Terechtgewezen en uitgedaagd!

Allereerst wil ik dit boek echt aanbevelen. Het is zo bijzonder! Hoe schrijnend het is, toch weet de schrijver door een gezonde dosis zelfspot er iets in te leggen, wat een lach op je gezicht brengt.

Nik en Ruth voelen zich geroepen om een werk onder de Somaliërs op te zetten en ze begrijpen natuurlijk best dat de Somaliërs niet erg open zullen staan voor het Evangelie.

Toen hij dat zei tegen een belangrijke zendeling, die hij te spreken kreeg, sprong deze zo snel uit zijn stoel dat al zijn papieren door de kamer vlogen. Hij zei:

Hoe durf jij te zeggen dat de Somaliërs niet open zullen staan voor het Evangelie, terwijl ze dat Evangelie nog nooit gehoord hebben en geen kans hebben gehad erop te reageren!'

Nik en Ruth voelden zich terechtgewezen... en uitgedaagd!

Zelf betrap ik me er ook wel op dat ik denk dat mensen die ik tegenkom helemaal niet zitten te wachten op het Evangelie. En als ik dit lees voel ik me zeker wel terecht gewezen.
Maar uitgedaagd...?!

Amper durf ik mijn licht te laten schijnen,
houd ik het liever voor mezelf.
Genietend van geestelijke rijkdommen.
Zonder al te veel gevaar te lopen.
Maar langzaam maar zeker ontwaakt in mijn binnenste een verlangen.
Een verlangen om te delen.
Een verlangen om te vermenigvuldigen
Een verlangen om te troosten,
zoals ik zelf ben getroost.
Delen
Delen aan mijn naaste,
net zo behoeftig,
net zo armzalig,
net zo hunkerend als ik.

Aktie!

Mattheüs 28, dat was de roeping voor de schrijver, het was genoeg om te gaan.

Pinterest

'Ik heb Mattheüs 28 gelezen, waarin Jezus Zijn discipelen verteld dat ze eropuit moeten gaan. Daarom wil ik.'

'Misschien moet God jou vertellen waar jij naartoe moet. Maar het bevel dat je moet gaan is duidelijk. Daarover valt niet te onderhandelen. God heeft ons die opdracht duidelijk gegeven.'

Gaan dus!
Moeten we allemaal naar het buitenland, nu ons eigen land, onze eigen stad zendingsgebied is geworden?
Of betekent 'gaan': Aktie! Zet je gaven en talenten in voor de verbreiding van het Evangelie, hoe dan ook, waar dan ook.
Begin maar gewoon klein. Ik denk terug aan een gebedsavond nog niet zo lang geleden. Één zin is me bijgebleven:

Mission is not big.
Mission is really, really small!

Denk daarbij aan Mattheüs 10: 42:

En wie een van deze geringe mensen een beker koel water te drinken geeft alleen omdat het een leerling van Mij is, Ik verzeker jullie: die zal zeker beloond worden.' 

Pinterest

Deze blog is geschreven n.a.v. hfd 8 uit het boek 'Het dwaze van God' 

Laat me nu maar

Een moeder die haar baby bijna door het autoraampje duwt en zegt: 'Neem mijn baby! Mijn andere kinderen zijn al overleden, geef dit kind een kans!!'

Pinterest Somalische vrouw

Dat doet wat met mijn moederhart, het breekt!

Laat ik me maar ongemakkelijk voelen.

Laat me maar geschokt zijn.

Laat me maar iets proeven van de pijn en de wanhoop, 

het verdriet, de rouw die door de media  en de boeken op me af komen. 

Niet langer wil ik mijn hoofd er voor omdraaien,

Niet langer wil ik mijn kop ervoor in het zand steken.

Laat het me maar weten wat voor ellende er in deze wereld is.

Laat me maar meehuilen en hongeren en dorsten naar gerechtigheid.

Laat me maar mee hunkeren en het uitschreeuwen:

Kom Heer Jezus! Kom!

Ik wil deel uitmaken van het lichaam van Jezus Christus hier op aarde.

