Is dit geen leuke foto?

Is dit geen leuke foto?

Zo zag het er vanmiddag uit en het was heel gezellig!

S werd wel ineens ziek, kreeg koorts en moest later overgeven.

Op zo'n moment laat ik m'n wandeling maar even voor wat het is.

Gisteren heb ik uiteindelijk nog wel gewandeld. Naar het winkelcentrum!

Tijdens elke wandeling vraag ik of God mee wil gaan.

Ik had er niet zo'n idee bij hoe dat moest gebeuren,

en daarom was het zo verrassend mooi toen ik het 'Halleluja' door het winkelcentrum hoorde zingen!

Het 'Chosen-Gospel-Choir' stond er te zingen en het klonk super mooi,

de koorleden waren enthousiast en de dirigent stond te springen en te dirigeren op een manier,

dat je zelf bijna ook mee zou gaan doen!

Het lukt me niet om het filmpje dat ik maakte hier te plaatsen,

dus zocht ik even op youtube.

Het was donker toen ik weer naar huis ging.

Ik was geslaagd voor een jurk voor S d'r verjaardag

en ook het cadeautje.

Gisterenavond ging ik naar m'n Iraanse vriendinnen.
We aten er echt Iraans.

Aan een prachtig gedekte tafel:

Dit is een soort van 'jus/soep', daarin moest je allemaal stukjes brood doen.

Daarna nog wat van het vlees wat je op de achtergrond ziet staan.

Het was ontzettend lekker!!

Ik wilde dat ik het zo klaar kon maken!

Toen ik net zo'n beetje vol begon te zitten, kondigde onze gastvrouw nog een chocoladetaart aan!

Gelukkig gingen we eerst de film 'A cry from Iran'  kijken.

 Het was heel indrukwekkend.

Ongelooflijk hoe krachtig de kerk groeit

door vervolging en lijden heen!

En toen kwam de taart!

Het was goed om daarna nog met elkaar te praten,

te lachen,

te genieten.

Ik kreeg nog een groot stuk taart mee, waarmee ik de visite die vanochtend kwam, kon verrassen:)

De hele dag dus vol en druk geweest,

vanavond alle was en strijk weggewerkt.

Tijdens het strijken een hele mooie adventspreek geluisterd!

De preek begint bij 40:35.

Ik denk dat ik morgen een rustig dagje heb,

maar je weet maar nooit...

'Gevangen in Iran' van Maryam Rostampour & Marziyeh Amirizadeh

Deze blog vond ik de moeite waard om twee keer te publiceren. Ook op mijn andere blog heb ik het geplaatst. Sorry voor degene die het nu dubbel te zien krijgen!

Wat een boek is dit!

Het heeft me weer eens heel goed laten zien dat God de touwtjes in houden heeft. Ook in een gevangenis als Evin in Iran. Autoriteiten lijken heel wat macht te hebben, maar ze hebben niet meer macht dan God hen geeft!

Dat geeft me troost in deze tijd!

Alle eer aan God om hoe deze twee vrouwen standvastig blijven in hun geloof in en liefde voor Jezus. Hun getuigenis heeft veel levens veranderd in en buiten de gevangenis.

Een citaat:

Het meest verbazingwekkend was nog wel dat we op de plek waren waar we meer dan ooit konden getuigen tegenover mensen die echt hongerden naar het evangelie van Jezus Christus. We hadden onszelf uitgeput en ons veel ontzegd om het hele land door te kunnen reizen met de boodschap van de verlossing, waarbij we ons voortdurend bewust waren van het gevaar dat we liepen als de verkeerde persoon ons toevallig zou horen. Nu zaten we vast in de gevangenis en bracht God de ene na de andere persoon bij ons die naar Hem op zoek was. De leefomstandigheden waren behoorlijk beroerd, maar we hoefden er niet eens voor te reizen of het verkeer te trotseren! En we konden onze medegevangen in alle openheid over Jezus vertellen, want niemand zou in dit smerige hol komen om ons te bespioneren.

