Brokken die we niet kunnen helen...

'Moeten erkennen dat wij aan het eind van ons Latijn zijn en niet meer weten hoe het verder moet, doet ongelooflijk veel pijn. We staan samen voor brokken die we niet kunnen helen, en toch ervaren we dat ons samenzijn op zich troost brengt. wij zijn onder elkaar en hoeven niets, ook onze tranen niet, te verbergen. Wat ons ook troost, is het weten, dat er Iemand is, die groter is dan wij. Wij mogen elkaar daaraan herinneren: er is een God, die alles ziet. Een God wiens armen niet te kort zijn om te redden. Wat ons rest is de vlucht naar Hem en de bede om zijn troost, bijstand en kracht.'*

Pinterest

* Citaat uit 'God is mijn Helper' van Noor van Haaften

´De liefde van God´ van Oswald Chambers

Alweer een boek gelezen. Het lijkt of ik niets anders doe. Maar het zijn allemaal maar dunne boekjes en zo heerlijk om na een drukke dag nog even wat in bed te lezen! Ik vind het jammer dat ze zo dun zijn, zou er nog veel meer van willen lezen. Ook dit boek stond weer vol bemoedigende woorden.

Ik laat jullie graag een beetje meelezen:

'Woorden en emoties gaan voorbij. Hoe kostbaar hun invloed tijdelijk ook mag zijn. Wanneer de saaie momenten komen en de geest iets nodig heeft dat zekerder en betrouwbaarder is, denk dan aan meer dan aan de herinnering van emoties en opwekkende gevoelens, overdenk dan deze openbaring - het eeuwige feit dat God liefde is, en niet maar alleen dat God liefheeft. God en liefde zijn synoniemen. Liefde is geen eigenschap van God, maar het is God. Alles wat God is, is liefde. Als je idee van liefde niet overeenkomt met rechtvaardigheid, oordeel, reinheid en heiligheid, dan is je idee van liefde onjuist. Het is niet de liefde die je in je hoofd hebt, maar een vage oneindige dwaasheid, niets dan tranen, zachtheid en een oneindige zwakheid.' 

'De wilde, wilde troosteloosheid van zonde, ongehoorzaamheid, trots en egoïsme deed haar entree en sloeg een diepe kloof tussen God en Zijn kinderen. Maar, zoals steeds, de liefde vond een weg; God kwam bij ons en voor ons.Wij zeggen vandaag met gereinigde harten, trillende lippen, glanzende ogen, weer met diepe en sterke liefde in onze harten, opnieuw met diepe aanbidding: God is liefde. Als God zo'n glorieuze liefde ten toon spreidt in zijn natuur, wat zullen we dan zeggen van de heerlijkheid van de uitdeling van Zijn genade? Het is zeer waarschijnlijk dat God op deze aarde gewandeld zou hebben wanneer de zonde haar entree nooit in de wereld gemaakt zou hebben, maar de zonde weerhield Hem er niet van om genadig te wandelen en zich te openbaren in gemeenschap met mensen. Nee, Hij kwam toch. Maar de mensen waren zo verblind door hun zonden dat ze Hem niet zagen, ze kenden Hem niet, terwijl Hij door het harde gezicht van de zonde een weg terug hakte naar hemelse stranden.'

 

'We zullen ontdekken dat de sfeer waarin God ons brengt niet bedoeld is om ons iets te leren, maar om iets van ons te maken.' 

'De manier waarop Gods leven zichtbaar wordt in vreugde is in een vrede die geen behoefte heeft aan waardering. Wanneer iemand een boodschap doorgeeft waarvan hij weet dat het Gods boodschap is, wordt het bewijs van het vervullen van zijn geschapen doel direct gegeven. De vrede van God neemt zijn intrek en de man maakt zich niet meer druk om complimenten of kritiek van wie dan ook. Dat is de vreugde van het leven van God. Het is een onvernietigbaar leven, dat nooit zonder vreugde is. 

 

'Jezus Christus is de vleesgeworden liefde van God. De liefde van God moet niet gezocht worden in rechtvaardigheid, recht, waarheid en reinheid. De liefde van God is Jezus Christus.' 

 

'Laat je niet ontmoedigen' van David Wilkerson

Zomaar om dat het een beetje anders liep dan ik dacht, kreeg ik dit boekje in handen. Ik besloot het maar te lezen, de titel sprak me wel aan.

Het is een heel fijn boekje om te lezen, het moedigt je enorm aan om op God te blijven vertrouwen en alles van Hem te blijven verwachten. Het begint eigenlijk met een nadrukkelijke aanmoediging om als vrouw of man je geluk niet te laten afhangen van je partner of van je kinderen, maar om je geluk en je vreugde alleen in God te vinden. Alleen als je daarin (en in alles!) volkomen afhankelijk bent van God, kun je aan gezonde relaties werken.

Een paar citaten:

'Wat een bevrijding als je geloof alleen op Jezus is gericht en niet op de resultaten!'

