Eindelijk is S groot genoeg om een eindje mee te skeeleren! Dat deden we vanmiddag, we hadden er allebei zin in.
We zouden de 'stippellijn' volgen.
Maar toen zagen we mooie bloemetjes langs de kant!
We hoorden een heleboel trommels en dat wilden we weleens van dichtbij bekijken. Maar eigenlijk niet horen, het was nogal hard en skeeleren met je vingers in je oren gaat niet zo makkelijk.
Nu zien we ze ook eens met onze eigen ogen, het blijft zo mooi!
En nog veel meer!
Door de plas is ook leuk!
We waren wel een beetje moe geworden van dit grote rondje. Op de terugweg kwamen we nog langs de kerk, waar papa nog was, die gaf ons een bekertje drinken. M ging net naar huis op de fiets, dus het laatste stukje, dat ging me even snel!
Ik heb een makreel meegenomen en ik heb een Syrier getrakteerd voor een broodje makreel. Ik deed eerst voor zodat hij kon zien hoe hij broodje makreel klaar kan maken. De telefoon ging in het kantoor. Ik liep even weg en toen ik 3 minuten daarna terugkwam was de makreel al weg. Die gast heeft hele makreel op met alles erop en eraan. Makreel verdween volledig in zijn maag. Ik raakte in paniek en ik wilde de huisartspost bellen. Dat hoefde van die gast niet. Hij ging op een stoeltje zitten. Waterpijp erbij en alles was koek en ei.
Dit appje kreeg ik gisteravond van een broeder, zelf ex-moslim, die zich nu inzet om vluchtelingen zich thuis te laten voelen. M'n man en ik moesten zo lachen en dat alleen was al heerlijk! Het is een drukke tijd met werk en studie, dus we zien elkaar niet zoveel. Maar daar hebben we het even niet over. We zagen het helemaal voor ons. Dit soort verhalen hoor ik graag!
Voor degene die niet weten wat een waterpijp is (niet dat ik het je uit kan leggen):
Op school hebben ze het natuurlijk ook over vluchtelingen. S (4) waar ik het zelf nog niet eens serieus mee over heb gehad, had het vanochtend over 'Italië, waar ze een boot en tenten hebben, voor mensen die moeilijke dingen hebben meegemaakt, die geen geld meer hebben en dus in de tent slapen.' Zo mooi om haar te horen vertellen over iets dat ze op school meegemaakt of gehoord heeft en wat haar duidelijk heeft geraakt. Soms kan ik er geen touw aan vast knopen! Ze hoorde dit lied, wat L me liet luisteren en zei vol vuur: 'Jaa, die heb ik ook gehoord op school!!!' Ik deel het graag hier, het is ontroerend mooi!
Gisterenavond onder het eten kwamen de verhalen los over keren dat de jongens 112 hebben gebeld. En ik had daar natuurlijk ook een blog over willen schrijven, maar er kwam van alles tussen en ik ben het uiteindelijk vergeten. Maar R. (17) heeft vorige week ook nog 112 gebeld! Hij werkt bij een supermarkt en daar was winkeldiefstal. De man werd gepakt, maar werkte niet echt mee en deed ook nog eens een beetje gevaarlijk. Uiteindelijk moesten ze hem met vier man sterk op de grond houden. Iemand probeerde 112 te bellen, maar dat lukte om de een of andere reden niet. Toen kwam R in actie en belde ook, pas na de derde keer kwam er iemand aan de telefoon. Of ze wel rustig aan deden met de dief, anders konden ze daar problemen mee krijgen! Uiteindelijk waren ze er met een paar minuutjes en bleek de man al bekend te zijn en het was een beetje jammer voor hem dat hij nu betrapt was.
Ook voor R was dit de tweede keer. De eerste keer belde hij 112 voor zijn anderhalf jaar jongere zus. Ze zat bij hem achterop de fiets, met twee benen aan één kant en toen reden ze iets te dicht langs een hek, waardoor M van de fiets viel en met een harde klap op haar hoofd terecht kwam. Het was iets verder dan het eind van de straat en ik kon er gelukkig gauw naar toe. Ik had niet eerder iemand zoveel pijn zien hebben (of ik moet het zelf tijdens een bevalling zijn geweest). Gelukkig kwam het allemaal weer goed, maar de schrik zat er even goed in.
Nou, de tweede keer van H. was niet nadat hij uit zijn werk kwam, maar van zijn vriendin. Toen lag er ook ergens een man op de grond, dronken geloof ik en ook met een bebloed hoofd dacht ik... dat is al wat langer geleden:)
Zo, dat waren de dappere heldendaden van onze zoons.