We hadden lang en aanhoudend gebeden om meer mogelijkheden om ons geloof met de mensen te delen. Nu had de Heer dat gebed boven verwachting beantwoord, al was het niet op een manier die we zelf bedacht hebben.

Door het lezen van dit boek maak je kennis met verschillende vrouwen, maar ook met de omstandigheden waarin gevangenen verkeren. De vraag 'hoelang nog God' klinkt door de bladzijden heen en vinden een echo in m'n eigen hart.

Wat ik bemoedigend vind is dat deze vrouwen de angst, die ze ook hadden, niet onder stoelen of banken staken, maar het wel gelijk bij Jezus brachten. En de manier waarop Jezus hen bijstaat is hartverwarmend en ook voor mij als lezer, een geweldige bemoediging en troost!

Een geloof versterkend boek!
Op Youtube vind je drie sessies van een interview met Maryam en Marziyeh tijdens een conferentie. Ik plaats hier alleen het tweede deel, waarin ze praten over hun evangelisatiewerk in Teheran en de tijd dat zij gevangen zaten.

Zo rauw, zo vers, zo intens

Voor me zit een vrouw uit Iran. De tranen stromen over haar wangen als ze verteld hoe ze letterlijk man, kinderen, huis en land achter heeft moeten laten omdat zij Jezus heeft leren kennen en Hem wil volgen. Tranen van heimwee, verdriet, eenzaamheid, angst... en toch is teruggaan voor haar geen optie. Niet omdat haar gezin haar niet terug wil, maar omdat zij dan Jezus zal moeten achterlaten. Het duurt niet zo heel lang of ik huil met haar mee.

Met volle kracht drong het opnieuw tot me door: Jezus is alles waard! Het levende bewijs zit voor me!
Hoeveel liefde van Jezus heeft ze ontvangen dat ze definitief afscheid nam van alles wat haar zó lief is?! Wat een krachtig getuigenis gaf ze van de onbeschrijflijke kracht van de Heilige Geest in haart hart, zonder die woorden te gebruiken. We bidden voor haar, voor haar familie, dat zij ook Jezus leren kennen... en gaan weer naar huis.

Het raakt me intens. Zomaar een vrouw ergens in een stadje, die hier eenzaam en verdrietig zit te zijn om het verlies dat nog zo rauw, zo vers, zo intens is. Door haar tranen heen schittert de hoop:
'eerst moet ik voor mezelf zorgen, dan zal ik iets voor anderen kunnen doen!'

Hun honger en dorst naar God is groot!

‘Ik herinner me dat mama altijd zei dat God de enige is die je aan het eind nog echt hebt. Ik ben nu in een stadium waar ik, in elke betekenis van het woord, mezelf heb overgegeven aan onze schepper omdat er letterlijk niemand anders was… en door God en door jullie gebeden heb ik me teder geborgen gevoeld in een vrije val.
Ik heb in het donker het licht gezien en ik heb geleerd dat je zelfs in de gevangenis vrij kunt zijn. Ik ben dankbaar. Ik heb gezien dat er goeds schuilt in elke situatie, soms moeten we er alleen naar zoeken. Ik bid elke dag dat jullie in ieder geval iets van nabijheid en ook van overgave aan God voelen, en er een band van liefde en steun tussen jullie gevormd is...´

Nog zo´n citaat, geschreven in gevangenschap. Één waar ik stil van wordt, wat m´n binnenste diep raakt. Ik wil jullie heel graag de hele bijbehorende blog laten lezen van Leenard Kanselaar. Wat een indrukwekkend getuigenis!

