Ik ben een serie aan het schrijven

Voor degene die dat leuk vinden. Ik ben een serie aan het schrijven over de tijd dat we in een gemeenschapshuis woonden. Je kunt het vinden op deze blog onder 'Serie: Da's pas leven!' Er is een reden waarom ik het zo noem en daar zal ik het ook over hebben. Ik schrijf over het proces voorafgaand aan de verhuizing, hoe we aan ons grote huis kwamen, hoe we een team vormden, welke situatie er voor een valse start zorgden, hoe ons gezin er toen uitzag, over mensen met verschillende achtergronden en uit allerlei landen, die bij ons woonden en wat we allemaal meemaakten. Mooie, moeilijke, lachwekkende en verdrietige momenten, zoals die in het leven van iedereen voorkomen en die ons vormen tot de man/vrouw die God van ons wil maken.

Het is wel allemaal beschreven vanuit mijn herinnering en beleving. De kans is groot dat wanneer een van de andere teamleden iets dergelijks zou beschrijven, je een heel ander beeld zou krijgen. Ik zou wel willen dat ze dat deden!:)

'Onderstroom' van Ark Media

Een leuk initiatief van uitgeverij Ark Media is de besloten facebookgroep 'Onderstroom'! Echt een aanrader voor iedereen die graag schrijft. Je kunt vragen of anderen je schrijfsels willen lezen, beoordelen en er verschijnen regelmatig schrijfopdrachten, waarin je vrij bent om mee te doen of niet. Er worden geen verwachtingen geschept over het al dan niet uitgeven van boeken. Het is een groep (beginnende) schrijvers die elkaar opbouwen, bemoedigen en stimuleren. Schroom niet om binnen te kijken en desnoods weer te vertrekken als je het toch niet naar je zin hebt!

De laatste opdracht in deze groep was deze:

Vijf jaar geleden schreef ik een paasgedicht vanuit het perspectief van Petrus. Ik daag jullie uit om de komende tijd een gedicht of verhaal te schrijven - over de lijdenstijd, Goede Vrijdag, Pasen... Kies daarbij een bijzonder perspectief. ONDERSTROOM is een veilige plek om je voet op het water te zetten - wie durft?

Ik besloot mee te doen en schreef een stukje vanuit het perspectief van de voeten van Petrus die gewassen werden door Jezus. Maar er broedde nog meer...

De brok

Er zit iets in m’n keel! Het begon allemaal vannacht, toen ik veel te vroeg wakker werd van het rumoer op straat. Waarom sliepen die mensen niet gewoon? Maar nee, een of andere misdadiger was opgepakt, het gesprek van de nacht. Ik vraag me soms af waarom ik doe wat ik doe, als niemand zich toch ooit iets aantrekt van het door mij gekoesterde ritme van dag en nacht. De sfeer was anders. Het was koud, kil. Kil! Dat woord dekt de hele lading van deze nacht. Onrustig wipte ik nog een poosje van mijn ene poot op de andere, maar ben blijkbaar toch nog even ingedommeld. En word ik normaal gesproken wakker van het voor mensen nog onzichtbare gloren van een nieuwe dag, ik ben ervan overtuigd dat ik hier deze keer niet wakker van werd. Het was een zucht koude wind die mij mijn ogen deed openslaan. Een rilling liep door mijn Israëlitische verenpracht. Nooit dacht ik na bij wat ik deed, maar deze keer schraapte ik zachtjes mijn keel en klonk mijn gekraai hard en gevoelloos door de nog donkere straten. Er klonken voetstappen, iemand struikelde, vlakbij. Ik hoorde een harde snik, gevolgd door onbedaarlijke, gierende uithalen. Ik wist me geen raad, alle onrust die ik al had leek tot een climax te komen deze ochtend. De hele dag zette ik geen keel meer op. Er zat iets in en ik wist niet of het er ooit nog uit zou gaan. Heel even voelde ik mee met deze vreemde man, die daar inmiddels bewegingloos verkrampt op de grond lag. Angstig, radeloos en naar ik vermoed, oververmoeid.

Een schrijfcursus

Een beetje rillerig zit ik op de bank met koude handen en eigenlijk helemaal een beetje koud! Met nog twee anderen ging ik ruim anderhalf uur skeeleren, heerlijk genietend van het zonnetje! Thuis gekomen deed ik met moeite m'n skeelers uit en strompelde naar de bank. Daar zit ik nog en ben niet echt van plan om er nog vaak van af te komen vandaag! Op het moment dat ik op de bank neerplofte zei ik: 'Dit was echt even goed voor me!' 