'Onze sterfelijke lichamen zijn als een eierschaal. Die schaal dient slechts om de steeds groeiende, steeds vernieuwende levenskracht te huisvesten. De schaal is onbelangrijk vergeleken bij het eeuwig leven dat het bevat. Iedere ware christen zit vol eeuwig leven, als een voortdurend groeiend zaad in een sterfelijk lichaam. Er is een steeds groeiend, zich ontwikkelend proces. Eens zal het uitbreken uit de schaal, om een nieuwe levensvorm te vinden. Dit glorieuze leven van God van binnen oefent een druk op de schaal uit en op het moment dat het opstandingsleven volwassen is geworden, breekt de schaal open. De tijdelijke banden zijn verbroken en als een pasgeboren kuiken wordt de ziel bevrijd uit de eierschaal - van de gevangenis. Prijst de Heer! De dood is slechts het breken van die uiterlijke schaal. Op het moment waarop de Heer zegt dat die schaal zijn doel heeft bereikt, komt er een plotselinge stroom van eeuwig leven in de ziel en God opent de schaal, zodat de nieuwe schepping tot volle ontplooiing komt. Zoals het leven zelf de schaal verlaat, nadat het zijn doel heeft vervuld, zo moeten Gods kinderen hun oude vergankelijke lichamen verlaten. Lichamen die uit het stof voortkwamen, keren weer tot stof. Wie denkt er nu aan om een pasgeboren kuikentje terug te duwen in de gebroken schaal?'

De inhoud van het boekje doet me eigenlijk denken aan een lied dat we vaak in de kerk zingen:

'Bij U schuil ik' van C.H. Spurgeon

'Een aantal maanden geleden werd ik zozeer gekweld door de pijn, dat ik het niet meer kon verdragen, zonder het uit te schreeuwen. Ik verzocht iedereen weg te gaan en mij alleen te laten. Tot God kon ik niet anders meer uitbrengen dan alleen dit: ´U bent mijn Vader en ik ben Uw kind, en U als een Vader bent liefderijk en vol van genade. Ik zou het niet kunnen verdragen om mijn kind zo te zien lijden zoals U mij nu laat lijden. Ik zou doen wat ik zou kunnen om hem te helpen, ik zou mijn armen onder hem houden om hem te dragen. Is het Uw wil om Uw aangezicht voor mij te verbergen, mijn Vader? Wilt U nog steeds Uw zware hand op mij leggen en mij niet een teken geven van Uw bescherming?' Ik sprak tot de Heere, zoals Luther zou hebben gedaan, en ik pleitte heel ernstig op Zijn Vaderschap. 'Gelijk zich een vader ontfermt over de kinderen, ontfermt Zich de Heere over die Hem vrezen.' Als Hij een Vader is, laat Hij dan zien dat Hij een Vader is - op deze wijze pleitte ik, en ik waagde het erop te zeggen tot hen die terugkwamen om voor mij te zorgen: 'Ik zal vanaf dit moment niet meer zo'n pijn hebben, omdat God mijn gebed verhoord heeft.' Ik dank God voor deze zeer smartelijke ervaring, maar ook dat die folterende pijn niet meer is teruggekeerd. Het geloof heeft gezegevierd door zich vast te klampen aan de God zoals Hij Zichzelf heeft geopenbaard.'

Ik heb een klein boekje in mijn handen. Een boekje van Spurgeon, ook wel de 'prins der predikers' genoemd. Het heet: 'Bij U schuil ik'. Ik ben verrast als ik in het voorwoord deze boven- en onderstaande citaten lees.

Voor zijn 35ste openbaarden zich de eerste reumatische klachten en in toenemende mate kreeg hij aanvallen van hevige pijn. Er werden maatregelen genomen om Spurgeons taak te verlichten. (...) Deze hulp kon echter niet voorkomen dat Spurgeon een lichamelijke en psychische inzinking kreeg. Dat gebeurde in 1879. Hij werd gedwongen vijf maanden rust te nemen en kon voor een tijd niet meer preken. 

Wat zou het menselijk gezien begrijpelijk geweest zijn als Spurgeon helemaal gestopt was met preken. Maar juist door zijn eigen ervaring met het lijden, kon hij als geen ander mensen troosten en bemoedigen tot ver na zijn dood. Het is weer hetzelfde prachtige principe als bij Ruth, waar ik een poosje terug over blogde. Ook Spurgeon vond genade in de ogen van God, niet omdat hij zo'n geweldig prediker was en zo'n doorzetter ondanks de pijn die hij leed. Maar omdat hij met al zijn pijn en gebrokenheid schuilde bij God. Dát was de plek waar God hem genade, ondersteuning, troost, bemoediging en Vaderlijke liefde, zorg en aandacht gaf, die hij door mocht geven aan velen.

´Onder Gods vleugels´ van John Piper

Wat een mooi, bemoedigend boekje is dit! 

De kern van het boekje zit ook al in de titel: Het schuilen onder Gods vleugels. 

Ruth, de moabitische vond genade in de ogen van Boaz en in de ogen van God. Niet omdat ze zo'n geweldige vrouw was en omdat ze zo goed en trouw voor haar schoonmoeder zorgde. Maar omdat ze haar toevlucht zocht onder Gods vleugels. Daar vond ze genade, kracht, zegen en alles wat ze nodig had om de dingen te doen waarvoor wij haar bewonderen! 

Dat vind ik de mooiste les uit het hele boekje. 