In mijn vorige blog beloofde ik een blog over Chinezen.

mijn naam in het Chinees

De komende tijd zullen er een paar keer per week twee Chinese jongens van 10 en 12 uit school naar ons toekomen. Het is de bedoeling dat we met elkaar optrekken en ze gewoon 'mee laten leven' met ons gezin. Het idee is dat ze op deze manier de Nederlandse taal goed onder de knie krijgen. Nu mankeert daar niet zo heel veel meer aan, deze jongens vertalen de preek elke zondag voor hun moeder in het Chinees! Maar net even voor een extra zetje. Onze kids konden niet wachten tot het helemaal zeker was en tot ze zouden komen. Inmiddels is de oudste al een paar keer geweest en komt morgen zijn broertje ook mee. Het is een drukke, gezellige boel, waar ik erg van geniet. Ze komen nog niet zo lang in onze gemeente en hun honger en dorst naar God is groot!

Vrijdagavond sprak ik een hele andere Chinese vrouw, die me vertelde dat zij en haar gezin bezig zijn met het huis dat grenst aan onze achtertuin. Dat zou ik echt heel erg leuk vinden! 

Zaterdagavond kregen we visite van een echtpaar. Hij Nederlands, Zij Chinees. Ze verwachten hun eerste kindje. Ik kreeg een mooie plant, nog vol met prachtige knoppen. 

Van de zendelinge waar ik al vaker iets over heb verteld, kreeg ik voor mijn verjaardag in oktober een heel oud boek. Het origineel van Hudson Taylor, in het engels. Zij heeft dit boek zelf toen zij nog maar net op het zendingsveld was, en dat is inmiddels ook al zo'n 60 jaar geleden, gelezen, zich erdoorheen geworsteld. Nu ben ik in dit boek begonnen. Het voelt als een heel kostbaar bezit.

Ik kan niet anders dan de diepe liefde van God ervaren voor Chinezen!

Nog een krabbel

Oeps, opletten mama!! 

Hoewel het maar een klein plukje lijkt, kun je het resultaat wel zien!;)

Gisteren scheen de zon zo heerlijk en waren we naar de kinderboerderij geweest. We fietsen dan altijd langs een tuincentrum. Ik kon het niet laten en heb een paar takken met katjes gekocht.

En vandaag: eindelijk hebben we gemberkoekmannetjes gebakken. 

En gemberkoekbeertjes, sterren, tractors, konijnen, paraplu's, eendjes en nog meer!

Open Doorsdag (3)

Het laatste stukje verslag van de Open Doorsdag.
We waren gebleven in Syrië, ik ga daar nog even mee verder.

Pinterest

Er was een voorganger die in het begin van de oorlog bij de spreker kwam en zei dat hij het land uit wilde. Het gevaar zou te groot zijn, er waren al veel mensen gevlucht, zijn gemeente bestond nog maar uit 15 mensen. Ze hebben gepraat en uiteindelijk is deze man gebleven.
Er was iemand ontvoerd en ze hadden deze man een groot bedrag aan geld gevraagd om hem vrij te kopen. Hij ging er naar toe. Deze voorganger gaf het geld, degene die ontvoerd was werd echter niet vrijgelaten en de voorganger werd zelf op brute wijze vermoord.
Had hij toch beter kunnen vluchten?
Nee, er is benauwdheid, lijden, veel verdriet.
Maar er is ook genade en zegen van God.
De kerk die bijna leeg was, heeft nu geen plekje meer over voor nog meer mensen!
Christenen zijn het doelwit. Juist nú is het tijd dat de kerk opstaat in eenheid!

De verhalen, de getuigenissen waren mooi, maar schoven het lijden, de rouw, het intense verdriet niet aan de kant. De gruwelheden die we op tv zien, ze gebeuren echt. De mens is verandert in een beest. En er gaan duivelse gedachten als een kanker van onder de grond de wereld rond.
En juist daarom moet de kerk ontwaken!