Ik ben gestopt met de roze deken, er was niet genoeg roze wol meer in de winkel, dus heb ik er wat andere kleurtjes bij gekocht en overnieuw begonnen. Er komt nog wel eens een foto, eerst maar eens even een eindje op weg komen!
Deze week kwam het er eindelijk van. Het laatste restje angst schoof ik moedig aan de kant en daar gingen we dan! Zelf op de fiets, 'niet te dicht langs de auto's!!', 'Nu komt iemand je voorbij, blijf rechts fietsen!', 'STOPPEN!!!'. Dat laatste was bij een groot kruispunt, waar ze uiteindelijk netjes nét voor de weg stopte... Wat was ze blij en trots dat ze zelf mocht fietsen! Misschien morgen ook wel als we naar de kerk gaan, dan misschien maar eens met papa!
Mar was fijn haar huiswerk voor geschiedenis aan het maken (of was het aardrijkskunde?). Het moest er in ieder geval 'oud' uit zien en met wat koffie erover en dan op laten drogen had het al heel wat geleken. Maar het moest net een beetje 'ouder', dat lukte ook, al ging het allemaal iets sneller dan ze dacht. Nu moest ze het laatste stukje nog wel overnieuw schrijven...
En dit zijn toch echt van die geluksmomentjes! Ze (voor degene die het niet weten, m'n oppaskindje van 10 mnd) had net haar pap op en viel daarna al gauw bij me in slaap!
Zoals beloofd een link naar iets meer over het boekje 'Onderweg naar Pasen'!
Vandaag ben ik ziek, zoals zoveel mensen hier in de omgeving.
Ons oppaskindje is ook nog steeds een beetje ziek.
Dus lagen we samen op de bank een beetje ziek te zijn.
Zo lief als ze met haar hoofdje tegen me aan ligt!
S is niet ziek, maar heeft waarschijnlijk krentenbaard.
Beetje sneu wel, want nu is ze twee dagen naar school geweest en moet gelijk alweer thuis blijven. Terwijl ze zich niet ziek voelt. En vanmiddag zouden we naar de verjaardag van haar vriendje gaan, dat ging ook niet door. Daar was ze wel erg verdrietig over.
Leuke opdracht vandaag als je jongste dochter voor het eerst naar school gaat!
En dus een broodtrommeltje mee krijgt met boterhammen.
Ze had er heel erg veel zin in!
Was al voor 6 uur wakker:(
There we go!
Ze mocht beginnen met halve dagen, maar ze wilde de hele dag.
Ook toen ik kwam overblijven, wilde ze liever op school blijven.
Ik vind het heerlijk dat ze het zo naar haar zin heeft!
En ik heb het ook naar m'n zin!
Begon de dag met een wandeling,
verder nog niet zoveel kunnen doen,
met 4 tieners in huis die nog een extra vrije dag hadden.
Vandaag en morgen zijn R (17), M (15) en Mar (13) met nog een stuk of 4 tieners oliebollen aan het bakken. Ze doen dat met en voor twee jongens om geld in te zamelen voor een 3-weekse reis naar Malawi om daar mee te helpen met het bouwen voor een school. Ze hebben flink wat bestellingen en moeten over de 500 oliebollen bakken! Natuurlijk heel leuk om even langs te gaan te proeven, niet alleen de oliebollen, maar ook de sfeer! Gezellig muziekje erbij. Dat doen ze heel goed!!
Met L en S ging ik even naar de kinderboerderij.
Dat blijft toch altijd leuk!
En al het oude brood hebben we aan de eendjes en de vogels gegeven.
Bijna al het brood!
En toen we thuis kwamen, zaten Ha en Ma gezellig spelletjes te doen.
Nog even en de dagelijkse decemberblogjes zijn voorbij!
Maar er komt iets anders aan!
In het 'Thuis'-magazine staat een 'januari 2016 fotochallenge' waar ik aan mee ga doen.
Bij de challenge staat:
'Om de sobere januarimaand wat te verlevendigen kun je mee doen met de Sestra fotochallenge.
Elke dag neem je een foto die hoort bij de opdracht van die dag.'
Elke dag dus een foto hier op m'n blog en ik probeer er iets bij te schrijven!
Hiep Hiep Hoera!
S is jarig.
En met een ontbijtje voor op bed klommen we zingend de trap op.
Het mooie VIP-Lady glas kreeg ze alvast van M.
Ze was een beetje verbaasd toen ze vanochtend om half 10 wakker werd, dat ze 'nu al' jarig was.
