Een leven veranderd

Iemand wees mij op het programma 'de Verandering' van de EO. Nu kunnen jullie daar zelf natuurlijk ook naar kijken. Maar vandaag wil ik vooral speciaal aandacht vragen voor dit prachtige getuigenis.
Romano, die uit een 'Romafamilie' komt en een niet al te beste reputatie heeft, is tot geloof gekomen en verteld daarover in dit programma.

Ik heb het zelf twee keer bekeken en het doet wel wat met me. De manier waarop God in mensenlevens komt, kan zo verschillend zijn, maar toch zijn er altijd dezelfde vernieuwingen in mensenlevens, harten gevuld met de liefde en blijdschap en vrede van God, die niet te verklaren en te bevatten is. Ik ben veel in contact geweest met mensen die pas tot geloof gekomen zijn. Dan geniet ik van het pure, het stralende, het zo graag van de daken willen schreeuwende!

     

Pinterest



Wat ik ook mooi vind is de manier waarop God spreekt. Uiteraard is dit door het lezen van Gods Woord, maar ook door de stem van de Heilige Geest door je gedachten. Daar ga ik nog veel te vaak aan voorbij. Denk ik dat het 'mijn goede idee' was, terwijl het van God kwam. Of denk ik dat het gedachten van God zijn, terwijl het mijn eigen vleselijke gedachten zijn. Het kan allemaal. Het beste is om het te toetsen, neem je gedachten serieus, is het tot zegen van anderen, probeer het maar gewoon uit. Het is zo belangrijk om die Stem te leren kennen, de stem in ons hart van onze God, die we zeggen te volgen! Romano geeft ook hier een paar mooie getuigenissen van. Bijna te mooi om waar te zijn, maar ik geloof dat God zo spreekt!

Op het laatst wordt duidelijk dat er heel wat mensen die hem van vroeger kenden, twijfelen aan zijn oprechtheid in dit bekeringsverhaal. Hij zou het allemaal maar voor de aandacht doen. Mensen twijfelen niet alleen, maar geloven het simpelweg niet. Dan zegt hij dat hij het niet meer zo belangrijk vind wat mensen van hem vinden, dat alleen telt wat God van hem vind. En de mensen die twijfelen of het niet geloven: kom en zie! Het is niet zo moeilijk om van een afstandje je mening te hebben over de betrouwbaarheid van de verandering in iemands leven, laten we dat niet te snel doen. Je zou zomaar het werk van God kunnen minachten. Dat wil je toch niet?!!

 

Pinterest



God is goed!
God is groot!
Hij gaat door met Zijn werk!

Of, zoals ik het gisteren in de kerk hoorde:

God heeft het script van ons leven veranderd in 'bestemming hel' naar 'betemming: eeuwig leven met God'!



Ja, ik heb Zijn redding nodig!

Twee prachtige getuigenissen die ik hoorde afgelopen zondag van zendelingen.

Het eerste is van een stel dat onder Joodse mensen werkt. Zij wonen in een huis waar zij ook gelijk werken. Twee keer in de maand hebben zij een 'Shabbat's dinner', waar ook Messiasbelijdende Joden naar toe komen, maar sinds kort ook een Joods gezin, die Jezus nog niet als Messias belijden. Hoe zij daar terecht zijn gekomen?

Pinterest

De vrouw zat met haar 2 kinderen in de bus/metro (ik weet het niet meer) en haar twee kinderen met allebei blonde haren vallen nogal op daar. Iemand vroeg hen naar de kinderen en ze vertelde hoe ze heetten. De vrouw die er naar gevraagd had was verrast door de Bijbelse namen van de kinderen en vertelde dat ze Joods is. Een speciaal voor deze groep mensen ontworpen Nieuw Testament werd aan haar gegeven. De volgende dag belde ze op en vertelde dat ze het zo'n mooi boekje vond en graag meer wilde weten. Ze werd uitgenodigd om het Shabbatsmaal met elkaar te eten en sindsdien zijn zij er bij. We hopen en bidden dat dit gezin Jezus mag leren kennen als de beloofde Messias!