Voordat de oorlog begon, kwam Anne vd Bijl spreken in Syrië. Hij sprak over lijden. De mensen werden er niet echt blij van en vroegen of hij niet een bemoediging voor hen had. Maar hij zei: 'Het spijt me, als ik op een preekstoel sta, dan spreek ik alleen wat God tot me gesproken heeft.'
Niet lang daarna brak de oorlog uit en waren de mensen dankbaar voor de boodschap die Anne hen had gebracht, het was een voorbereiding geweest.

Een laatste oproep klonk uit de mond van deze voorganger, om het Evangelie te verspreiden en niet bang te zijn.
Want, waar ga jij heen?
Er zijn twee plekken:
1. Jezus is in je hart en je zult eeuwig met Hem leven.
2. Je hart is leeg en je zult eeuwig verloren zijn.

Tot slot was er een broeder uit Irak, die zijn levensverhaal vertelde.
Het zou te lang worden om dit hier te beschrijven.
De laatste oproep van deze voorganger was gebed voor Irak. Of we allemaal een plaats in Irak wilde uitkiezen en elke dag zouden bidden of Jezus in deze plaats Zijn werk zal doen.

We hebben veel gezongen, ook werd het lied 'I have decided to follow Jesus' opgenomen en dit nemen ze mee de wereld in om Christenen die op dit moment vervolgd worden te bemoedigen. Bemoedigen dat zij er niet allen voor staan. Dat ook wij die keuze gemaakt hebben, die hen zoveel lijden kost. Dat we als lichaam van Christus met hen mee lijden.

Mochten deze blogs naar meer smaken. Je kunt hier de toespraken bestellen!

Open Doorsdag (2)

Hij verheft de geringe uit het stof; 

uit het vuil verhoogt Hij de arme 

om hen bij edelen te doen zitten, 

om hen een erezetel te laten verkrijgen. 

Want de grondvesten van de aarde zijn van de HEERE 

en Hij heeft de wereld daarop geplaatst.

1 Sam. 2: 8

Deze tekst stond centraal in de toespraak van een voorganger uit de Centraal-Afrikaanse Republiek.

Veel verhalen en twee lessen kregen we van hem mee:

1. Zij hadden niet verwacht dat er vervolging zou komen. Maar we moeten er rekening mee houden. Vervolging kan komen. 
2. De kracht van gebed is enorm. Hij riep op om geduld te hebben met mensen die kwaad doen en voor hen te blijven bidden. God is geduldig en genadig. Vijanden hebben zich bekeerd tot onze Redder Jezus Christus.

Pinterest

Een voorganger uit Damascus liet ons, evenals trouwens alle voorgangers, de groeten overbrengen van de Christenen in Syrië. Wanneer hij zijn gemeente groet zegt hij: 'Halleluja', de gemeenteleden heffen hun handen dan in de lucht en roepen: 'Halleluja!'

En ook hier opnieuw de oproep om te blijven vertrouwen op onze God en vrijmoedig te zijn in het delen van het Evangelie:

Werp dan uw vrijmoedigheid niet weg, 

die een grote beloning met zich meebrengt. 

(Hebr. 10: 35)

Pinterest

In Syrië hebben mensen geen vertrouwen meer. Niet in de overheid, niet in het leger, niet in andere landen. Maar de kerk heeft haar vertrouwen op Christus gesteld! Hij is de Koning der koningen en de Heere der heren.
De wereld gebruikt hun eigen wapens, ons wapen komt uit de hemel.

Het wapen van de wereld doodt mensen.

Het wapen uit de hemel, het Woord van God, brengt mensen tot leven!

Het Woord van God wordt verspreidt in Syrië.

Pinterest

Hier één van de vele bemoedigende verhalen, die alle twijfel en vraag wegneemt of God wel in Syrië aanwezig is.

Er waren twee broeders die 3 uur baden op een berg ter voorbereiding om het Evangelie te verspreiden. Ze reden met een auto vol dozen met Bijbels naar een dorp waar nog niet één Christen woont. Ze haalden de dozen uit de auto en terwijl ze daarmee bezig waren, kwamen er heel veel mensen uit de moskee op hen af lopen, de imam voorop. Hun hart klopte in hun keel.