Ik wil me niet langer meer identificeren met het deel van de wereld 

waar mensen hun heil zoeken buiten God.

Laat mij nu  maar treuren, ik ken mijn Trooster!

Laat mij nu maar hongeren en dorsten, eens zal ik verzadigd zijn.

Laat me nu maar...

Eens zal ik Hem zien!

De stem van God

Dit vierde hoofdstuk beschrijft de duidelijke roeping van de schrijver. God vraagt hem of hij bereid is Hem te dienen. Nik geeft op dat moment zijn hele hart en leven aan God over mét daarbij de bereidheid om zijn toekomstdroom om dierenarts te worden, op te geven en start met een theologie-opleiding. Want dat was de enige interpretatie van 'God dienen'. Het stond gelijk aan 'dominee worden'.

Die bereidheid vind ik mooi. Als hij eenmaal theologie studeert, ontdekt hij de waarde van Gods Woord:

De Bijbel was Gods boek en als ik dat werkelijk vond, betekende het dat ik moest doen wat erin stond. 

Dit is iets waar ik in wil groeien. Ik lees graag Gods Woord, wil weten wát ik geloof en wil leren luisteren naar de stem van de Heilige Geest. Maar dan die éne cruciale stap, die je leven op z'n kop kan zetten, om tot actie over te gaan, om te doen wat er staat. Iemand zei eens dat dit het meest moeilijke is voor Christenen in het Westen, en ik geloof het zomaar!

Ik wil je bemoedigen, wanneer je dit leest, weet dan dat ik voor je gebeden heb bij het schrijven en plaatsen van deze blog. Gebeden om moed, om volharding, om kracht die stappen te zetten die God je duidelijk heeft laten zien. Laten we elkaar aanmoedigen tot liefde en goede daden voor de glorie van onze koning Jezus!

Dit alles in het besef dat Hij ons alles gegeven heeft waarvoor Hij ons roept!


In deze blog beschrijf ik iets wat me aanspreekt uit het 4de hoofdstuk van het boek 'Het dwaze van God' van Nik Ripken

Ik weet het echt niet!

Ik was nog maar een paar dagen in Somalië, maar ik had al ontzettend veel kwaad gezien. God leek hier totaal afwezig te zijn. Het land leek volledig afgescheiden van alles wat goed was. Dichter bij de hel hoopte ik nooit meer te komen.

Dat het leven voor veel mensen hier op aarde afschuwelijk is, dringt weer tot me door tijdens het lezen van het derde hoofdstuk uit het boek 'Het dwaze van God'. De schrijver is 3 weken in Somalië om te zien of en wat de hulpverleningsorganisaties voor hulp kunnen bieden. Zijn conclusie: 'Wie heeft hulp nodig? Iedereen! Wat hebben ze nodig? Alles!'

Wanneer de schrijver na 3 weken weer terug is bij zijn vrouw en kinderen, weer aan tafel kan schuiven en in bad kan, is het of hij in één dag van de hel naar de hemel is gegaan. Met alle tegenstrijdige gevoelens die daarbij horen.

Terwijl ik dit hoofdstuk lees, zit een deel van ons gezin voetbal te kijken en worden er in de keuken plakjes cake versierd met marsepijn. Zojuist las ik een blog over de situatie in Noord-Korea en ik denk aan mijn 'vrolijke 40-dagen-project in het huishouden-project'... De contrasten zijn afschuwelijk groot!

Het enige wat ik kan doen is bidden. En ook dat schiet er zo vaak bij in. Ik weet gewoon niet zo goed hoe ik hier mee om moet gaan. Ik weet het echt niet!

In deze blog beschrijf ik iets wat me aanspreekt uit het 3de hoofdstuk van het boek 'Het dwaze van God' van Nik Ripken

'slechts een verhaal'

Heb je dat ook weleens, de preek raakt je zó diep of het lied dat gezongen wordt dringt door tot op de bodem van je hart. Je zou het wel uit willen jubelen of misschien wel in huilen uit willen barsten... Je kijkt om je heen en er is niemand bij wie je hetzelfde ziet gebeuren.