Terwijl we toch echt al een poosje de nachten aan het aftellen zijn.
Het cadeau moest natuurlijk meteen uitgeprobeerd worden zodra ze aangekleed was.
Voorlopig eerst maar even binnen oefenen! Levensgevaarlijk!
Deze dag hadden we alleen een middagdienst,
waardoor we 's ochtends allemaal even door het huis konden gaan.
Menig huisvrouw zou dat allemaal zelf kunnen handelen,
maar dat lukt mij maar niet.
Is het geen prachtige taart?
M'n vriendin heeft 'm gemaakt!
Gisteren kreeg ik een berichtje of ik de taart kon komen halen,
ze was 'verkouden' geworden en kon niet komen.
So sad!!
Vanochtend ging ik dus de taart halen en schrok een beetje,
ze was niet 'verkouden',
ze was gewoon ziek!
Ik had haar wakker gemaakt en ze stond helemaal te trillen!
Het enige wat ik kon doen,
was ter plekke voor haar bidden.
Van 15.00 - 20.00 uur kwam er visite: vriendjes, familie, mensen uit de kerk.
S. genoot ervan met volle teugen!
Vooral 'cadeautjes krijgen' vond ze erg leuk:)
Die eerste 4 lange jaren zijn alweer voorbij!
Een nieuwe periode is aangebroken.
Ik heb weleens geworsteld met de vraag waarom alles toch voorbij gaat.
Echt een antwoord heb ik niet,
maar verwacht dat er iets beters aan zit te komen,
dan al het goede wat we nu nog (tijdelijk) genieten.
Op het filmpje zag het er zo lekker uit en het klonk ook echt heel goed.
Maar als ik de vriezer opendoe weet ik even niet wat ik zie!
Wat een rommeltje! Haha!!
Het idee was dat er gesmolten chocola in de ijsblokvakjes kwam en dat daar dan zo'n marshmallowtje (??) in gedaan werd, in de vriezer en je hebt heerlijke choco-spek-lollies. Tenminste, dat was wat ik ervan begrepen had.
L heeft een vriendinnetje vandaag en ze willen de hele dag DIY-en!
Vanmiddag gaan ze om beurten allerlei dingen proeven met een blinddoek om en raden wat het is.
Vanochtend zijn ze nog even met kaarsen bezig geweest en hebben ze deze bijzondere chocopops gemaakt.
En nu? Nu zijn ze met Mar naar de kapper. Ze kunnen niet wachten tot ik ooit eens een keertje met ze kan gaan, al heb ik gezegd dat het in deze vakantie wel moet lukken. Nu gaan ze allebei. Ik hoop dat het resultaat wat mooier is dan het rommeltje in de vriezer!
We werden vanochtend om 10.00 uur uit bed geroffeld door m'n vriendin. Ze kwam S ophalen om even naar de hertjes te gaan. Dat wilde ze natuurlijk supergraag. Ik haar gauw aankleden, Mar gauw een boterham voor haar smeren, schoenen aan, jas aan, sjaal gepakt...en weg was deze dame!
En ze is nog steeds niet terug. Ze mocht er ook nog spelen en ik krijg net een appje dat ze nog niet naar huis wil!
H.(18) versliep zich gruwelijk vanmorgen. Ik ben de laatste die hem dat kwalijk neemt. Ik heb me niet gebogen over de vraag of dat opvoedkundig juist is en dat ga ik ook niet doen. Hij kon deze vakantie extra werken en dat doet hij. Maar zijn andere baantje draait ook door. Dat andere baantje is in de keuken van een restaurant, waardoor hij vannacht pas om 3.00 uur thuis was! Vandaag weer eerst bij die andere en dan gelijk door naar het restaurant. Gelukkig heeft hij over het algemeen weinig slaap nodig en ben ik geen moeder die pas lekker kan gaan slapen als al haar kroost thuis is!
Maar nu met een weekendje Londen incl twee nachten reizen achter de rug, blijkt dat hij wel iets in te halen heeft!
Nog even over het wandelen...Ik hoop maar dat ik er vandaag toe kom. Ik vind het weer (buiten bedoel ik) alles behalve aantrekkelijk eigenlijk en ik ben nog moe van gisteren en niet fit. We zien wel.
Wel vond ik het heel, heel mooi om gisterenavond net voor ik ging slapen deze tekst in een boek te lezen:
Hij heeft u bekend gemaakt, o mens! wat goed is; en wat eist de HEERE van u dan
recht te doen, en weldadigheid lief te hebben, en ootmoedig te wandelen met
Uwen God?