Ik laat jullie meelezen met 3 citaten:

God is geen werkgever die op zoek is naar werknemers. Hij is een Arend Die op zoek is naar mensen die onder Zijn vleugels willen schuilen. Hij is op zoek naar mensen die bereid zijn om alles te verlaten wat hen zou kunnen weerhouden van een leven van liefde onder de vleugels van Jezus.

Als een middel om het doel te bereiken - en alles is een middel om Christus te verheerlijken - laat het boek Ruth Gods verborgen hand zien in de bittere ervaringen van Zijn volk. Dit boek laat ons niet alleen zien dat God de weg bereidt voor de komst van de Koning der Heerlijkheid, maar ook dat Hij dit op zo'n manier doet dat wij alles moeten leren dat donkere tijden in geen geval verspilde tijden zijn. Als je denkt dat Hij het verste bij je vandaan is of Zich zelfs tegen je heeft gekeerd, is Hij in feite bezig om, terwijl je Hem aankleeft, het fundament te leggen voor een nog grotere vreugde in je leven.

O bange christenen, houd moed,

Die zware wolkenluchten

bevatten voor u niets dan goed,

geen reden om te zuchten!

Neem de toevlucht onder Gods vleugels, ook als het lijkt dat u daar slechts duisternis wacht. Op Zijn tijd zal God u vanuit Zijn adelaarsnest een schitterende zonsopgang doen zien.

'Vreemdeling in het paradijs' van Henri Nouwen

'De grootste, best verborgen illusie is misschien wel geweest dat ik na zeven maanden trappistenleven een ander mens zou zijn, meer geïntegreerd, spiritueler, deugdzamer, meedogender, zachtmoediger, blijer, en met meer begrip. Ergens had ik verwacht dat mijn rusteloosheid in rust zou veranderen, mijn spanningen in een verstilde levenswijze en al mijn halfslachtigheid en twijfel in een volledig gericht-zijn op God.
Dat is allemaal niet gebeurd. Als ik me over mijn zeven maanden in het klooster de vraag zou stellen: 'Heeft het gewerkt, heb ik mijn problemen opgelost?', dan zou het antwoord eenvoudig zijn: 'Het heeft niet gewerkt, het heeft mijn problemen niet opgelost.' En ik weet dat een jaar, of twee jaar, of zelfs een heel leven als trappist ook niet 'gewerkt' zou hebben. Want een klooster wordt niet gebouwd om problemen op te lossen, maar om God midden in de problemen te loven.'

Aldus Henri Nouwen in het nawoord van zijn boek 'Vreemdeling in het paradijs', een dagboek van zijn verblijf van 7 maanden in een trappistenklooster. Henri Nouwen schrijft heel open en eenvoudig over zijn innerlijke strijd, worsteling en verlangens. Dat maakt dat dit boek zo fijn leest. Het is de tweede keer dat ik het uit heb gelezen. Ik denk dat het een iets minder bekend boek van hem is, daarom wil ik het je aanbevelen.
Nog een citaat:

'Toen ik nog heel jong was heeft mijn moeder mij een eenvoudig gebed geleerd: 'Alles voor U, lieve Jezus.' Dat is een eenvoudig gebed, maar het is erg moeilijk te verwezenlijken. Ik heb ontdekt dat mijn leven eigenlijk meer op het volgende gebed leek: 'Laten we delen, Jezus, een deel voor u en een deel voor mij.'  

 

LOVE

Één van de boeken die ik aan het lezen ben is ´A love that multiplies´.

Het is een inspirerend boek. Ik dacht dat ik al eens eerder had geblogd over het goede idee om eens een taart te bakken en dat naar het politiebureau te brengen of naar de brandweerkazerne als dank voor wat deze mensen doen in de wijk. Dat is er nog niet van gekomen, maar M heeft het idee wel meegenomen naar de tienerclub en die gaan binnenkort met een groepje van vier meiden drie taarten bakken en naar het politiebureau brengen. Zo zie je maar, dat je niet alle goede ideeën zelf hoeft uit te voeren! 

Vanochtend las ik een ook iets wat ik graag doorgeef. Het is de gewoonte van Michelle om op deze manier gastvrij te zijn en mensen uit te nodigen:

'If you're coming to see us, come anytime. 

If you're coming to see the house, please give us two weeks' notice.'

Ik ben al veel te lang bezig in dit boek en wil het in februari uitlezen, dan kan het weer naar de eigenares. 

Tot slot... ik bladerde door de rest van dit boek, om te kijken of ik het echt nog uit zou gaan lezen of het alvast terug zou geven. Maar ik kwam toch nog mooie dingen tegen. Zoals dit gedicht. Ik weet niet van wie het oorspronkelijk is, maar het staat op blz 219 van dit boek. De ultieme oorspronkelijke versie komt natuurlijk uit 1 Cor. 13. Ik denk dat ik het uitprint en ergens op ga hangen. 

Love

If I live in a house of spotless beauty with everything in its place,

but have not love - I am a housekeeper, not a homemaker.

If I have time for waxing, polishing, and decorative achievements,

but have not love - my children learn of cleanliness, not godliness.

love leaves the dust in search of a child's laugh.

Love smiles at the tiny fingerprints on a newly cleaned window.