Het tweede is van een gezin dat als zendeling werkzaam is in Afrika. Zij werkt in een ziekenhuis en kwam in contact met:

'een moslim vrouw, haar vader is een geestelijk leider. Ze is getrouwd met een katholieke man. Ze komt bij me met rheuma klachten. Ik schrijf medicijnen voor en leg uit dat het een chronische ziekte is, die vaak niet geneest, maar dat we er wel voor kunnen bidden. 3 weken later komt ze op de afspraak terug. Het gaat veel beter en ze vraagt weer gebed. Ik zeg dat we tot Jezus bidden, dan vertelt ze dat ze een aantal jaren geleden veel last had van nachtmerries. Ze kreeg een keer een droom waarin ze Jezus zag, die zijn hand uitstrekte. Toen is ze gaan bidden tot Jezus en haar nachtmerries verdwenen. Ik vraag haar of ze eigenlijk wel weet wie Jezus is en dat weet ze niet. Als ik het evangelie aan haar uitlegt zegt ze heel simpel: "Ik bid al een tijd tot Jezus, maar nu weet ik wie Hij is. Ja, ik heb zijn redding nodig." Ze bidt en ze straalt! Mijn vertaalster neemt haar telefoonnummer om haar later nog te kunnen opzoeken en we geven een bijbel. Ze kan niet lezen, maar ze gaat haar man vragen voor te lezen.'

Pinterest

Wat is het elke keer weer bijzonder om te zien hoe God voor iemand uitgaat en voorbereidend werk doet!
Heb je ook mooie verhalen over zendelingen uit jullie gemeente (als die er zijn) gehoord en wil je ze in een reaktie delen? Het zou mooi zijn als we elkaar zo bemoedigen en zij een grotere plek in ons hart en (gebeds)leven krijgen!

Senegal

In de rechterbalk van deze blog kun je een paar blogs vinden van zendingswerkers. Zo ook het blog van Jan en Tabitha. Zij zijn vanuit onze gemeente uitgezonden naar Senegal. Een van de projecten die zij op zich hebben genomen is het bekend maken en promoten en meehelpen van een Senegalese muziek/zangband.
De afgelopen maanden zijn zij druk bezig geweest met het maken van onderstaand filmpje over de verloren zoon. Het is leuk om te zien hoe anders het is dan wij gewend zijn. Je kunt het mooi vinden of niet. Maar bedenk dat het door veel Senegalesen gezien en over gehoord wordt, doordat het op tv uitgezonden wordt en via internet te vinden is. Wil je meebidden, dat veel mensen uit dit land, overwegend moslims, God als Vader leren kennen, die op de uitkijk staat, wachtend op verloren zonen en dochters? 

Wil je de hele blog van Jan lezen, dan kan dat door in de zijbalk te klikken op Familie Kieviet in Senegal of gelijk maar op deze link:-) 

OMF-gebedsdag

De laatste tijd kijk ik iets dieper in de spiegel en moet ik constateren dat er hier en daar onmiskenbaar grijze haren verschijnen. Hoe zou dat nou zijn, kán dat nou wel, lang, krullend, grijs haar??
Wellicht denk je, wat heeft dát nou met een OMF-gebedsdag te maken? Maar mijn dilemma is opgelost! Er was een vrouw, een zendelinge die in China werkt, maar nu met verlof is, ze had lang, krullend, grijzend haar, práchtig! Ze gaf bovendien een heel waardevolle Bijbelstudie over gebed voor zendelingen, waarover ik wellicht in een andere blog nog eens terug kom.
Het was gewoon een leuke verrassing!

Maar goed:
Gisteren, zaterdag 13 april '13 organiseerde OMF voor het eerst een gebedsdag. Ik heb een beetje getwijfeld of ik een heel gedetailleerd verslag zal schrijven of 'alleen maar' de dingen die me op de één of andere manier geraakt hebben. Ik kies voor dat laatste.

'We moeten onze gebeden uit Gods hand ontvangen' 

Daar begon de dag mee en ik vond dat erg mooi. De OMF stelt als gebedsdoel binnen 5 jaar 70 nieuwe werkers uit te zenden. Het is belangrijk te weten dat het geen menselijke verlangens zijn naar groei en ambitie. Het is Gods droom, Zijn ambitie, Zijn verlangen, Zijn plan die Hij in harten van mensen legt. Deze gedachte zal ongetwijfeld helpen om gelovig te bidden, maar ook om initiatieven te nemen, wetend dat Hij Degene is die zowel het willen als het werken in ons uitwerkt!

En dan komen we meteen bij het tweede punt dat me raakte, een uitspraak van Hudson Taylor:

'Het gaat niet om een groter geloof, maar geloof in een grotere God.'

Wij hoeven ons geloof niet tot een bepaalde hoogte op te schroeven. Geloof als een klein mosterdzaadje, in de Almachtige, Alomtegenwoordige en Alwetende God van de Bijbel, is genoeg!

