Posts tonen met het label kerst. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kerst. Alle posts tonen

zaterdag 26 december 2015

Een mooie ontmoeting

Leuk hoor, een Chinese achterbuurman die in een sushirestaurant werkt!:)


Het gebeurt niet vaak dat ik op tweede kerstdag een hele middag alleen thuis ben.
Maar ik heb het er eerlijk gezegd zelf een beetje naar gemaakt.
De ene helft is naar opa en oma,
de andere helft is gaan schaatsen.
En ik?
Ik probeer wat bij te slapen,
wat te wandelen,
boodschappen doen
en alles op te ruimen voor de visite die morgen komt.

Gisterenavond mocht ik namens House of Hope een kerstpakket langs brengen bij een vrouw uit Eritrea, die in onze straat is komen wonen. Na enig aandringen deed ze de deur open. Ze had haar dochter aan de telefoon, die meteen mooi kon vertalen! Binnen 10 minuten kreeg ik wel 10 omhelzingen! Wat een liefde, wat een dankbaarheid, wat een mooie ontmoeting op deze kerstdag!!

Kids in Massawa Eritrea ~   I asked them to smile at me for the picture...They kissed each other!     © Eric Lafforgue:

En verder... na een jaar geen facebook ben ik er weer te vinden!
Je kunt mijn fbpagina voor mijn blogs volgen als je wilt.
En als ik je een beetje ken van blogland mag je ook een vriendschapsverzoek doen:))

Fijne dag vandaag!

vrijdag 25 december 2015

Filled with wonder


Voor iedereen die dit leest:
Geniet van het feest dat we vieren,
Jezus is geboren
voor iedereen!

Be filled with wonder, be touched by peace:

donderdag 24 december 2015

Een boodschap die ik weleens nodig heb

Waar zal ik vanavond naar toe gaan?
Gisteren appte ik een groep en vroeg wat er allemaal op kerstavond te doen was.
De ene kerk na de andere kwam voorbij.
Van Pinkstergemeente, hervormd, Evangelisch, vrijgemaakt enz. enz.
'Misschien blijf ik wel thuis' dacht ik tijdens m'n wandeling naar de bibliotheek.
Maar het 'samen met anderen' trekt me toch altijd wel erg aan.
Voor L zou het leuk zijn als we weer naar de kerk van haar vriendin zouden gaan.
En er waren meer mensen die ik ook kende en die ik niet zo vaak zie.
Mijn keus was gemaakt.

Even terug naar de bieb!
Deze boekjes had ik aangevraagd toen ik er een blog over gelezen had.
Het zijn er vier, maar de vierde was er nog niet.


Gisteren kregen we onverwachts een kist vol met heerlijk, vers fruit.
Toen ik terug kwam van de bieb, zette ik eerst een lekker bakje koffie
en maakte wat fruit klaar.
S is nog steeds ziek en het was gezellig om ze even wat nieuwe boekjes voor te lezen.
De tekeningen zijn ook erg leuk.


Nu iets wat helemaal niet leuk is.
Het glas van de ovendeur is in ik weet niet hoeveel stukjes gebarsten!


Daar komt bij dat ik de frituurpan heb uitgeleend aan twee jongens die oliebollen gaan bakken voor het goede doel (hun reis naar Malawi van de zomer)
Maar we redden het wel!
Eigenlijk zijn we helemaal niet veel thuis de komende dagen.

Vanavond zijn we dus naar de kerstnachtdienst geweest.
Het was mooi!
We zongen het lied
'Welkom in Gods huis'
En de boodschap was:
Je kunt niet echt kerst vieren,
als jij zelf niet Jezus in je hart ontvangt
en Zijn liefde.


Als je het lied hoort, zul je je meteen kunnen verplaatsen in de vluchteling die in jouw kerk komt.
Maar het verhaal achter het lied is, hoorde ik vanavond,
dat vluchtelingen in een kerk waren waar ze asiel zochten,
dagelijks kwamen er politici en hoge ambtenaren naar hen toe.
Enkele vluchtelingen stonden bij de deur en zeiden tegen iedereen: 
'Welkom met open armen!'
Vergeef me als ik het niet helemaal goed heb begrepen.*
Maar het raakte me heel erg...
We zijn zo gefocust op 'de vluchtelingen',
maar de boodschap van kerst,
het hele Evangelie is er ook voor jou!
Je hoort er helemaal bij!
Ook als je geen grote problemen hebt,
of als je leven niet helemaal op z'n kop staat!

Deze boodschap heb ik weleens nodig!

* Hier meer over de achtergrond van het lied!


maandag 21 december 2015

Wilt U in deze dag komen?


L begon vandaag met een goed idee. Ze wilde wat oude kaarsen smelten en een nieuwe kaars maken. Dat is gelukt!