Love wipes away the tears before it wipes up the spilled milk.

Love picks up the child before it picks up the toys.

Love is present through trials.

Love reprimands, reproves, and is responsive.

As a mother there is much I must teach my child,

but the greatest of all is... LOVE

Het gebed om een zakdoek

Prachtige foto op Pinterest

Elke avond is er in een van de vele kerken die onze wijk rijk is drie kwartier tijd voor gebed. Wel erg kort, maar het is maar een richtlijn, het mag ook langer. Gisteren stapte ik het gebouw binnen van een spaan sprekende gemeente. We hebben er jaren tegenover gewoond, maar was er nog nooit binnen geweest. Het was een fijn uur, ik voelde me er thuis en keek nieuwsgierig naar m'n nieuw gevonden broeders en zusters. Veel gezongen en er werd hartstochtelijk gebeden voor een opwekking in onze stad, land, wereld. Ik was er erg blij mee. Er word al zo lang gebeden voor de mensen die Jezus nog niet kennen. Zou God dan al die gebeden maar zomaar naast zich neer leggen en er niks mee doen? Dat kan ik me niet voorstellen. 

Vanochtend las ik een mooi stukje uit een boekje van Corrie ten Boom, ook over gebed:

'Ik vertel altijd graag van een ervaring die ik heb gehad toen ik een gevangene was. Ik was verkouden en had geen zakdoek. Ik vertelde het aan mijn zuster Betsie, en die zei: "Bid dan om een zakdoek". Ik begon te lachen. Betsie bad: "Vader, ik bid U in Jezus' naam dat U Corrie een zakdoek geeft, want ze is verkouden." Even later hoorde ik mijn naam roepen. Ik ging naar het venster, waar ik een vriendin van me zag, die ook een gevangene was en in het hospitaal werkte. "Hier", zei ze, "pak aan, ik breng je een cadeautje." Ik opende het pakje en het was een zakdoek! "Hoe wist je dat ik een zakdoek nodig had? Wist je dat ik verkouden was?" "Nee", zei ze, "ik naaide zakdoeken van een oud stuk laken, en toen was er een stem in mijn hart die zei, "Breng een zakdoek naar Corrie ten Boom".

Kunt u begrijpen, wat op zo'n ogenblik een dakdoekje me zei? Dat zakdoekje, gemaakt van een oud stuk laken, was een boodschap uit de hemel  voor mij. Het vertelde me dat er een hemelse Vader is, die het hoort als er op de kleine planeet aarde een van Zijn kinderen bidt om een onmogelijk klein ding: een zakdoek. En die hemelse Vader zegt tegen een van Zijn andere kinderen, "Breng een zakdoek aan Corrie ten Boom". Is dat niet heerlijk? Dat is iets van wat Paulus noemde 'de dwaasheid Gods', die zoveel wijzer is dan de wijsheid van de mensen.

Verhoort God al onze gebeden? Wel dikwijls, maar niet altijd. Waarom? Omdat Hij weet wat wij niet weten. Hij weet alles. Als we in de hemel komen zullen we God danken voor alle verhoorde gebeden en Hem misschien nog meer danken voor alle onverhoorde gebeden. Want dan zien we alles vanuit Gods gezichtshoek. Dan zullen we zien dat God nooit fouten maakte. 

Mogelijkheden

Een mooi citaat:

'Een poosje geleden kreeg ik een brief van een man, waarin hij mij in niet mis te verstane bewoordingen vertelde dat ik er maar eens een poosje tussenuit moest om met God alleen te kunnen zijn. Hij was bang dat ik overspannen zou raken als ik dat niet zou doen. En toen ik mijn huisarts vertelde dat ik zo moe was, zei ze dat ik depressief was en gaf ze me een recept voor een antidepressivum. Maar ik weet het niet. Alles wat ik meemaak, zelfs het in de put zitten, zie ik als een mogelijkheid om God beter te leren kennen, niet als een probleem dat met een geestelijke retraite of een pil moet worden opgelost.' (Larry Crabb in  'Recht uit je ziel')

Wat een uitdaging klinkt hier doorheen! Een die het waard is ook. We lijken God niet nodig te hebben, omdat overal wel een (surrogaat)oplossing voor te vinden is. Ondertussen lopen we de kans mis, om onze Schepper beter te leren kennen. Zonde! Tot in de diepste betekenis van het woord.

Zelf kan ik er ook wat van. Daarom ben ik blij met wat ik las. Niet denken in termen van 'problemen die (liefst zo snel mogelijk) opgelost moeten worden, maar in termen van 'mogelijkheden om God beter te leren kennen'.
Zo wil ik graag aan een nieuw jaar beginnen.

Zomaar een krabbel

Morgen hebben we 22 jaar verkering! We waren allebei 16 jaar. 

Wat hebben we veel van God ontvangen door mooie en moeilijke tijden heen.

Elk jaar proberen we dat op de één of andere manier wel te vieren. 

Morgen ook, 

we hebben er zin in. 

En de kids ook!

