Wat verlang ik naar de zon! Het warme licht maakt me blij. En als de zon zich even laat zien, dan laat ik mezelf ook zien, ga ik na het boodschappen doen, even op het stoepje zitten!
De zon is fijn, maar de maan is ook prachtig! Hij scheen zo mooi in onze slaapkamer toen ik nog even de was vouwde. Het doet me nu denken aan een citaat uit het dagboek van Oswald Chambers, ik schreef het van de week nog in een schrift op:
'Als wij kinderen van God zijn, bezitten wij in de natuur een geweldige schat. In elke wind die waait, in elke nacht en dag van het jaar, in elk teken van de lucht, in elk bloeien en verwelken op de aarde komt God werkelijk tot ons, als wij maar ons weggekwijnde voorstellingsvermogen willen gebruiken om het in te zien.'
Dit is het schrift waar in ik het schreef.
Dat heb ik weer opgeduikeld en in ere hersteld.
Ik gebruik het om mooie citaten in te schrijven, waar ik rustig van wordt.
Bijvoorbeeld deze:
Ik weet niet hoe het bij jou gaat,
maar mijn verbeeldingskracht gebruik ik veel te vaak
met me voor te stellen wat er allemaal wel niet mis kan gaan.
En ik zou me zo voor kunnen stellen dat dat niet de oorspronkelijke bedoeling is geweest.
Fijne woensdagmiddag!