Afgelopen vrijdag ging ik voor de tweede dag naar een schrijfcursus van Ark Media. Het was een inspirerende dag en ook heel leuk, maar ooh wat was het ook spannend! Een spanning waar ik niet zo goed raad mee weet en die ik helemaal niet leuk vind. We hadden een schrijfopdracht gekregen tussen de twee cursusdagen door. Die werd voorgelezen en er werd feedback gegeven. En ik weet waarom ik het spannend vond, ik was overigens niet de enige! Ik schrijf graag en laat het gerust aan iedereen lezen, maar om het in een groep voor te laten lezen en de nodige feedback te krijgen, dat is wel even wat anders. Zeker als het allemaal mensen zijn die je nog niet heel goed kent en waarvan je weet dat zij ook jou nog niet goed kennen. En toch ook goed denk ik nu. Het kostte echt even tijd (en een flink eind skeeleren) om m'n draai weer te vinden. Je hoort zoveel verschillende stijlen, wat ik aan de ene kant juist heel mooi vind, maar ik werd ook onzeker over mijn eigen schrijfstijl, ook omdat er niet alleen maar lovende woorden over gesproken werden, maar wel eerlijke feedback, waar je verder mee kunt. 

Al met al een goede cursus, waarmee ik even uit m'n comfortzone gehaald werd, die me echt een flinke duw in m'n rug heeft gegeven, mijn enthousiasme een opkikker gaf en waar ik inspiratie opgedaan heb. En met de cursusmap, vol met theorie en praktische opdrachten kan ik nog wel even vooruit. Absoluut een aanrader!

Op de terugweg ging ik nog met m'n vriendin gezellig ergens vlakbij Schiphol wat eten. We keken uit op de snelweg, genoten van een ondergaande zon, zagen vliegtuigen dichterbij dan anders en hebben fijn bij kunnen praten!

En lekker gegeten!

De volgende dag ben ik aan de slag gegaan met een grote spiegel en een kalk/krijtstift en heb ik een grove planning gemaakt voor het schrijven van m'n eerste boek!

Over een schrijfworkshop, blijdschap en babyvoeding

'Jezus kwam niet alleen om te lijden. Hij kwam om leven te brengen, en blijdschap en overvloed.'*

De opdracht was om op een steen het woord 'blijdschap' te schrijven en de steen in een letterbak te leggen. Maar bij gebrek aan stenen én aan een letterbak, heb ik het woord op een knijper geschreven en gebruik ik het maar gewoon voor aan de waslijn. Wie weet hoeveel woorden er nog bij me opkomen om op knijpers te schrijven en hoe 'de was ophangen' uitloopt tot een enorme bemoediging!

Vrijdag was ik een dagje in Amsterdam voor een schrijfworkshop van uitgeverij Ark Media. Het was heerlijk om daar te zijn. We kregen bruikbare tips en leuke uitdagingen. Een klein voorbeeldje was een verhaal/gedicht schrijven aan de hand van een foto. Een plaatje van een landschap kan heel mooi zijn, maar wanneer daar een mens bij komt, zit er gelijk een verhaal aan vast. 

De volgende ochtend zat ik op een bankje uit te rusten van m'n rondje hardlopen en maakte ik deze twee foto's ter illustratie:

In de besloten facebookgroep van Ark Media (welkom als schrijven je passie is!) kwamen toen de volgende gedichtjes bij deze foto:

1. Ik ben hier net
   liever ben ik nog wat stil
   kijk ik rond
   liever onopvallend
   misschien zeg ik wat verkeerd of lach je me uit
   heb ik niet wat ik denk dat ik zou kunnen hebben
   ik laat wat ik heb nog verborgen in mijn tas en emmer,
   ik loop zachtjes door
   
   
2. kom loop hier
   rustig door mijn beeld
   verras me met je lidle-tas
   en emmer vol geheimen
   
   je houdt mijn beeld
   in evenwicht
   je werpt je schaduw
   achteruit
   
   wat haal jij uit
   de onderstroom
   of draag jij terug
   naar zee

Tot slot nog een mooi foto, die ik zondag voorzichtig in de kerk heb gemaakt:

Terwijl onze voorganger zijn gemeente voedde, werd er ook een baby gevoed door haar moeder.

In deze dienst gaf ook een jonge man een kort getuigenis, hij had twee keer de Alpha cursus gevolgd. De eerste keer om het christelijk geloof compleet belachelijk te maken en 'gaten te schieten in de Bijbel'. Dat lukte niet zo goed. De tweede keer deed hij mee met alvast de overtuiging dat er een God was. Een paar weken geleden heeft hij zijn leven aan Jezus gegeven en was ook deze dienst als een nieuwgeboren kind, zeer 'begerig naar de redelijke onvervalste melk', zodat hij daardoor zal groeien! 

