deze vraag naar aanleiding van het moment dat Abraham en Lot uit elkaar gaan:)

Wat zou jij vandaag graag willen hebben? Ben je bereid je verlangens op te geven en erop te vertrouwen dat God voor jou zal zorgen?

Open Doorsdag (1)

Het was goed om gisteren op de Open Doorsdag te zijn. Hoe ellendig de verhalen ook zijn, de grootheid van God en Zijn werk hier op aarde en Zijn goedheid en genade stonden centraal.

Genadig is de Heere, wij zijn nog in leven! Zijn ontferming kent geen grenzen!

Voor het woord 'ontferming' staat in de grondtekst: 'baarmoeder'. Wanneer een moeder net bevallen is en haar baby huilt of heeft honger, dan krimpt die baarmoeder samen. 

Pinterest

Zo is Gods ontferming over ons. Zijn maag draait zich om, God is erbij en lijdt mee!

Pinterest

Samen zijn met Jezus, maakt het lijden anders. Jeremia getuigt:

'Mijn enig bezit is de Heer, al mijn hoop is op Hem gevestigd. 

Goed is het te hopen op de Heer die redding brengt.'

In de gebieden waar het lijden het hevigst is, is een hartstochtelijk verlangen gegroeid naar de wederkomst van Jezus. 

Pinterest

De overheid heeft niet het laatste woord.

Het leger heeft niet het laatste woord.

IS heeft niet het laatste woord.

Jezus heeft het laatste woord. Er is hoop!

Pinterest

Zo begon de dag met een opening van Ron v.d. Spoel.

Daarop volgend sprak Anne v.d. Bijl over hoe we met de angst en verwarring om moeten gaan.

Anne haalde de Hervormingsdag naar voren. Een tijd waarin de kerk weer terugkeerde naar: 'Sola Scriptura!' Dat is waar we naar terug moeten. Gods Woord is het enige wapen! Of zoals de Bijbel vaker die dag genoemd werd: 'Vaders boek'!

De Bijbel zegt dat we onaantastbaar zijn. Laat je daarom nooit tegenhouden door gevaar!
Anne sprak zijn verlangen uit om naar de IS-bolwerken op de bergen te gaan. Helaas kan zijn lichaam dat niet meer aan, maar hij zou het liefst vandaag nog gaan, om ze het Evangelie van Jezus te brengen.

Pinterest

Er was een soldaat die maandenlang in een frontlinie heeft gestaan en terug naar Nederland kwam. Daar aangekomen, mocht hij zijn uniform niet langer dragen, omdat dat gevaarlijk zou zijn!

Durven wij ons uniform niet te dragen?

Waarom zijn wij zo bang? 365 keer staat er in de Bijbel: Vrees niet!

Pinterest

Waar zijn we mee bezig? Alleen van een afstand werpen we bommen naar IS i.p.v. persoonlijk naar hen toe te gaan om Jezus te delen met als enige wapen het Woord van God! 

Is dat een risico? Het enige risico is, als we dit niet doen!

Pinterest

Hij haalde een kaartje uit zijn zak, waarop stond:

Moed: Wel doen wat je niet kunt!

Elke ochtend staat Anne op met dit gebed:

'Ik vermag alle dingen door Christus die mij kracht geeft.'

Pinterest

Morgen zal ik nog een verslagje schrijven over de toespraken van de Open Doorsdag.

Voor vandaag is dit genoeg. Alleen deze twee korte toespraken waren al een enorme aanmoediging om al ons vertrouwen op God te stellen en de angst onze rug toe te keren. Maar ook hoe Jezus onze enige Hoop is en het enige Antwoord en Oplossing voor alle vragen en problemen die er in deze wereld op ons afkomen.

Pinterest

'Bidden' van Philip Yancey

Pinterest

Aan de zijkant van mijn blog kun je sinds vandaag een lijstje vinden met de boeken die ik in 2014 uit heb gelezen. Ik vind het zelf leuk om bij te houden, vroeg me aan het eind van 2013 af welke boeken ik nou nog meer gelezen had en dat is toch lastig terug te halen... voor mij;)

Hoewel ik er al in het vorige jaar mee begonnen was, heb ik nu het boek 'Bidden' van Philip Yancey uit. Vorig jaar had ik van dezelfde schrijver 'teleurgesteld in God' gelezen en vond het zo'n goed boek dat ik naar meer titels ben gaan zoeken. Dit keer kwam ik één tegen bij iemand die in onze gemeente zit en ik mocht 't lenen. Wat ben ik dankbaar voor goede boeken, die me verder helpen, waar ik wat van kan leren! Ook dit boek is weer heel eerlijk over de vragen die er kunnen zijn over gebed. Gisterenavond las ik met pijn in mijn hart de laatste bladzijden van het boek. Zo jammer dat het uit is!

Ik geef een paar citaten/quotes, zodat je er ook een beetje van kunt meegenieten. 

Ik bedacht op een dag dat ik me wel vaak afvraag of ik Gods aanwezigheid al dan niet ervaar, terwijl ik er nauwelijks bij stilsta of God mijn aanwezigheid wel ervaart.

Wanneer ik bid, heb ik ontzettend vaak het gevoel dat ik mijn vuisten voor Gods ogen bal (verzet) of ermee op Zijn borst stomp (verdriet). Wat zou ik ze graag op Zijn knieën willen leggen zodat Hij ze in Zijn handen kan houden.Ik heb eens een film gezien waarin de hoofdrolspeelster zich gekwetst voelt en boos is en met haar vuist op de borst van de held beukt. Terwijl hij rustig haar hand vastpakt, zoemt de camera in om een close-up van hun handen te nemen - de zijne die de hare vasthoudt. Dat beeld is voor mij een visueel gebed.

Schilderij van Christa Rosier

Het Bijbelse gebed is vrijpostig, halsstarrig, onbeschaamd, onbetamelijk. Het heeft meer weg van het afdingen in een marktkraam dan van de beleefde monologen in de kerk.

Ik heb van christelijke leiders in Afrika gehoord dat het 'welvaartsevangelie', dat eens zoveel opgang maakte op dat continent, sinds het begin van aids een ontnuchterende verandering heeft ondergaan. Er zijn geen bevestigde gevallen van genezingen van aids bekend en in sommige Afrikaanse landen ligt het besmettingscijfer op 40%. De kerk heeft haar boodschap van 'gewoon geloven dat je genezen zult worden' moeten veranderen in een veel moeilijker boodschap over riskant gedrag, zorg voor de zieken en stervenden en omzien naar de miljoenen wezen die het gevolg van de ziekte zijn.

Pinterest

Midden in een van de meest uitputtende werken over het gebed dat ooit is geschreven, deed Teresa van Avila de volgende uitspraak: 'Het belangrijkste is niet om veel te denken, maar om veel lief te hebben.'Alleen door te bidden, kunnen wij leren God met hart, ziel en verstand lief te hebben.'

Pinterest