Nog een citaat:

'Mijn vader vertelde mij eens dat hij dankbaar was voor de mogelijkheid om Gods Woord te geloven terwijl niets van wat hij voelde of zag hem steunde in dat geloof. Hij had na een openhart-operatie net een lijdensweg van tien dagen achter de rug.
Onderweg van het ziekenhuis naar huis zei hij: 'Er zijn op die afschuwelijke dagen heel wat goede vrienden op bezoek geweest, maar God heb ik niet gezien. Degene die ik het meest nodig had, kwam niet opdagen. Toen ik daar in dat ziekenhuisbed lag, heb ik zelfs niet één keer gevoeld dat Hij bij mij was.'
En toen hoorde ik hoe zijn stem stokte:
'Te bedenken dat Hij erop vertrouwde dat ik in Zijn aanwezigheid zou geloven gewoon omdat Hij gezegd heeft er te zullen zijn, zonder me enig ander bewijs te hoeven geven - ik ben toch zo dankbaar!' '(Recht uit je ziel' van Larry Crabb)

Vrede waar geen Vrede heerst

In de bieb heb ik een prachtig klein boekje gevonden. Het heet ´Omdat U bent...´

Zo is de titel van het eerste hoofdstuk: 'Omdat U bent, mag ik er zijn!' 

Een paar citaten, het eerste is uit het hoofdstuk:

 'Omdat U mijn vreugde bent, heb ik alle reden tot blijdschap'.

Wat zegt Jezus? 'Indien iemand achter Mij wil komen, die verloochene zichzelf en neme zijn kruis op en volge Mij. Want ieder, die zijn leven zal willen behouden, die zal het verliezen; maar ieder, die zijn leven verloren heeft om Mijnentwil, die zal het vinden. Want wat zou het een mens baten, als hij de gehele wereld won, maar schade leed aan zijn ziel? Of wat zal een mens geven in ruil van zijn leven?' (Mat. 16: 24-26)

Dit lijkt wel geluk op zijn kop. Een taal die helemaal niet past in ons denken. Toch zit hierin het geheim, om dwars door alle omstandigheden heen de blijdschap vast te kunnen houden, namelijk dicht bij Jezus blijven, Hem blijven volgen, ook als het ons iets kost. Dan hebben we de belofte, dat deze blijdschap ons nooit afgenomen kan worden, want Jezus heeft beloofd, dat Hij ons niet alleen zal laten. (Joh. 16: 22)

Pinterest

Een tweede citaat komt uit het hoofdstuk

'Omdat U mijn vrede bent, kan ik gerust zijn.'

God deelt zo graag zijn gaven uit. Het ligt aan ons of we ze willen aanpakken. Vaak kiezen we liever zelf onze cadeautjes uit. Zo willen we allemaal graag in vrede leven, dus kiezen we voor een woonwijk, waar het rustig is. We sturen onze kinderen naar een school, waar weinig problemen zijn en we bouwen ons eigen veilige nestje thuis. Maar hoe leren dan de mensen, die Christus nog nooit hebben ontmoet, zijn vrede kennen? Jezus Zelf kwam van de volmaakte hemel naar een zondige, donkere aarde. Hij geeft ons juist Zijn vrede om Hem te kunnen volgen naar plaatsen waar Zijn vrede nog niet heerst. Als Hij mijn Vrede is, dan kan ik met een gerust hart alles opgeven wat 'zeker' lijkt, om achter Hem aan te gaan. Dan zullen anderen ook gaan zien, dat Hij te vertrouwen is. Deze vrede hebben we nodig in een tijd waarin steeds meer zekerheden wegvallen. In paniek rennen velen in hun onwetendheid naar allerlei bronnen die er prachtig uitzien aan de buitenkant. Het enige wat ze daar uiteindelijk vinden, is een lichamelijke of geestelijke dood. Jezus zei: 'Mijn vrede geef ik jou, mijn vrede laat ik jou'. Laat niemand je van die vrede beroven. 

Pinterest

Het zijn vooral de dik gedrukte zinnen die me heel erg aanspreken. Het is niet echt een 'veilige buurt' waar we wonen en er gebeurt best wel eens wat. De laatste tijd vragen mensen me, of ik me wel veilig voel en of het wel te doen is om onze kinderen hier op te voeden. Dit stukje geeft me precies het antwoord in de mond, wat ik tot nu toe nog niet zo goed wist te formuleren.
Ik ben weer helemaal teVREDEn met ons plekje!

Pinterest

'U bent altijd bij mij' van Aukje en Wilkin van de Kamp

Dit boek stond al een paar weken in de boekenkast. Ik wilde eerst een paar andere boeken uit hebben, voordat ik met een nieuwe begon. En daarbij, op het moment dat ik er aan zou beginnen, zou het moment met rasse schreden dichterbij komen dat ik op de laatste bladzijde terecht zou komen. En dat is precies wat ik niet wilde.

Elk hoofdstuk is gewoon heel mooi, ik schreef een poosje terug over 'het leplam', dat had ik uit een beschrijving van dit boek, toen ik dat had gelezen, wilde ik het graag helemaal lezen en heb ik het voor m'n verjaardagsgeld gekocht. De verhalen over hoe een goede herder met zijn schapen omgaat zijn ontroerend, en dat is het beeld dat David schetst over hoe God met ons om gaat! 

Ook het hele proces wat Aukje beschrijft over de periode dat zij borstkanker had, sluit daar heel mooi op aan en laat zien dat God een Goede Herder is, die altijd bij ons is!