In hfd. 2 van het boek 'Het dwaze van God', beschrijft de schrijver een dergelijke ervaring toen hij 11 jaar oud was. Het opgewonden gevoel dat hij had toen hij hoorde dat Jezus opstond uit de dood, verdween toen hij naar de mensen om hem heen keek en bedacht dat het voor hen 'nog slechts een verhaal was'. En hij sloeg het opstandingsverhaal op in de map 'interessante verhalen'.

Ik herken het en wil niet langer kijken naar de mensen om me heen op het moment dat God me aanraakt. God is een God die mensenharten weet te raken, precies op het goede moment, met precies de goede woorden of daden. Dit kan bij iedereen anders zijn, precies zoals het bij de unieke persoonlijkheid van die persoon past.

Pinterest

Koester het moment dat God je hart aanraakt, 

zoek naar mogelijke manieren om je vreugde en liefde te uiten 

en laat het een zegen voor anderen zijn!

In deze blog beschrijf ik iets wat me aanspreekt uit het 2de hoofdstuk van het boek 'Het dwaze van God' van Nik Ripken

"Het dwaze van God"

Sinds 2 mnd komen we om de andere week bij elkaar om te bidden voor vervolgde christenen. Hoewel deze broers en zussen me na aan het hart liggen, eisen het drukke gezinsleven en andere activiteiten en boeken me volledig op en ben ik er tussen twee gebedsavonden in, niet veel mee bezig.

Pinterest

Een nieuw boek ligt voor me: 

"Het dwaze van God."

Dit boek staat al een poosje in de kast. Ik wil het gaan lezen en er af en toe over bloggen. Ik weet nog niet of het kan, dat zie ik wel.

Het eerste hoofdstuk heb ik gelezen en in die paar bladzijden wordt je meegenomen naar Somalië, een land verscheurd door oorlog. 3 Europeanen wonen daar en runnen een weeshuis met het weinige dat er is.

"Nooit kwamen de kinderen buiten de muren van het weeshuis. Hun hele wereld was verkleind tot een compound, de binnenkant van het huis en de kleine binnenplaats. Het was een wereld zonder speelgoed. er waren maar een paar boeken, geen moderne apparatuur en geen meubelstukken. Maar ondanks deze primitieve condities had het contrast met de buitenwereld eromheen niet groter kunnen zijn. Buiten de muren van het weeshuis zag ik overal het lelijke gezicht van het kwaad en de vernietigende greep ervan op het land. Maar binnen de beschutting van de muren ontdekte ik tot mijn verbazing een veilige, gelukkige schuilplaats, waar kinderen straalden, lachten en speelden."

Ik leg het boek aan de kant, laat het op me inwerken. En opnieuw verbaas ik me er over, dat dit ene hoofdstuk me meer doet, meer aanmoedigt, meer stimuleert, meer geloof opwekt en mijn verlangen meer doet toenemen naar een leven dichtbij en met God, dan andere boeken die de afgelopen tijd door mijn handen zijn gegaan. 

Pinterest

Als ik later de badkamer schoonmaak vraag ik me af, hoe groot en hoe lelijk het gezicht van 'welvaart en materialisme en individualisme' is. Ik wilde wel dat ik er helemaal vrij van was, dat ik onze kinderen daar tegen kon beschermen. In gedachte komt een tekst waar in eerder deze week door bemoedigd werd. In Jesaja 26, na alle oordelen en alle ellende die er is geweest en nog gaat komen, lees ik deze tekst: 

"Met standvastigheid handhaaft U de vrede, 

omdat men op U vertrouwt. 

Vertrouw voor altijd op de HEER, 

want de HEER is een eeuwige Rots!" 

(vers 3, 4)

Volgende keer schrijf ik meer. 

In deze blog beschrijf ik iets wat me aanspreekt uit het 1ste hoofdstuk van het boek 'Het dwaze van God' van Nik Ripken