*Uit: 'Onderweg naar Pasen' van Corien Oranje en Mariska Vos

Een brief van L

Dag 5: Een brief

Eerlijk gezegd, wist ik niet zo gauw wat ik hiermee moest. Het is lang geleden dat ik een brief heb gekregen. En om nou zomaar de een of andere brief van bijv de belasting op m'n blog te zetten, vond ik ook niet zo aantrekkelijk. Daarom was de verrassing des te groter toen er eergisterenavond een brief op mijn bed lag! Geschreven op blauw papier, van L. Heel lief! Dat doet ze wel vaker en ik weet dat ik ze eigenlijk zou moeten bewaren! Maar terwijl ik de brief las, kwam ik er al gauw achter dat het geen brief voor in het openbaar was. En een vage, onleesbare brief vond ik ook niet leuk. Ik zei er niets over tegen L. Gisterenavond ging ik naar bed en lag er weer een brief! Zo leuk! En daar mogen jullie even in mee kijken:)

L heeft ook een blog, maar ze mag van mij niet zomaar van alles posten, ik wil het altijd eerst even zelf lezen.

De blog zelf kunnen jullie denk ik aan het eind van de middag lezen, ze moest eerst naar school.

Maar deze blog is ook leuk!

#sestraforyou

Met een schuursponsje

Genietmoment

Als de zon lekker schijnt neem ik me altijd voor in ieder geval even in de tuin te gaan zitten. Het lukte van de week een paar keer, maar wel op het laatste nippertje. Om een uur of half 5 is er achterin de tuin nog een klein beetje zon. Eigenlijk perfect, het is dan niet meer zo heet en met een bakje koffie en een boek geniet ik van het moment.

Van de week zagen we ineens een muisje lopen in de tuin. Of het was een heel tam beestje of één die bijna dood was... ik denk het laatste. Ik kon hem zelfs even aaien. Dat deed ik niet met m'n handen, maar met een schuursponsje!

Het tuintje

Afgelopen week heb ik heel wat uurtjes in ons moestuintje gewerkt. De pompoenpitten zitten nu eindelijk in de grond. Er is heel wat onkruid gewied, maar nog niet alles. Er is nog veel te doen, maar dat geeft niet, ik wil echt dat er nog meer gezaaid gaat worden.

Maar laat ik ook vooral deze prachtige eerste oogst niet vergeten te vermelden:
Een flinke uit de kluiten gewassen radijs!

Eerlijk gezegd houd ik niet zo van radijs en heb ik 'm in de grond laten zitten:)

Toen ik hard aan het werk was, kwam er een tuinvrijwilliger naar me toe met de vraag of ik straks alsjeblieft twee kroppen andijvie mee kon nemen, er waren er veel te veel. Dat werd een lekkere stamppot.

Nederlandse les

De eerste twee Nederlandse lessen zitten erop! En leuk dat ik het vind! De eerste ochtend kwamen er geen 5 vrouwen, maar 1. Dat vond ik niet zo heel erg, want ik denk dat mijn voorkeur zowiezo naar 

1 op 1 uitgaat. Gisterenavond ging ik met m'n meiden naar m'n Iraanse vriendin toe. Ze had ons uitgenodigd voor het eten. Het was heerlijk en gezellig. Terwijl we daar aten belde haar dochter uit Iran. Ze heeft haar al anderhalf jaar niet gezien en mist haar zo!

Na het eten gaf ik haar haar tweede les, ze leert ontzettend snel!

Toen dat klaar was kreeg ik een heerlijke warme drank. Het brand zo'n beetje door heel je keel... Ik had het zelf al een paar keer geprobeerd te maken, maar deze was zoals het was bedoeld en ontzettend lekker. Hier is het recept:

1 liter gekookt water

flink stuk gember

1 citroen

honing naar smaak

De gember schillen en raspen.

In een filterzakje doen en in het water leggen.

De citroen er in schijfjes bij leggen, of uitpersen mag ook.

Dat minstens twee uur laten trekken.

Het is ook prima als het twee dagen staat!

Wanneer je het wilt drinken, verwarm je zoveel als je wilt.

en doet er 1 of 2 theelepels honing bij.

Jum!

Dit staat al vanaf vanochtend op het fornuis, voor vanavond! Echt lekker op een 'koude' dag als deze.

Schrijfsels

De stukjes voor Ezechiël waar ik voor een opdracht mee bezig was, daar ben ik mee gestopt. Ik kwam niet verder dan tot hoofdstuk 10. Ik heb maar eerlijk toegegeven dat dit iets te ver boven m'n pet ging. Het kostte me ontzettend veel denkwerk en tijd voordat ik iets op papier had. En dat geeft op zich niet, maar met zulke dingen moet ik gewoon alleen zijn en dat ben ik hiervoor te weinig. Gelukkig was het geen probleem, het was toch al extra werk wat ik had gedaan, de stukjes die ik eigenlijk moest schrijven zijn al langer klaar.