We hebben iets gehoord over de geschiedenis van OMF, over H. Taylor en J. Fraser. Zij behoren voor mij persoonlijk absoluut tot die 'wolk van getuigen', waarover Hebreeën spreekt. De gedachte dat God altijd Dezelfde is, is een hartverwarmende en verkwikkende gedachte!

In een van de workshops werden verschillende creatieve vormen van gebed behandeld. Er zijn zoveel ideeën voor gebedskamers of -samenkomsten. Op deze site vind je tal van bruikbare tips. Ik hoop er zeker iets mee te gaan doen. Ook leuk voor gebed met kinderen!

Een andere vorm van gebed is het 'bijbel-bidden'. Ook een vorm die me erg aanspreekt. Je gebruikt daarin Gods woord om bv. voorbede te doen.

Naast alles wat ik gehoord heb, deed het samen-zijn me gewoon erg goed. Gesprekken met mensen, het met elkaar bidden... Het thema van deze dag was 'in verbondenheid' en dat is echt wat ik deze dag ervaren heb en wat me nog lang na zal blijven. De verbondenheid met elkaar die dag, maar ook de verbondenheid doordat we, wereldwijd en door alle eeuwen heen, het lichaam van Christus vormen!

Tot slot een filmpje van OMF over gebed. Laat je inspireren!

Het onmogelijke mogelijk

Soms vind ik het leven zo verwarrend. Of misschien moet ik zeggen: soms vind ik m’n eigen hart zo verwarrend. Het kan zomaar alle kanten op.

Als ik m’n broer en schoonzus hoor en de foto’s zie over hun reis naar Borneo van de zomer… En ik zie al die kinderen en hoor dat er veel meer gezinshuizen moeten komen, maar dan vooral ouderparen… dan begint m’n hart een beetje sneller te kloppen. En als ik dan thuis kom en als ik dat uitspreek en de reaktie krijg: ‘Is goed hoor, wanneer gaan we?’  Tja… dan voel ik me zo vástgeroest zitten aan alles hier en vraag me af of ik er ooit nog wel los van kom.
Dit filmpje zag ik en het is de moeite waard om het ook te bekijken!

Dat raakt mijn hart. Dan wordt het naar alle kanten toe getrokken… maar m’n leven blijft hetzelfde, heb soms niet eens de energie om mensen thuis een welkom te heten.

Ik moet er ook gelijk wel bij zeggen, dat ik dit vaker mee gemaakt heb. En ik sta er versteld van hoe m’n hart elke keer wéér in beroering komt. Terwijl ik weet dat het na een tijdje toch weer in z’n ‘oude’ staat komt en het leven toch gewoon weer verder gaat. En toch moet ik het elke keer weer even uitworstelen met God. Leef ik écht het leven zoals U dat voor mij in gedachten had? En God gaat daar zo goed mee om! Hij kent me zó goed… en brengt m’n hart weer tot rust.  

Vanochtend las ik het stukje over Elia en de weduwe in Sarefat. Ik denk dat deze vrouw God lief had en aan Hem toegewijd was, het verlangen ook kende om haar God te dienen. En nu zag ze het eind van haar leven in zicht. Het was klaar, nog één broodje te eten en haar leven was voorbij. En dan zegt God tegen Elia: ‘Ga naar Sarefat, daar is een weduwe die Ik opgedragen heb voor je te zorgen’. Dan wordt deze vrouw ingeschakeld in Gods plan, wat een vreugde! Ingeschakeld ja… maar het is het onmogelijke wat Elia van haar vraagt: Drinken en eten! Nu net wat ze niet meer heeft! En dat is nu net waarin Gods grootheid en goedheid en liefdevolle zorg zichtbaar wordt.

Mooi is dat. Wij zijn geneigd te denken: wat zijn mijn gaven, mijn talenten, waar heb ik veel van waar ik God mee kan dienen? Maar zou God niet veel liever een werk in en door ons heen doen, waardoor er geen énkele reden meer overblijft om te roemen in ons zelf? Een werk dat door Hem gedaan wordt en zichtbaar wordt in kwetsbaarheid, in zwakheid, in de onmogelijkheid?

Dan kom ik op een punt waarin ik het weer los kan laten, over kan geven. God weet het allemaal wel.

Maar het blijft nog lang na-echoën:

Onmogelijk! Mogelijk voor God!!!