De imam kwam op hen af en vroeg: 'Wat hebben jullie daar?'

'Het heilige Evangelie!' antwoordden ze.

Waarop de imam riep: 'Het heilige Evangelie??' Hij nam het in zijn hand en kuste het en riep: 'Het heilige Evangelie, het heilige Evangelie!' Iedereen kreeg een Evangelie en alles was op.

Het klinkt misschien ongelofelijk, maar dit gebeurt echt! Er is geen enkele macht, die tegen de macht van God kan werken! Veel moslims zijn in verwarring gebracht en komen tot geloof.

God kan ons beschermen, Hij is de Schepper. 

De duivel is een loser!

Deze laatste woorden echoën nog lang na in mijn gedachten.

De poorten van het dodenrijk kunnen het Koninkrijk van God niet overwinnen. De Heere leidt Zijn kinderen. Er is een burcht van licht en vuur om hen heen. Er gebeuren dagelijks tekenen en wonderen. De crisis heeft gelovigen zo dichtbij elkaar gebracht. Er worden wekelijks gebedsbijeenkomsten gehouden met 350 Christenen van allerlei achtergronden.

God heeft álles in Zijn handen, koningen zijn als water in Zijn hand.

Pinterest

Nooit heeft deze voorganger gebeden dat er geen oorlog zou komen. Wel dat God de oorlog zou keren ten goede voor Gods kinderen en tot eer en heerlijkheid van Gods Naam.

In Habakuk staan die zo bekende woorden: 'al zou de vijgeboom niet bloeien...'

Alles in Syrië is teleurstellend, angstig, benauwd, arm, maar:

'Ik verheug mij in de Heer!
Ik ben blij in de Heer, mijn Verlosser!'

Hij heeft ontdekt: Er is een levende God, die kan redden. 'De Heer is mijn kracht'! De kracht waarmee we op onze benen staan, is de kracht van de Heere.

Pinterest

De duivel legt grote bergen voor onze voeten. Ook Habakuk kon dat niet verhinderen, omdat God het toestond. Maar God geeft hem voeten als van de hinden om over die bergen te snellen. Hij wil zegen en genade voor Zijn kinderen en gemeente.

Duizenden families komen naar de kerk. Het gebed van deze voorganger is: 'Laat de kerk een kliniek zijn om mensen een wedergeboorte te geven.

In bijna alle godsdiensten worden mensen niet toegestaan hun verstand te gebruiken, mogen ze geen vragen stellen.
Aan Jezus alle heerlijkheid, Jezus zegt: 'Onderzoek de Schriften!' Gebruik je verstand! Heb de Heer, je God, lief met heel je verstand!

Pinterest

Ik heb nog niet alles gezegd, ga morgen gewoon weer verder!

Terwijl die mensen zaterdag al hun verhalen vertelden, liepen de tranen soms gewoon spontaan over m'n wangen. Moet je horen wié dit zegt, het zijn de Christenen die met felle vervolging te maken hebben, die hun leven elke dag niet zeker zijn. Wat zijn ze vól en overtuigd van de liefde van God! 

Proef de sfeer van deze dag en bekijk hier het filmpje van Open Doors. En hoor het met je eigen oren: 'De duivel is een loser!'

Open Doorsdag (1)

Het was goed om gisteren op de Open Doorsdag te zijn. Hoe ellendig de verhalen ook zijn, de grootheid van God en Zijn werk hier op aarde en Zijn goedheid en genade stonden centraal.

Genadig is de Heere, wij zijn nog in leven! Zijn ontferming kent geen grenzen!

Voor het woord 'ontferming' staat in de grondtekst: 'baarmoeder'. Wanneer een moeder net bevallen is en haar baby huilt of heeft honger, dan krimpt die baarmoeder samen. 