Pinterest

Er is toch wel een hoofdstuk dat er voor mij uitspringt. Het citaat wat ik overneem is eigenlijk niet genoeg, want de bedoeling van dat 'dal van diepe duisternis' maakt het nog veel mooier.

'Sommige mensen denken nog steeds dat God Zijn best moet doen om ons te beschermen tegen gevaren, ziekten, lijden en een vroege dood. Zij zijn God gaan zien als iemand die er is om hun leven gelukkig en aangenaam te maken. Zij vergeten echter dat wij in de 'tussentijd' leven: de tijd tussen de hemelvaart en de wederkomst van Jezus. In deze 'tussentijd' heeft Jezus ons opgedragen om het Evangelie tot aan de uiteinden van de wereld te verkondigen. Jezus heeft niet gezegd dat ons in de 'tussentijd' niets zal overkomen. Hij beloofde: 'Houd dit voor ogen: Ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld' (Mat. 28: 20)
(...)
In de 'tussentijd' houden we ons vast aan deze en andere beloften uit het Woord van God. In de 'tussentijd' zullen we 'de krachten van de toekomende eeuw smaken' (Hebr. 6: 5 NBG). Bovennatuurlijke genezing, bevrijding, tekenen en wonderen zullen de gelovigen volgen in de Naam van Jezus. Door de Heilige Geest mogen we hier nu al iets van proeven. Het is een heerlijke voorsmaak voor wat ons te wachten staat als Jezus terugkomt. Het betekent echter niet dat het leven van Gods kinderen in de 'tussentijd' zonder gevaar, ziekte of lijden is. Tot Jezus terugkomt leven we in een gebroken wereld die de liefde en nabijheid van de Goede Herder hard nodig heeft.'

'Onderweg met Jozua' van Henk Stoorvogel

Dit mooie boekje vond ik in de bieb. Er staan hele praktische lessen in. Bijv. over hoe je een lang, gelukkig en gezond leven kunt hebben! Daar zijn wel 9 regels voor:

1. Doe aan natuurlijke beweging, niks geen dure sportschool of trainen voor een marathon, maar veel wandelen, veel huishoudelijke klussen en lekker in de tuin werken.

2. Doelgericht leven. Een reden om je bed uit te komen, het kan zomaar 7 jaar aan je levensverwachting toevoegen.

3. De pauzeknop dagelijks indrukken. Meditatie, gebed en dutjes doen wonderen!

4. De 80%-regel bij voedselinname. Eet tot je voor 80% verzadigd bent. Juist de laatste 20 % maken je dik en vadsig!

5. Laten bonen, linzen, sojabonen, tuinbonen en zwarte bonen de basis vormen voor je dieet. Eet vlees gemiddels vijf keer per maand in kleine hoeveelheden.

6. Wijn. De oudsten van onze planeet drinken vrijwel dagelijks één glas wijn, het liefst met vrienden.

7. Geloof.

8. Investeer veel in familierelaties en in goede vriendschappen, laat trouw hoog in het vaandel staan!

9. Goede gewoonten zijn ook besmettelijk. Leef in een kleine sociale gemeenschap die gezond gedrag stimuleren.

Pinterest

Deze regels zijn naar aanleiding van een onderzoek in de 'blue zones' op deze aarde. Gebieden waar mensen een lang, gezond en gelukkig leven hebben.

Doe er je voordeel mee!

Gisterenavond las ik nog een hoofdstukje en viel bemoedigd in slaap met nog één zinnetje in mijn hoofd:

'God beproefd je geloof, niet je gaven!'

Jozua krijgt de opdracht om rondjes te lopen om Jericho. Jozua, een generaal, hij wil vechten, hij wil een strategie uitstippelen, orders geven en overwinningen behalen. Maar Gods plan doet geen beroep op Jozua's vaardigheden, daagt hem niet uit op zijn ervaring of kwaliteiten en biedt hem geen perspectief op een eervolle triomf.

Maar: niets van dat alles maakt Jozua iets uit! Jozua wil gehoorzamen. God vraagt Jozua's vertrouwen en gaat voorbij aan zijn vaardigheden. Jozua was niet uit op eigen ambitie of gewin. Jozua wilde God!

Pinterest

Er staat nog veel meer, wat ik zou willen delen, soms wil ik hele hoofdstukken en boeken overtypen, maar dat kan niet. Ik sluit af met het hartelijk aanbevelen van dit boekje. Als je het ergens ziet of tegenkomt, leen het of koop het! Aan het eind van elk hoofdstukje staat een vraag en een gebed.

Vooruit, nog één citaat:

'God staat niet aan onze kant, noch aan de kant van onze tegenstander. De vraag is verkeerd ingestoken. Het gaat er niet om aan wiens kant God staat, het gaat erom of wij aan Gods kant staan. God laat zich niet in onze oorlogen of strijdvragen meesleuren. Hij verlaagt zich niet tot ons gekonkel. Hij wil ons opheffen tot Zijn strijdtoneel. En daar draait het niet om de kracht van legers en de aantallen manschappen, noch om de hoeveelheden geld of de menselijke mogelijkheden. Wanneer wij aansluiten bij God, is onze bereidheid tot onvoorwaardelijke overgave aan Zijn wil het enige dat telt.'