Het wandelthema is begonnen!
Dat heb ik vandaag geweten. Om precies te zijn heb ik vandaag 19.327 stappen gezet! Dat zijn er erg veel als je bedenkt dat ik normaal de 10.000 niet eens haal. Aan het eind van de ochtend een wandeling gemaakt en wat was het goed. Dat zeg ik nu achteraf, want ik voelde me helemaal niet zo goed, had flink hoofdpijn.
'God, ik voel me niet fijn,
zelfs een beetje eenzaam,
Wilt U in deze dag komen?'
 Vanmiddag was het Chinese kerstfeest en ik roep al een paar weken dat ik een keer kom kijken. Maar ik twijfelde tot op het laatste moment. Toch maar gegaan. Ik was nog maar net de hoek om of ik kom een Chinese vrouw tegen.Ik herkende haar, want ik heb haar van de zomer in de speeltuin ontmoet en haar Nederlandse les aangeboden. Daarna heb ik haar nog wel een paar keer gezien, maar heb het laten rusten. Nu kwam ze naar me toe en zei: 'Ik wil Nederlands leren!' Heb haar gevraagd woensdag even bij me te komen. We liepen gauw verder, het was een behoorlijk stukje lopen en we waren wat laat. Toen we de kerk uiteindelijk instapte en een stoel aangewezen kregen, zat daar dezelfde vrouw! Dat vind ik van die mooie, bijzondere ontmoetingen!! Na de dienst kwam de moeder van m'n oppaskindje ook en zij vertaalde alles, zodat we echt even goed konden praten.
De dienst was mooi, 8 mensen kwamen naar voren om hun leven aan Jezus te geven!
Na een heerlijke maaltijd liepen we in het donker weer naar huis. Het miezerde en er stond een harde wind!


Aan het begin van de avond was er bij House of Hope een 'lichtjesfeest', net als vorig jaar beelden ze het kerstverhaal uit met stukjes.


Hier kun je in het midden de engel zien staan die de herders het goede nieuws komt brengen.


En hier doet het engelenkoor een dansje!
M. deed ook mee, het zag er superleuk uit!


Jozef en Maria waren er natuurlijk ook met hun pasgeboren baby. S mocht hem even vasthouden.
Ze vond het zo leuk allemaal en wilde eigenlijk nog veel langer blijven.
Maar dat deden we niet.
Met een warme chocolademelk in het vooruitzicht trokken we weer huiswaarts!


woensdag 24 december 2014

Het platwalsen van wanhoop

Gisteren las ik een stukje dat ik graag wil delen.
Juist nu het kerstfeest is.
Juist voor degene die de wanhoop nabij zijn.

Echt leven bestaat uit afhankelijkheid van God, 
het je aan Hem vastklampen 
wanneer alles verkeerd gaat, 
het platwalsen van wanhoop 
met het gewicht van het Kruis, 
het wachten op de Geest 
die ons dichter naar het hart van de Vader toe trekt, 
en het doen van alles wat in ons vermogen ligt 
om ruimte te creëren 
zodat de Geest kan werken.

Larry Crabb in 'Recht uit je ziel'

And I, when I am lifted up from the earth, will draw all people to myself. John 12:32

Het platwalsen van wanhoop met het gewicht van het Kruis.

Ben ik wanhopig? 
We zijn hier best gelukkig met elkaar. 
Al gaat het ook in ons gezin met pieken en dalen, 
met vallen en opstaan. 

En toch heb ik deze woorden zo heel hard nodig om kerst te kunnen vieren!
Als ik denk aan de wereld zoals deze nu is...
Is dat niet om wanhopig van te worden?
Is het niet hartverscheurend?
Hoeveel tranen vloeien er alleen al in deze 'feestmaand',
juist ook in stilte?
Verweg en dichtbij...

Natuurlijk maken we het gezellig, 
verrassen we elkaar met cadeautjes,
laten we het eten ons goed smaken 
en vieren we het leven.

... lemon sugar cookies ...

Maar dit alles is niet genoeg om het diepste verdriet in het hart weg te nemen, 
de wanhoop geen grip te laten krijgen op het denken
en het gevoel dat we erg egoïstisch bezig zijn te temperen.

En misschien moet dat ook wel niet.
Kan ik veel beter met het volle gewicht van mijn hart leunen op Jezus!
Mijn dorst lessen bij de bron van Leven
Mijn hart laten troosten door Immanuël
En het leven koesteren bij het zien van dat Kind in de kribbe.
En dat leven doorgeven.

"Memory is a way of holding on to the things you love, the things you are, and the things you never want to lose" ~ Kevin Arnold • Beth Forester Photography

Om dan de vijand in de ogen zien
Niet met wanhoop in de ogen,
Maar met de lichte twinkeling van eeuwig leven.
Omdat ik een schouder heb gevonden, 
waar ik tegenaan kan leunen.



Want een Kind is ons geboren, 
een Zoon is ons gegeven, 
en de heerschappij rust op Zijn schouder. 
En men noemt Zijn Naam 
Wonderlijk, 
Raadsman, 
Sterke God, 
Eeuwige Vader, 
Vredevorst.










dinsdag 23 december 2014

Lichtjesfeest

Gisterenavond gingen we naar een lichtjesfeest.
Een feest dat georganiseerd werd door House of Hope, 
waarbij de hele buurt uitgenodigd was.
Bij binnenkomst moest je je in laten schrijven,
zoals ook Jozef en Maria dat hadden gedaan in Bethlehem.
Er was een kampvuur met herders, 
waar een engel het goede nieuws vertelde.


Er waren echte schapen bij.


In een stalletje zaten Jozef en Maria bij de kribbe.


Er waren ook wijzen, 
je kon er een wens op een briefje schrijven 
en in de boom ophangen.

S kreeg een waxinelichtje en mocht daar zelf iets voor maken om het in te doen.


Warme chocolademelk kon je drinken in een tentje, 
waar door een paar koorleden kerstliederen werden gezongen.
En verder kon je poffertjes opwarmen boven een ander kampvuur
of marshmallows.
Een groep tienermeiden deden een dansje op een mooi lied over Immanuël.
En overal stonden waxinelichtjes in mooie glazen potjes.

Het was een leuk uitje voor onze jongste twee om naar toe te gaan.
En ook voor R en M was het leuk om mee te helpen.