Pinterest

Zo is Gods ontferming over ons. Zijn maag draait zich om, God is erbij en lijdt mee!

Pinterest

Samen zijn met Jezus, maakt het lijden anders. Jeremia getuigt:

'Mijn enig bezit is de Heer, al mijn hoop is op Hem gevestigd. 

Goed is het te hopen op de Heer die redding brengt.'

In de gebieden waar het lijden het hevigst is, is een hartstochtelijk verlangen gegroeid naar de wederkomst van Jezus. 

Pinterest

De overheid heeft niet het laatste woord.

Het leger heeft niet het laatste woord.

IS heeft niet het laatste woord.

Jezus heeft het laatste woord. Er is hoop!

Pinterest

Zo begon de dag met een opening van Ron v.d. Spoel.

Daarop volgend sprak Anne v.d. Bijl over hoe we met de angst en verwarring om moeten gaan.

Anne haalde de Hervormingsdag naar voren. Een tijd waarin de kerk weer terugkeerde naar: 'Sola Scriptura!' Dat is waar we naar terug moeten. Gods Woord is het enige wapen! Of zoals de Bijbel vaker die dag genoemd werd: 'Vaders boek'!

De Bijbel zegt dat we onaantastbaar zijn. Laat je daarom nooit tegenhouden door gevaar!
Anne sprak zijn verlangen uit om naar de IS-bolwerken op de bergen te gaan. Helaas kan zijn lichaam dat niet meer aan, maar hij zou het liefst vandaag nog gaan, om ze het Evangelie van Jezus te brengen.

Pinterest

Er was een soldaat die maandenlang in een frontlinie heeft gestaan en terug naar Nederland kwam. Daar aangekomen, mocht hij zijn uniform niet langer dragen, omdat dat gevaarlijk zou zijn!

Durven wij ons uniform niet te dragen?

Waarom zijn wij zo bang? 365 keer staat er in de Bijbel: Vrees niet!

Pinterest

Waar zijn we mee bezig? Alleen van een afstand werpen we bommen naar IS i.p.v. persoonlijk naar hen toe te gaan om Jezus te delen met als enige wapen het Woord van God! 

Is dat een risico? Het enige risico is, als we dit niet doen!

Pinterest

Hij haalde een kaartje uit zijn zak, waarop stond:

Moed: Wel doen wat je niet kunt!

Elke ochtend staat Anne op met dit gebed:

'Ik vermag alle dingen door Christus die mij kracht geeft.'

Pinterest

Morgen zal ik nog een verslagje schrijven over de toespraken van de Open Doorsdag.

Voor vandaag is dit genoeg. Alleen deze twee korte toespraken waren al een enorme aanmoediging om al ons vertrouwen op God te stellen en de angst onze rug toe te keren. Maar ook hoe Jezus onze enige Hoop is en het enige Antwoord en Oplossing voor alle vragen en problemen die er in deze wereld op ons afkomen.

Pinterest

Full house

Hier mam, voor jou! 

We liepen buiten en ze pakt een groot blad van de stoep en geeft het aan me. Ik wilde er eerst alleen een foto van maken en het dan weggooien, maar kon het niet over mijn geamuseerde moederhart verkrijgen. Dus hangt het nu aan een knijper boven de bank te bungelen.

Ze was naar de peuterochtend geweest, spelen met ´haar vrienden´! En nu lopen we weer naar huis, in haar hand een zakje met zelfgebakken koekjes!

Vandaag was het full house! 4 dochters, waarvan 2 met een vriendin. Het huis was vol meidenstemmen, gegil, gelach, gepraat en soms gehuil. Ze vermaakten zich met elkaar en ik kon rustig doorwerken aan waar ik gisteren mee begonnen was.

Nog wat zitten haken ook. Dit is misschien ook nog wel een leuk idee voor die sterrenslinger:)

Gelukkig ging het vandaag een stuk beter, geen hoofdpijn, alleen had ik het vanmiddag zo koud, dat ik de verwarming wat hoger zette. Toen kregen de anderen het weer te warm, dus ging die weer lager. 