Pinterest

Nog één stukje

Wat kun je door het lezen van alles en nog wat bemoedigd worden! Ik wil graag het een en ander met jullie delen, in de hoop dat het je ook bemoedigen zal.

Het eerste stukje las ik in een artikel in het blad 'Vrij-zijn', je kunt het hier gratis aanvragen.
Het is een stukje uit een nieuw boek van Aukje en Wilkin v.d. Kamp: 'U bent altijd bij mij'.

'De herder weet dat er lammetjes zullen sterven bij de geboorte. Maar ook sommige moederschapen sterven als zij hun jong ter wereld brengen. Zonder adoptiemoeder zal een moederloos lam het niet redden. Daarom legt de schaapherder zo'n lammetje bij een moederschaap dat net zelf haar eigen jong verloren heeft. Zo'n lammetje wordt een 'leplam' genoemd. Er is echter een probleem: geen enkel moederschaap zal een leplam - dat niet van haarzelf is - accepteren. Daarom vilt de schaapherder het gestorven lam van het moederschaap en hult het leplam in de huid van het dode lam om het bij de adoptiemoeder te plaatsen. Als het moederschaap de huid van het lam dat zij ter wereld bracht ruikt, zal zij het leplam aannemen, voeden en grootbrengen als haar eigen.
Misschien had Paulus zo'n moederschaap voor ogen toen hij zei dat je, als jij in Christus gedoopt bent, je met Christus bekleed hebt en dat God jou in Christus heeft aangenomen als Zijn geliefde kind (Galaten 3:27). Bekleed met het Lam kijkt God nu met ogen vol van liefde naar jou. Hij heeft jou in Zijn armen geborgen. Hij heeft onverdeelde aandacht voor jou. Hij hoort je stem en luistert naar jou. Jij bent Zijn prachtigste kind. Laat de liefde van de Goede Herder je angst wegnemen, zodat je rust vindt in het offer dat Hij bracht.'

 

In hetzelfde blad staat een korte beschrijving van een cd die je hier kunt bestellen met een preek. Er staat bij:

'Als het leven een groot schaakspel is en je het gevoel hebt dat de omstandigheden of zelfs de tegenstander je schaakmat heeft gezet, dan laat Wilkin je zien dat je nooit moet opgeven omdat de Koning altijd nog een zet kan doen! Een inspirerende boodschap die je het onmogelijke van de Koning der koningen zal doen verwachten.'

 

'De Koning kan nog een zet doen!' Over dit ene zinnetje kan ik heerlijk lang nadenken. Nooit zal in een schaakspel de koning nog een zet doen als je schaakmat bent. Maar Koning Jezus deed het wel!

Nog één stukje van Henri Nouwen, uit zijn boek 'Binnen geroepen'. Wat heb ik vaak gedacht: 'oh, ik ben weer hélemaal terug bij af'. In de loop der jaren heb ik geleerd dat dat niet waar is en je na een terugslag, altijd weer verder kunt gaan waar je was gebleven. Mooi om dat dan in dit stukje bevestigd te zien.

'Wanhoop niet, wanneer plotseling alles uit je handen lijkt te vallen wat je dacht te hebben gewonnen. Genezing is niet een rechte weg. Wees voorbereid op inzinkingen en terugslagen. Zeg niet tegen jezelf: 'Nu is alles verloren. Ik moet helemaal opnieuw beginnen.' Dat is niet waar. Wat je gewonnen had, blijft gewonnen.
Soms komen vele kleine dingen bij elkaar en verlies je een ogenblik grond onder je voeten. Vermoeidheid, een opmerking die koel aandoet, het onvermogen van iemand om jou goed te verstaan, vergeetachtigheid van iemand die dat niet kwaad bedoelde, maar het voelt aan als een afwijzing - als al die kleine dingen bij elkaar komen, kunnen ze jou het gevoel geven dat je weer helemaal terug bij af bent. Probeer het je eerder voor te stellen alsof je even langs de kant van de weg terechtgekomen bent. Als je de weg weer opzoekt, kom je terug op het punt waar je hem verlaten hebt, niet waar je begon.
Het is belangrijk niet lang stil te staan bij die kleine momenten waarop je voortgang even onderbroken wordt. Probeer terug te keren naar die stevige vaste plek in je, meteen. Anders gaan deze momenten verbindingen aan met andere momenten, en worden ze sterk genoeg om je ver van de weg af te sleuren. Probeer alert te blijven op ogenschijnlijk onschuldige dingen die je afleiden. Het is makkelijker om naar de weg terug te keren vanaf de berm, dan wanneer je weggezogen bent in een moeras daar in de buurt.
Wat er ook gebeurt, blijf erop vertrouwen dat God bij je is, en dat God je reisgenoten heeft gegeven. Keer steeds terug op de weg die naar vrijheid leidt.'

 

'Verblijven in God' van Jean Lafrance

Het is weer tijd om iets over een boek te schrijven dat ik gelezen heb. Er zijn er inmiddels al wel wat bijgekomen in de lijst hier links, maar heb niet over elk boek iets te schrijven.

Op dit moment lees ik de laatste bladzijden van 'Verblijven in God' van Jean Lafrance. 