En dan is de vakantie alweer voorbij. Nog wel een druk weekendje voor de boeg.
Morgen geeft een vriendin een informatiemiddag, met een andere vriendin bak ik wat lekkere koeken. Morgenmiddag dus dat en morgenavond een gebedsavond voor het Midden-Oosten in de gebedskamer van het Koerdenhuis.

Vind je het leuk om daar iets meer over te zien? Bekijk deze mooie aflevering!

Een ander blogje

Even een kleine onderbreking in de serie over ´extra gezellig opvoeden´.
Hier een verwijzing naar een blogje op mijn andere weblog:


http://lessenuitdevervolgdekerk.blogspot.nl/2014/06/aktie.html

Pinterest

De stem van God

Vandaag een nieuwe blog op mijn andere weblog.
Het gaat over de stem van God.

Waar ik mee bezig ben vandaag

Terwijl de helft van ons gezin naar de intocht van Sinterklaas gaat kijken met lege plastic tasjes die hopelijk vol terug komen met kruid- en pepernoten, zit ik hier knus met een kopje soep achter de pc. Vorige jaren namen ze geen tasjes mee, het staat zo 'hebberig', maar zaten hun jaszakken helemaal vol en konden ze ze amper kwijt. Bij dat achter de computer zitten blijft het natuurlijk niet. Ik ga het huis zo even gezellig maken (lees: alle overtollige kapstokartikelen opruimen en de was strijken en vouwen... 'gezellig maken' klinkt een stuk vriendelijker!)

Maar eerst ga ik met zoonlief boodschappen doen. We hebben hier nog steeds als regel, dat als je een cijfer van 9 of hoger hebt, je in het weekend een taart mag bakken. Fijn als dat een keer gebeurt;) Monchoutaart staat op het programma vandaag.

Dan nog even een boek bij de bieb halen. Heb ik me de vorige keer verdiept in het vertellen van verhalen. Nu is het 'speedcleanen' aan de beurt. Ben heel benieuwd, hopelijk staan er wat bruikbare tips bij. In dat geval zal ik er zeker nog een blog aan wagen!

Dit weekend wil ik ook weer even een flink stuk doorhaken aan de babydeken, het is al bijna af, terwijl ik eigenlijk tot maart de tijd heb... Maar mijn handen jeuken om iets te gaan maken uit het boek 'haken en meer' dat ik laatst van m'n ouders gekregen heb. Zoveel leuke dingen kom je tegen!

Ik ben een beetje aan het nadenken over hoe ik in 2014 ga bloggen. Zowiezo neem ik de maand december een flinke blogpauze. Voordat die maand aanbreekt wil ik op m'n andere weblogs nog iets plaatsen en afronden. Alleen op deze blog zal er af en toe een blogje komen, omdat ik het gewoon heel leuk vind om te doen. Verder ga ik een lijstje bijhouden van de boeken die ik in 2014 lees, die kun je dan ergens aan de kantlijn vinden. Ben benieuwd wat het nieuwe jaar me wat dat betreft gaat brengen. Soms denk ik dat ik alle boeken al zo'n beetje gelezen heb, maar ik kom toch elke keer weer mooie tegen. Misschien maak ik ook wel zo'n lijstje met films of tv-programma's, ik denk het wel.

Tot slot. Gisterenavond ben ik met 2 vriendinnen na 2 jaar weer begonnen met bidden voor vervolgde christenen. Het is zo bijzonder, zo goed ook, om even uit je eigen (veilige) wereldje te stappen en aan deze broers en zussen te denken. Je bidt voor hen, maar wordt daardoor zelf gezegend!

Het is een beetje een raar blogje geworden met wel heel uiteenlopende onderwerpen. 

Toch is het leven vaak ook zo.

Fijne dag verder!