Het gaat met name over gebed en overgave aan God. 

Een paar citaten:

'De volharding bestaat niet uit net doen alsof er geen gebreken of perioden van ontrouw zijn, hoewel de volharding wel de neiging heeft om die te weerstaan. De volharding bestaat voornamelijk uit het onvermoeibaar volgen van de weg, wat er ook gebeurt, na ieder onweer of na elke periode van onverschilligheid. Het is het geduld van een spin die telkens opnieuw haar web weeft nadat het vernield is. Het is een verborgen vasthoudendheid, innig en soepel, het tegendeel van koppigheid, starheid of enthousiasme. Het is een diep nederige deugd, en de nederigheid is van haar kant diep volhardend, ze raakt nooit ontmoedigd. Het is altijd de hoogmoed die ontmoedigd raakt, alleen de hoogmoed.'

'Als ons leven ingewikkeld is - denken we - dan komt dat omdat de wereld waarin we leven ingewikkeld is door de media, het levenstempo en de snelle communicatiemiddelen. We verlangen naar een leven in stilte, op het platteland, zonder activiteiten. Maar we moeten toegeven dat we ook tijdens onze vakantie nog altijd niet meer eenheid aanbrengen in ons leven, want we nemen ons drukke en versnipperde leven gewoon met ons mee.'

Dat is wat ik in dit soort boeken mooi vind en aantrekkelijk. Het leven vanuit de vrede met God, vanuit de Rust. En dat zegt dan niets over wat we allemaal wel of niet te doen hebben, dat zegt vooral iets over de houding en de gerichtheid van ons hart. Dan is onze reaktie niet meer op wat er om ons heen gebeurt of op ons af komt, maar dan reageren we van binnenuit. Misschien klinkt het wat vaag, maar er zit een groot verschil tussen die twee.

Een ander citaat dat me ook erg aansprak:

'We moeten aanvaarden dat God ons veel meer liefheeft dan we denken. (...) Wanneer je begrepen hebt dat God je liefheeft, dan hoef je nog maar één ding te doen: je aan de Liefde aanbieden opdat zij met je kan doen wat ze wil.'

Zo vaak ben ik gericht op het liefhebben van God, dat ik er soms aan voorbij ga dat God mij toch echt eerst heeft lief gehad, en dat ik die liefde dagelijks mag ontvangen. Waaruit blijkt de liefde van God voor mij, hoe ontvang ik die liefde? Hoe laat ik, bij wijze van spreken, mijn voeten door Hem wassen? Dat zijn de vragen die me dan bezig houden... en die mijn liefde voor Hem doen groeien!

´Leven zonder beperkingen´ van Nick Vujicic

Op youtube had ik al wel filmpjes gezien van deze Nick. Zijn leven is een prachtig getuigenis, van waar een mens toe in staat is mét beperkingen, maar mét God! Het boek is inspirerend en uitdagend. 

Het gaat heel erg over het najagen van je dromen, succes en geluk en de nadruk ligt op dat je niet maar stil moet afwachten tot het naar je toekomt. Meestal staat me dat erg tegen, maar blijkbaar maakt het ook verschil wie dit zegt. Daarbij komt, dat een ´afwachtend type´ als ik ben, zulke aansporingen wel eens nodig heeft. De humor en zelfspot maken het prettig leesbaar en helpen je ook om je eigen 'beperkingen' te relativeren.

Eigenlijk is het één grote uitdaging om het leven te léven! Doe maar eens gek en laat anderen je maar belachelijk vinden. Een specifieke oproep om een ´ridicuul leven´ te leiden vindt je in hoofdstuk 11.

Ik citeer:

Met mijn 'ridicule regels' moedig ik je aan op twee fronten tegelijk lol te trappen.

Nummer één -  het 'ridicule risico': Negeer alle mensen die twijfelen en 'nee' zeggen, verander je leven en leef je droom. Sommige mensen zullen zeggen dat je gek bent. Je zou tegen hen moeten zeggen: Hoezo, natuurlijk ben ik dat! Doen wat je het liefste doet, mag gek lijken voor mensen die niet jouw visie of passie delen. Maar je moet je door hun spot en hoon niet van je droom laten afhouden. Integendeel, doe iets met de kritiek en op naar de top!

Nummer twee - 'onwijs veel plezier': Neem de tijd om van je leven te genieten en plezier te hebben met de mensen van wie je houdt. Lach, heb lief, heb onwijs veel plezier en laat anderen delen in de vreugde. Ben je ervan overtuigd dat het leven een serieuze aangelegenheid is, wat moet de dood dan wel niet zijn! Wees in jouw gezegende leven serieus als dat nodig is, maar benut ook zo vaak mogelijk de gelegenheid om plezier te maken.

Het is geen vanzelfsprekende weg die Nick zover brengt dat hij misschien wel meer dan anderen van het leven kan genieten. Een kindertijd waarin hij gepest werd, zelfmoord probeerde te plegen en tijden van depressie gingen eraan vooraf. Tot langzaam maar zeker tot hem doordringt dat God zijn leven wil gebruiken, door hem heen wil werken om wereldwijd mensen te bemoedigen. En dat heeft Hij mij ook door dit boek.